Το Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας ενέκρινε ψήφισμα στήριξης των εργαζομένων στις κοινωνικές δομές των Δήμων, εκφράζοντας την ανησυχία του για την αβεβαιότητα που δημιουργεί η εξάρτηση των δομών από χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ, παρότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς κοινωνικές ανάγκες. Με το ψήφισμα ζητείται από την Κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία η μόνιμη κρατική χρηματοδότηση των δομών και των θέσεων εργασίας, η μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με αναγνώριση της πολυετούς εμπειρίας τους, καθώς και η κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων του «Νόμου Βορίδη» που επηρεάζουν τη λειτουργία και το αυτοδιοίκητο των Δήμων.
Γράφει ο Στέργιος Παπαιωάννου
Το Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας εξέδωσε ακόμη ένα ψήφισμα.
Αυτήν την φορά, υπέρ της κρατικής χρηματοδότησης των κοινωνικών δομών και της μονιμοποίησης των εργαζομένων τους!
Και ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει σ' αυτό;
Οι κοινωνικές δομές καλύπτουν πραγματικές ανάγκες.
Οι εργαζόμενοι προσφέρουν ουσιαστικό έργο.
Η εργασιακή τους ανασφάλεια είναι δεδομένη.
Η χρηματοδότησή τους εξαρτάται διαρκώς, από προγράμματα, παρατάσεις και προσωρινές λύσεις.
Όλα σωστά.
Το ερώτημα όμως τίθεται αλλοιώς:
— Τι ακριβώς αλλάζει μετά την έκδοση του ψηφίσματος;
Επειδή, στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση, το ψήφισμα έχει εξελιχθεί σε μιά ιδιαίτερη μορφή πολιτικής δράσης ...
Είναι η στιγμή, κατά την οποία όλοι συμφωνούν με όλους ...
Όλοι καταγγέλλουν τα προβλήματα ...
Και όλοι απαιτούν λύσεις, από κάποιον άλλον ... (!)
Το Περιφερειακό Συμβούλιο «εκφράζει ανησυχία» ...
«Ζητά. Τονίζει. Καλεί. Παροτρύνει. Προτρέπει.» ...
... Κι' όταν ολοκληρώσει το πλήρες "λεξιλόγιο" της αγανάκτησης — επιστρέφει στην κανονική λειτουργία του ... μέχρι το επόμενο ψήφισμα ... (!)
Ανάμεσα στις πολλές διαπιστώσεις, ξεχωρίζει η απαίτηση για μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Μία θέση, που ακούγεται εντυπωσιακή σε ένα ψήφισμα ... (!)
... Ιδίως, όταν γνωρίζουν όλοι, ότι η Περιφέρεια δεν είναι εκείνη που θα λάβει την τελική απόφαση!
Τοιουτοτρόπως, το ψήφισμα αποκτά μίαν "ποιητικήν" πλέον διάσταση:
— Όσα δεν μπορούμε να κάνουμε, τα ζητάμε!
— Όσα δεν μπορούμε να αποφασίσουμε, τ' απαιτούμε!
— Κι' όσα δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε, τα ψηφίζουμε!
Οι εργαζόμενοι εννοείται πώς χρειάζονται πραγματικές λύσεις — κι' όχι συμβολικές διακηρύξεις!
— Επειδή, η εργασιακή ασφάλεια δεν εξασφαλίζεται με ψηφίσματα!
— Οι μισθοί δεν πληρώνονται με ομόφωνες , ή κατά πλειοψηφία αποφάσεις!
— Και η κοινωνική πολιτική δεν στηρίζεται πάνω σε ανακοινώσεις καλών προθέσεων ... (!)
Έως τότε — η Θεσσαλία θα συνεχίσει να "εκπονεί" ψηφίσματα με ταχύτητα , που θα ζήλευαν ακόμη και οι υπηρεσίες έκδοσης πιστοποιητικών ... !
Το μόνο που μένει να μάθουμε , είναι άν τα ψηφίσματα αυτά χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ , ή άν εκπονούνται αυτοτελώς — από την ανεξάντλητη βιομηχανία πολιτικών ευχών ... !
