Σε άρθρο του ο Νίκος Ανδρουλάκης υπεραμύνεται των αγώνων για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη επισημαίνοντας ότι το αδιέξοδο του συστήματος Μητσοτάκη δεν πρέπει να μετατραπεί σε αδιέξοδο για τον λαό και τη χώρα
Με την προεκλογική περίοδο να έχει ανοίξει – έστω και άτυπα – ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, συσχετίζει την ανάγκη αποκατάστασης του Κράτους Δικαίου με τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη και υπογραμμίζει ότι τα ζητήματα διαφάνειας και λειτουργίας των θεσμών δεν συνιστούν «ιδεολογική πολυτέλεια» αλλά τον απαραίτητο όρο ελέγχου της εξουσίας και εξασφάλισης της αξιοκρατίας και της ισονομίας.
Με αναφορές στις 3 Σεπτέμβρη 1843 και στο αίτημα για κατοχύρωση Συντάγματος έως τη γενιά του «1-1-4» τη δεκαετία του 1960 και τους αγώνες για πραγματική δημοκρατία, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλά για το διαχρονικό διακύβευμα να «υπάρχουν όρια στην αυθαιρεσία της εξουσίας».
«Γιατί χωρίς δημοκρατία και ισχυρό κράτος δικαίου δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη. Και χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, οι δημοκρατικοί θεσμοί αδειάζουν από περιεχόμενο. Αυτό το μήνυμα παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ», σημειώνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε άρθρο του στην εφημερίδα «Τα Νέα» με τίτλο «Μαζί για την πολιτική αλλαγή».
Αναφερόμενος στην τρέχουσα συγκυρία, ο κ. Ανδρουλάκης κάνει λόγο για μία «βαθιά αίσθηση αδικίας» που επικρατεί στην κοινωνία, καθώς η πλειοψηφία των πολιτών δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα την ώρα που «χάνει την εμπιστοσύνη της στους δημοκρατικούς θεσμούς».
«Γι’ αυτό το κράτος δικαίου δεν είναι μια αφηρημένη ή θεωρητική έννοια. Αντιθέτως, είναι η βεβαιότητα του πολίτη ότι προστατεύεται απέναντι στην αυθαιρεσία και ότι δεν ζει σε ένα κράτος όπου οι ισχυροί απολαμβάνουν περισσότερα προνόμια και μεγαλύτερη ασυλία».
Η σταθερότητα δεν οικοδομείται πάνω στην ατιμωρησία
Ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρεται στα σκάνδαλα που συνοδεύουν τη διακυβέρνηση της ΝΔ, από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τις υποκλοπές, και τη συγκάλυψή τους με τον εκφυλισμό της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και επιτίθεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη που εμφανίζεται ως ο μοναδικός «εγγυητής της σταθερότητας» και λίγο πολύ παρουσιάζει τις «θεσμικές εκτροπές» ως αναγκαίες εκπτώσεις.
«Σαν να θεωρείται πλέον φυσιολογικό, οι απευθείας αναθέσεις να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Σαν να είναι αποδεκτό τα μείζονα σκάνδαλα να μένουν στο σκοτάδι της ατιμωρησίας. Σαν να πρέπει η κοινωνία να συμβιβαστεί με την απαξίωση των θεσμών, μόνο και μόνο για να μη διαταράσσεται η πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας.
Όλα αυτά είναι απαράδεκτα για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου. Δεν αξίζουν στη χώρα μας. Δεν αξίζουν στους πολίτες της».
Θέλοντας να αποδομήσει το δίλημμα που προβάλλεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα από την κυβέρνηση ως «Μητσοτάκης ή χάος», ο κ. Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι η «πραγματική σταθερότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ατιμωρησία ή την ανοχή απέναντι στην παρακμή», αλλά «χτίζεται μόνο πάνω στην εμπιστοσύνη».
Πολιτική αλλαγή
«Όταν ο πολίτης γνωρίζει ότι η εξουσία ελέγχεται, ότι οι θεσμοί λειτουργούν ανεξάρτητα και ότι κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω λογοδοσίας. Όταν αισθάνεται ότι το κράτος λειτουργεί υπέρ του δημόσιου συμφέροντος και όχι υπέρ αδιαφανών μηχανισμών εξουσίας».
Ο ίδιος επιμένει ότι απαιτείται πολιτική αλλαγή καθώς η «κοινωνία ασφυκτιά» ενώ αφήνει αιχμές για την επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή κάνοντας λόγο για αυτόκλητους «σωτήρες» που δεν μπορούν να δώσουν αυτή τη μάχη.
«Η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή με το ΠΑΣΟΚ πρωταγωνιστή. Όχι μια απλή εναλλαγή προσώπων ή μια διαφορετική διαχείριση της ίδιας παρακμής. Αλλά αλλαγή κουλτούρας διακυβέρνησης, αλλαγή προτεραιοτήτων και αλλαγή πορείας για τη χώρα», επισημαίνει και υπεραμύνεται της άποψης ότι ο αγώνας για το κράτος δικαίου είναι «μάχη για την καθημερινότητα, για τον μισθό, για το κόστος ζωής, για τις ευκαιρίες της νέας γενιάς και για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Είναι, τελικά, μια μάχη για τη δική μας ζωή».
Πηγή: in.gr
