Η πρόταση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο στο Στάνφορντ για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο των δυσεύρετων μοσχευμάτων νεφρών τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες βρίσκονται στη ζωή με αιμοκάθαρση.
Περισσότεροι από 500.000 άνθρωποι υποβάλλονται σήμερα σε αιμοκάθαρση στις ΗΠΑ, με τους μισούς να αντιμετωπίζουν προσδόκιμο ζωής μιας πενταετίας. Με λιγότερους από 30.000 ανθρώπους να έχουν λάβει μεταμόσχευση νεφρού μέσα στο 2025 κάποιοι ειδικοί προτείνουν μια άμεση λύση που θεωρείται ταμπού: την αύξηση δωρητών οργάνων δια ανταμοιβής.
Σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο στις ΗΠΑ και στις περισσότερες χώρες του κόσμου, τα νεφρά πρέπει να προσφέρονται ως δώρα. Έτσι, κάθε προσπάθεια αύξησης της προσφοράς νεφρών μέσω αποζημίωσης των δοτών θα έπρεπε να ξεπεράσει τη σχεδόν παγκόσμια αποστροφή προς την πληρωμή.
Η νεφρική ανεπάρκεια κοστίζει μόνο στο Medicare περισσότερα από 55 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο, κυρίως λόγω της αιμοκάθαρσης.Περίπου τα 3/4 των νεφρών που μεταμοσχεύονται στις ΗΠΑ προέρχονται από αποβιώσαντες δότες και τα υπόλοιπα από ζώντες δότες: οι υγιείς άνθρωποι έχουν δύο νεφρά και μπορούν να παραμείνουν υγιείς με ένα.
Όμως, μερικές φορές οι πιθανοί δότες δεν μπορούν να δωρίσουν στο αγαπημένο τους πρόσωπο, επειδή τα νεφρά πρέπει να είναι ιατρικά συμβατά με τον λήπτη. Είναι πρόκληση ακόμη και μέσα στις οικογένειες.
Για παράδειγμα, συχνά μια μητέρα δεν μπορεί να λάβει νεφρό από τον σύζυγο ή τα παιδιά της, επειδή κατά την εγκυμοσύνη το ανοσοποιητικό της σύστημα ανέπτυξε αντισώματα απέναντι σε ορισμένες πρωτεΐνες τους.
Καθώς τα νεφρά για μεταμόσχευση παραμένουν τραγικά δυσεύρετα, ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ Άλβιν Ροθ, θεωρεί πως πρέπει να ξαναδούν στις ΗΠΑ την τροποποίηση του νόμου του 1984 που απαγορεύει την παροχή «πολύτιμου ανταλλάγματος» για ένα νεφρό προς μεταμόσχευση.
«Αυτό θα έπρεπε να γίνει με προσοχή, επειδή υπάρχουν σοβαροί λόγοι για τους οποίους η φράση «πληρωμές για νεφρά» προκαλεί αποστροφή» σημειώνει ο ίδιος στην Washington Post.
«Δεν θα θέλαμε ακατάλληλοι δότες να επηρεάζονται υπερβολικά ώστε να παραχωρήσουν ένα νεφρό. (Αυτό είναι κάτι που ήδη εξετάζεται κατά τον έλεγχο των χιλιάδων ανθρώπων που δωρίζουν κάθε χρόνο ένα από τα νεφρά τους χωρίς πληρωμή.) Μια άλλη ανησυχία είναι ότι δεν θα θέλαμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου μόνο οι πλούσιοι θα μπορούσαν να αποκτήσουν νεφρά, αγοράζοντάς τα από φτωχούς ανθρώπους».
Προτείνει να επιτραπεί να πειραματιστούν κάποιες Πολιτείες στις ΗΠΑ με διαφορετικούς κανονισμούς, όπως επίσης και να εξερευνηθεί ένα εθνικό σύστημα στο οποίο μόνο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να αγοράζει νεφρά — από προσεκτικά επιλεγμένους δότες, έπειτα από σημαντική περίοδο ιατρικού και ψυχολογικού ελέγχου και αφού έχει εξασφαλιστεί πλήρως ενημερωμένη συναίνεση.
«Αυτά τα νεφρά θα μπορούσαν στη συνέχεια να κατανέμονται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα των ασθενών, όπως ακριβώς κατανέμονται σήμερα τα νεφρά από αποβιώσαντες δότες, τα οποία αντιμετωπίζονται ως εθνικός πόρος».
Πιστεύει ότι θα ήταν οικονομικά εφικτό να αμείβονται οι δότες αρκετά γενναιόδωρα χωρίς να απαιτείται από τους λήπτες να πληρώνουν τίποτα απολύτως. «Οι δότες θα μπορούσαν να αποζημιώνονται εξ ολοκλήρου από την εξοικονόμηση πόρων του συστήματος υγείας λόγω της απομάκρυνσης ασθενών από την αιμοκάθαρση».
Ωστόσο, ο ίδιος δεν παραλείπει να υπενθυμίζει ότι οι μακροπρόθεσμοι στόχοι είναι η δραστική μείωση της εμφάνισης νεφρικής νόσου μέσω της πρόληψης ή θεραπείας του διαβήτη, της υπέρτασης και άλλων αιτίων.
«Θα πρέπει να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να επεκτείνουμε τις δωρεές από αποβιώσαντες δότες (ίσως προσφέροντας κάλυψη εξόδων κηδείας ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τους συγγενείς που το επιτρέπουν). Θα πρέπει επίσης να συνεχίσουμε να διερευνούμε θεραπείες που δεν απαιτούν μεταμοσχεύσεις ανθρώπινων οργάνων. Όμως μπορούμε να σώσουμε πολλές ζωές ήδη από τώρα, δείχνοντας μεγαλύτερη γενναιοδωρία προς τους ζώντες δότες, και έχει νόημα να αρχίσουμε να πειραματιζόμαστε με τρόπους να γίνει αυτό νόμιμα, ηθικά και δίκαια» καταλήγει.
Πηγή: in.gr
