Ας φανταστούμε πως είναι λίγο μετά το μεσημέρι, στο κτίριο της διπλωματικής αντιπροσωπείας της Παλαιστίνης στην Αθήνα, στο Νέο Ψυχικό. Εκεί βρίσκεται ένας εκπρόσωπος παλαιστινιακής οργάνωσης που θεωρείται ανεπιθύμητος από το Ισραήλ. Σκοπός του είναι να μεταφέρει στον
Ας φανταστούμε πως είναι λίγο μετά το μεσημέρι, στο κτίριο της διπλωματικής αντιπροσωπείας της Παλαιστίνης στην Αθήνα, στο Νέο Ψυχικό. Εκεί βρίσκεται ένας εκπρόσωπος παλαιστινιακής οργάνωσης που θεωρείται ανεπιθύμητος από το Ισραήλ. Σκοπός του είναι να μεταφέρει στον πρέσβη την απάντησή της σε μια (ακόμη) ειρηνευτική πρόταση, για τον τερματισμό του αιματοκυλίσματος στη Γάζα. Και να του ζητήσει να τη διαβιβάσει αρχικά στην ελληνική κυβέρνηση και, στη συνέχεια, στις Βρυξέλλες και τους θεσμούς της ΕΕ.
Την ίδια ακριβώς στιγμή, μια ανάλογη διαδικασία λαμβάνει χώρα στην Κωνσταντινούπολη, με τη συμμετοχή κορυφαίου στελέχους της Χαμάς. Με τη σειρά της, η ηγεσία της Τουρκίας η οποία διατηρεί παραδοσιακά καλές σχέσεις συνολικά με την Παλαιστίνη και ειδικά με τη συγκεκριμένη οργάνωση αναλαμβάνει να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο προκειμένου να αποτραπεί ο γενικευμένος λιμός, να μην υπάρξουν άλλες εκατόμβες αμάχων και να απελευθερωθούν οι όμηροι.
Ξαφνικά, οι δύο πόλεις συγκλονίζονται από εκρήξεις και πυκνός καπνός υψώνεται πάνω από τα σημεία που επλήγησαν, μέσα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Μετά το πρώτο σοκ, γίνεται γνωστό ότι Αθήνα και Κωνσταντινούπολη έγιναν στόχος των πυραύλων του Ισραήλ, το οποίο δεν δίστασε να παραβιάσει τον εναέριο χώρο και την εθνική κυριαρχία Ελλάδας και Τουρκίας, προκειμένου να εξοντώσει τους τρομοκράτες.
Οι κυβερνήσεις των δύο γειτονικών χωρών αποφασίζουν να ζητήσουν τη συνδρομή του ΝΑΤΟ και της ισχυρότερης δύναμής του, των Ηνωμένων Πολιτειών. Προς έκπληξή τους, όμως, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ όχι απλώς δεν καταδικάζει την ισραηλινή επίθεση, αλλά κάνει γνωστό ότι είχε ενημερωθεί εκ των προτέρων, αφήνοντας να εννοηθεί πως είχε δώσει το πράσινο φως. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι οι προτάσεις που συζητούνταν ήταν αμερικανικής έμπνευσης.
Το αδιέξοδο είναι προφανές. Όπως και ο κίνδυνος κλιμάκωσης της σύγκρουσης σε ένα περιφερειακό πόλεμο, εφόσον Αθήνα και Άγκυρα αποφασίσουν να απαντήσουν εθνικά περήφανα. Οι πάντες κρατούν την ανάσα τους, περιμένοντας τα χειρότερα, από στιγμή σε στιγμή.
Φανταστικό σενάριο μεν, αλλά
Φυσικά, πρόκειται για ένα φανταστικό σενάριο. Όχι όμως και απίθανο. Ειδικά μετά την επιδρομή που πραγματοποίησε το Ισραήλ στην πρωτεύουσα του Κατάρ, την Ντόχα. Με στόχο τα στελέχη της Χαμάς που μετείχαν στον νέο γύρο των διαπραγματεύσεων για εκεχειρία με βάση την τελευταία πρόταση των ΗΠΑ.
Δεν χωράει καμία αμφιβολία, πλέον, για το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου είναι αδίστακτη. Πως δεν υπολογίζει ούτε τις αντιδράσεις ούτε και τις συνέπειες των αποφάσεων και των ενεργειών της. Είναι σαφές ότι ο πρωθυπουργός του Ισραήλ και οι σύμμαχοί του γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα σύνορα και την έννοια της εθνικής κυριαρχίας άλλων κρατών.
Το έχουν αποδείξει στο Ιράν, τη Συρία, τον Λίβανο, την Υεμένη, αλλά και την Τυνησία, στα χωρικά ύδατα της οποίας δέχθηκε επίθεση από drone ένα από τα πλοία του διεθνούς στολίσκου αλληλεγγύης που πλέει προς τη Γάζα. Το αποδεικνύουν και στο Κατάρ, έστω κι αν διακινδυνεύουν να θέσουν απέναντί τους όλα τα αραβικά καθεστώτα και να προκαλέσουν μια νέα αραβοϊσραηλινή σύρραξη.
Γινόμαστε μάρτυρες της διάβρωσης της παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες και του κατακερματισμού του διεθνούς σκηνικού, σημειώνει η Κομισιόν στη σημερινή της ετήσια έκθεση για τις στρατηγικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ. Καλά θα κάνουμε να κρατήσουμε αυτή τη διαπίστωση και να τη βάλουμε βαθιά στο μυαλό μας.
Τίποτα, πλέον, δεν αποκλείεται.
Πηγή: tanea.gr
