Στην Θεσσαλία των τελευταίων ετών , διαμορφώνεται ένα νέο μοντέλο διοίκησης.
Δεν είναι η διοίκηση των έργων.
Δεν είναι η διοίκηση του σχεδιασμού.
Δεν είναι κάν — η διοίκηση των παρεμβάσεων.
Είναι η διοίκηση των δελτίων τύπου.
Στην Περιφέρεια Θεσσαλίας φαίνεται πως η πραγματικότητα δεν "παράγεται" από έργα — αλλά από ανακοινώσεις.
Η πολιτική δραστηριότητα αποτυπώνεται όχι στα εργοτάξια — αλλά στα e-mails του γραφείου τύπου.
Εκεί φαίνεται να "χτυπά" η καρδιά της διοίκησης:
— σε συνεδριάσεις,
— συναντήσεις,
— ημερίδες,
— παρουσιάσεις,
— συνεργασίες,
— υποσχέσεις,
— προγραμματισμούς και – φυσικά – δελτία τύπου.
Η Θεσσαλία γίνεται έτσι μία Περιφέρεια ανακοινώσεων ...
Μία Περιφέρεια , όπου κάθε συνάντηση αποτελεί «σημαντική εξέλιξη» ... (!)
Κάθε συζήτηση «μπαίνει σε τροχιά υλοποίησης» και κάθε πρόθεση «αποτελεί στρατηγικό σχεδιασμό»... (!)
Τα δελτία τύπου δημιουργούν μιά 'εικονική πραγματικότητα' διοίκησης.
Στην πραγματικότητα αυτήν:
— Τα έργα ανακοινώνονται πριν σχεδιαστούν.
— Οι καθαρισμοί ποταμών εξαγγέλλονται πριν ξεκινήσουν.
— Οι γέφυρες συζητούνται πριν μελετηθούν.
— Οι χρηματοδοτήσεις παρουσιάζονται πριν απορροφηθούν.
— Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται πριν υπάρξουν.
Τοιουτοτρόπως , δημιουργείται ένα νέο διοικητικό μοντέλο — ήτοι 'η πολιτική, ως επικοινωνιακή δραστηριότητα'.
Στην Περιφέρεια των συνεδρίων, των συναντήσεων και των συνεργασιών · η παραγωγή δελτίων τύπου ομοιάζει να αποτελεί βασικό δείκτη έργου!
Όσο περισσότερα δελτία τύπου — τόσο μεγαλύτερη η εικόνα δραστηριότητας.
Όσο περισσότερες ανακοινώσεις — τόσο μεγαλύτερη η αίσθηση διοίκησης.
Το ερώτημα όμως παραμένει απλό:
— Η Θεσσαλία χρειάζεται δελτία τύπου , ή έργα ;
Διότι, οι πολίτες δέν ζούν μέσα στά δελτία τύπου — αλλά στήν θλιβερή πραγματικότητα της ερημωμένης Θεσσαλίας ... !
Ζούν , στούς δρόμους, στα χωράφια, δίπλα στα ποτάμια · μέσα στα νοσοκομεία και στις πόλεις!
Κι' εκεί — η πραγματικότητα δεν γράφεται με ανακοινώσεις ... (!)
