Υπάρχουν δύο τρόποι να αποκαλυφθεί μια διοίκηση — όχι από αυτά που λέει, αλλά άπ' αυτά που δεν κάνει.
Και στην περίπτωση του κ-ου Δημήτρη Κουρέτα , η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα αρκούν , ίνα καταρρεύσει ολόκληρο το αφήγημα της «αποτελεσματικότητας», που προβάλλεται καθημερινά, μέσω των δελτίων τύπου.
Ο δρόμος Λάρισας — Καρδίτσας
Από την «επιτάχυνση» — στην ατελείωτη καθυστέρηση
Ο πολύπαθος οδικός άξονας Λάρισας – Καρδίτσας έχει μετατραπεί σε μνημείο διοικητικής αποτυχίας.
Ένα έργο, που ξεκίνησε πριν από χρόνια.
Κόστισε ακριβά ...
Και παραμένει ημιτελές , επικίνδυνο και "ταλαιπωρητικό".
Η σημερινή περιφερειακή αρχή – όταν ανέλαβε – υποσχόταν «επιτάχυνση».
Σήμερα — σχεδόν δυόμιση χρόνια μετά — τι έχουμε;
Νέα παράταση!
Και μάλιστα τρίτη τώρα!
Ένα συγκεκριμένο τμήμα του έργου:
— έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τον Μάιο του 2025 !
— Και τώρα μετατίθεται για τον Σεπτέμβριο του 2026 — άν βέβαια ολοκληρωθεί και τότε ... (!)
Δηλαδή — αντί για επιτάχυνση — έχουμε επιβράδυνση.
Αντί για ολοκλήρωση — έχουμε χρονική διολίσθηση!
Αντί για ασφάλεια — έχουμε συνεχιζόμενο κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων!
Η διοίκηση του Δημήτρη Κουρέτα, όχι μόνον δεν άλλαξε την κατάσταση που παρέλαβε · αλλά φαίνεται να την αναπαράγει ...
Με τις ίδιες δικαιολογίες.
Με την ίδια αδράνεια.
Με το ίδιο αποτέλεσμα. (!)
Οι 26.596 δικαιούχοι που … εξαφανίστηκαν
Άν το πρώτο παράδειγμα αφορά έργα υποδομών, το δεύτερο είναι ακόμα πιό σκληρό, διότι αφορά ανθρώπους!
Συγκεκριμένα, 26.596 δικαιούχοι επισιτιστικής βοήθειας, στην Θεσσαλία.
Γιά δύο συνεχόμενα χρόνια δυστυχώς — το πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε!
Η σύμβαση ακυρώθηκε, λόγω "προβληματικού" διαγωνισμού.
Όμως, δόθηκαν υποσχέσεις για επαναπροκήρυξη ...
Και τελικά;
Τίποτα!
Οι δικαιούχοι — δεν έλαβαν τρόφιμα.
Δεν έλαβαν στήριξη.
Δεν έλαβαν καμία ουσιαστική απάντηση!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Περιφέρεια εισηγείται τώρα την οριστική ματαίωση του προγράμματος, με την αντικατάστασή του από 'vouchers'!
Δηλαδή , από την ήδη ανεπαρκή στήριξη — περνάμε σε περισσότερο αποδυναμωμένες κι' ανεπαρκείς λύσεις!
Οι οποίες μάλιστα, μεταφέρουν το βάρος της ακρίβειας, στους ίδιους τους δικαιούχους!
Καί όλα αυτά, σε μία περίοδο που — το κόστος της ζωής εκτοξεύεται.
— Τα εισοδήματα συρρικνώνονται και η κοινωνική ανάγκη μεγαλώνει ... (!)
... Και, η δε διοίκηση της Περιφέρειας, απαντά με … την κατάργηση του προγράμματος!
Η κοινή συνισταμένη — διοίκηση χωρίς αποτέλεσμα!
Τα δύο αυτά παραδείγματα δεν είναι μεμονωμένα.
Αποκαλύπτουν ένα γενικό μοτίβο της τρέχουσας πολιτικής , της περιφέρειας ... (!)
Ήτοι — Υποσχέσεις χωρίς υλοποίηση.
— Σχεδιασμοί χωρίς αποτέλεσμα.
— Δεσμεύσεις χωρίς αντίκρισμα.
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, ομοιάζει να λειτουργεί σε δύο παράλληλους κόσμους:
— Τον κόσμο των ανακοινώσεων, όπου όλα προχωρούν, όλα εξελίσσονται, όλα «μπαίνουν σε τροχιά» ...
— Καί τον κόσμο της πραγματικότητας — όπου τα έργα καθυστερούν και οι πολίτες μένουν χωρίς στήριξη.
Κι' εκεί ακριβώς αναδεικνύεται το βασικό πρόβλημα ...
Δηλαδή:
Δεν πρόκειται απλώς για καθυστερήσεις.
Δεν πρόκειται απλώς για δυσκολίες.
Πρόκειται για διοικητική ανεπάρκεια και πολιτική αδιαφορία!
Επίλογος
— Πόσο ακόμα θα κυβερνά η εικόνα, αντί της ουσίας;
— Πόσο ακόμα οι πολίτες θα ακούν για έργα , άτινα δεν ολοκληρώνονται;
— Και πόσο ακόμα οι πολίτες θα ακούν για προγράμματα , που δεν υλοποιούνται;
Επειδή τελικά , η πολιτική δεν κρίνεται από τα λόγια.
Κρίνεται από τα αποτελέσματα!
Και στην Θεσσαλία — τα αποτελέσματα απουσιάζουν ... (!)
