Σε μία από τις πιο φορτισμένες συναισθηματικά δημόσιες εμφανίσεις των τελευταίων ετών, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς άφησε για λίγο στην άκρη τις τεχνικές αναλύσεις, τα συστήματα και τις τακτικές της σύγχρονης καλαθοσφαίρισης και μίλησε από καρδιάς για τους ανθρώπους που καθόρισαν τη ζωή του. Η παρουσία του στην 25ο σεμινάριο μπάσκετ στο Βελιγράδι, εκδήλωση η οποία είναι αφιερωμένη στη μνήμη του θρυλικού Ντούσαν Ίβκοβιτς, μετατράπηκε σε μια ιδιαίτερη στιγμή συγκίνησης, καθώς ο πολυνίκης Σέρβος τεχνικός απέτισε φόρο τιμής σε προσωπικότητες που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στον ίδιο όσο και στη σερβική σχολή του μπάσκετ.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην ιστορική «Χάλα Αλεξάνταρ Νίκολιτς» του Βελιγραδίου, εκεί όπου συγκεντρώνονται κάθε χρόνο προπονητές, παράγοντες και άνθρωποι του αθλήματος για ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών. Ο Ομπράντοβιτς αποτέλεσε το σημαντικότερο όνομα μεταξύ των εισηγητών, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων όχι μόνο λόγω της τεράστιας προπονητικής του διαδρομής, αλλά και εξαιτίας της πρόσφατης επιστροφής του στον πάγκο του Παναθηναϊκού, γεγονός που έχει προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση στον ευρωπαϊκό χώρο του μπάσκετ.
Στην αρχή της ομιλίας του αναφέρθηκε στις απαρχές της προπονητικής του πορείας και στους ανθρώπους που του άνοιξαν τον δρόμο. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, τον Βλάντε Τζούροβιτς και τον αείμνηστο Κρέσιμιρ Τσόσιτς, εξηγώντας ότι οι γνώσεις, η προσωπικότητα και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονταν το άθλημα αποτέλεσαν για τον ίδιο πολύτιμη πηγή έμπνευσης. Με τη γνωστή του αμεσότητα, δεν παρέλειψε να αστειευτεί ακόμη και για το χρώμα των εμφανίσεων που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές, προκαλώντας χαμόγελα στην αίθουσα, πριν περάσει στην καθαρά μπασκετική ανάλυση.
Ωστόσο, η πιο έντονη στιγμή της παρουσίας του ήρθε όταν η συζήτηση μεταφέρθηκε στον Ντούσαν «Ντούλε» Βουγιόσεβιτς, έναν από τους σημαντικότερους προπονητές στην ιστορία της Παρτίζαν και της σερβικής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από λίγους μήνες. Ο Ομπράντοβιτς εμφανώς συγκινημένος στάθηκε για λίγο πριν μιλήσει, αποκαλύπτοντας μια προσωπική ιστορία που μέχρι σήμερα κρατούσε ως πολύτιμη ανάμνηση.
«Πριν από λίγους μήνες μας άφησε ένας άνθρωπος που επηρέασε πάρα πολύ τη ζωή μου. Ο Ντούλε Βουγιόσεβιτς», είπε χαρακτηριστικά, ζητώντας αμέσως μετά από όλους τους παρευρισκόμενους να τον τιμήσουν με ένα θερμό χειροκρότημα.
Στη συνέχεια αποκάλυψε μια άγνωστη πτυχή της μεταξύ τους σχέσης, σημειώνοντας ότι ο Βουγιόσεβιτς ήταν ο πρώτος άνθρωπος που του εμπιστεύθηκε τις προσωπικές του σημειώσεις από τα περίφημα σεμινάρια του καθηγητή Αλεξάνταρ Νίκολιτς, του ανθρώπου που θεωρείται ο «πατέρας» της γιουγκοσλαβικής σχολής προπονητικής.
«Ήταν ο πρώτος που μου χάρισε τις σημειώσεις του από τα σεμινάρια του καθηγητή Νίκολιτς. Τις κρατώ ακόμη και σήμερα», τόνισε, αποκαλύπτοντας πόσο σημαντικό θεωρεί εκείνο το δώρο όχι μόνο ως υλικό εκπαίδευσης, αλλά κυρίως ως πράξη εμπιστοσύνης και συναδελφικής αλληλεγγύης.
Η αναφορά αυτή απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς οι δύο προπονητές, παρά τις διαφορετικές διαδρομές τους και τις μεγάλες αντιπαλότητες που κατά καιρούς χαρακτήρισαν τις ομάδες τους, διατηρούσαν βαθύ αμοιβαίο σεβασμό. Ο Ομπράντοβιτς δεν έκρυψε ποτέ ότι ο Βουγιόσεβιτς υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της προπονητικής του σκέψης.
Η συγκίνηση δεν σταμάτησε εκεί. Ο Σέρβος τεχνικός θέλησε να τιμήσει και έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το μπάσκετ από διαφορετικό μετερίζι. Αναφέρθηκε στον αείμνηστο αθλητικό δημοσιογράφο και σχολιαστή Έντιν Άβντιτς, ο οποίος έχασε πρόωρα τη ζωή του, υπογραμμίζοντας τη μοναδική αγάπη που έτρεφε για το άθλημα.
Ο Ομπράντοβιτς σημείωσε ότι αισθάνεται υπερήφανος για τη δουλειά που έγινε σε όλες τις ομάδες στις οποίες εργάστηκε, επισημαίνοντας πως στόχος δεν ήταν μόνο οι τίτλοι, αλλά και η διάδοση της αγάπης για το μπάσκετ στις νεότερες γενιές. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο υποστήριξε ότι πολλοί νέοι άνθρωποι αγάπησαν την καλαθοσφαίριση ακούγοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Άβντιτς μετέδιδε τους αγώνες και ανέλυε το παιχνίδι, χαρακτηρίζοντάς τον έναν άνθρωπο που ζούσε καθημερινά για το άθλημα και μετέδιδε αυτό το πάθος σε όσους τον παρακολουθούσαν.
Μετά την αναφορά του ζήτησε ακόμη ένα θερμό χειροκρότημα από το κοινό, μετατρέποντας την εκδήλωση από ένα καθαρά εκπαιδευτικό σεμινάριο σε μια βραδιά μνήμης για ανθρώπους που σημάδεψαν διαφορετικές εποχές της γιουγκοσλαβικής και σερβικής καλαθοσφαίρισης.
Η ομιλία του Ομπράντοβιτς υπενθύμισε ότι πίσω από τις επιτυχίες, τα τρόπαια και τις ιστορικές διακρίσεις βρίσκονται πάντα σχέσεις, δάσκαλοι και προσωπικότητες που διαμορφώνουν χαρακτήρες. Ο πολυνίκης τεχνικός επέλεξε να αναδείξει ακριβώς αυτή την ανθρώπινη διάσταση, αποδίδοντας δημόσια την αναγνώριση σε όσους, όπως είπε ουσιαστικά με τα λόγια του, του άνοιξαν τον δρόμο και συνέβαλαν ώστε να εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους προπονητές στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η παρέμβασή του απέσπασε το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων και αποτέλεσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της φετινής διοργάνωσης, επιβεβαιώνοντας ότι η ιστορία της σερβικής σχολής καλαθοσφαίρισης δεν χτίστηκε μόνο πάνω στις νίκες, αλλά και πάνω στη διαδοχή γνώσεων, στην αλληλοεκτίμηση και στον σεβασμό προς εκείνους που άφησαν ανεξίτηλη παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.
Πηγή: in.gr
