Η Περιφέρεια Θεσσαλίας για τη δίκη της υπόθεσης των Τεμπών.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης έχει την θεσμική ευθύνη για τον σχεδιασμό και τη διασφάλιση κατάλληλων συνθηκών διεξαγωγής της δίκης.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της για την ανεπίτρεπτη κατάσταση που επικράτησε κατά την έναρξη της δίκης για την υπόθεση των Τεμπών.
Η συγκεκριμένη αίθουσα όπου διεξάγεται η δίκη κατασκευάστηκε βάσει εγκεκριμένων μελετών και σχεδίων του Υπουργείου Δικαιοσύνης και χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από πόρους του κρατικού προϋπολογισμού.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας δεν είχε καμία απολύτως αρμοδιότητα ούτε στον σχεδιασμό ούτε στον καθορισμό της χωρητικότητας ή των λειτουργικών προδιαγραφών της.
Ο μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων (δικηγόρων, διαδίκων και κοινού) θα έπρεπε να είναι αναμενόμενος από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, που είχαν και τη θεσμική ευθύνη για τον επαρκή σχεδιασμό και τη διασφάλιση κατάλληλων συνθηκών διεξαγωγής της δίκης.
Το άνωθεν δελτίο τύπου είναι ένα κλασικό δείγμα της διοικητικής γλώσσας, τού είδους «δεν φταίμε εμείς».
Υπάρχει μία ολόκληρη 'σχολή διοίκησης' στην Ελλάδα , που βασίζεται σε μία απλή αλλά πανίσχυρη αρχή , ότι όταν κάτι γίνεται — το εγκαινιάζουμε.
Όταν κάτι δεν γίνεται — δεν είναι αρμοδιότητά μας.
Το δελτίο τύπου της Περιφέρειας Θεσσαλίας, για την δίκη των Τεμπών, είναι το υπόδειγμα αυτής της φιλοσοφίας.
Το βασικό μήνυμα δεν είναι, τί πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα — αλλά ποιός δεν φταίει.
Κι' αυτό επαναλαμβάνεται με τόση επιμονή, που σχεδόν αισθάνεσαι, ότι το σημαντικότερο ζήτημα δεν είναι οι συνθήκες της δίκης — αλλά η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων.
Η αίθουσα – μάς λένε – κατασκευάστηκε, από το Υπουργείο.
Τα σχέδια ήταν του Υπουργείου.
Τα χρήματα ήταν του κρατικού προϋπολογισμού.
Η χωρητικότητα δεν ήταν αρμοδιότητα της Περιφέρειας.
Ο σχεδιασμός δεν ήταν αρμοδιότητα της Περιφέρειας.
Οι συνθήκες δεν ήταν αρμοδιότητα της Περιφέρειας.
Δηλαδή, η Περιφέρεια εμφανίζεται ωσάν περαστικός από το κτίριο, που απλώς πληροφορήθηκε ότι γίνεται εκεί μιά δίκη ...
Το εντυπωσιακό είναι, ότι στην χώρα των πολλών αρμοδιοτήτων , όταν προκύπτει πρόβλημα , δεν υπάρχει ούτε ένας αρμόδιος.
Υπάρχουν μόνον αναρμόδιοι, οι οποίοι εκδίδουν δελτία τύπου — για να εξηγήσουν γιατί είναι αναρμόδιοι ...
Εν τέλει , το ελληνικό διοικητικό σύστημα λειτουργεί με έναν απλό κανόνα:
Οι επιτυχίες έχουν πολλούς πατέρες.
Τα προβλήματα δεν έχουν ούτε έναν αρμόδιο.
Τοιουτοτρόπως λοιπόν — αντί να συζητάμε πώς θα διεξάγονται οι σοβαρές δίκες, με αξιοπρέπεια και τάξη · συζητάμε ποιος δέν είχε την ευθύνη για την αίθουσα ...
Μιά εξαιρετική , τυπικότατη συζήτηση , των νεοελλήνων ιθυνόντων ... (!)
