Αθλητισμός

Η Γαλλία ονειρεύεται το Μουντιάλ του 2038

Η Γαλλία ονειρεύεται το Μουντιάλ του 2038

Ενώ το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 διεξάγεται σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό με αριθμό-ρεκόρ ομάδων και αγώνων, στη Γαλλία έχει ήδη ανοίξει η συζήτηση για το Μουντιάλ του 2038. Και δεν πρόκειται για μια θεωρητική συζήτηση.

Σύμφωνα με έκθεση που κατατέθηκε στη Γαλλίδα υπουργό Αθλητισμού, η χώρα θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να διεκδικήσει τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2038, είτε μόνη της είτε σε συνεργασία με άλλη ευρωπαϊκή χώρα, πιθανότατα τη Γερμανία.

Η πρόταση προέρχεται από την ένωση Territoires d’Événements Sportifs, η οποία εκπροσωπεί δεκάδες γαλλικές περιφέρειες και πόλεις που φιλοξενούν μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η Γαλλία παραμένει μία από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που διαθέτει ήδη τις απαραίτητες υποδομές για να οργανώσει μόνη της ένα τόσο μεγάλο αθλητικό γεγονός.

Το ενδιαφέρον όμως δεν βρίσκεται μόνο στο ποδόσφαιρο. Η συζήτηση αφορά και το μέλλον των μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων σε μια εποχή κλιματικής κρίσης, αυξανόμενου κόστους και ολοένα μεγαλύτερων περιβαλλοντικών απαιτήσεων.

Τα τελευταία χρόνια η FIFA έχει επιλέξει διοργανώσεις γιγαντιαίας κλίμακας. Το Μουντιάλ του 2026 φιλοξενείται σε τρεις χώρες, ενώ το 2030 θα διεξαχθεί σε τρεις ηπείρους με αγώνες σε Ευρώπη, Αφρική και Νότια Αμερική. Το 2034 θα ταξιδέψει στη Σαουδική Αραβία, προκαλώντας έντονες συζητήσεις για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα και το κόστος των νέων εγκαταστάσεων.

Οι συντάκτες της γαλλικής έκθεσης υποστηρίζουν ότι μετά από αυτή τη φάση υπερδιόγκωσης, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα χρειαστεί να επιστρέψει σε πιο βιώσιμα μοντέλα. Η Γαλλία προβάλλεται ως ιδανικό παράδειγμα, καθώς διαθέτει ήδη ένα εκτεταμένο δίκτυο σύγχρονων γηπέδων που δημιουργήθηκαν ή αναβαθμίστηκαν για το Euro 2016, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι 2023 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024.

Η λογική είναι απλή: αντί να κατασκευάζονται νέα γήπεδα δισεκατομμυρίων ευρώ, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν υπάρχουσες εγκαταστάσεις, μειώνοντας σημαντικά τόσο το οικονομικό όσο και το περιβαλλοντικό κόστος.

Παράλληλα, η έκθεση προτείνει η Γαλλία να διεκδικήσει και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών του 2033, καθώς και το Euro Ανδρών του 2036. Δεν αποκλείεται μάλιστα να εξεταστεί και η φιλοξενία ενός μελλοντικού Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων, εφόσον η νέα διοργάνωση της FIFA αποδειχθεί επιτυχημένη.

Πέρα όμως από το αθλητικό σκέλος, η έκθεση αποκαλύπτει και μια ευρύτερη ευρωπαϊκή φιλοδοξία. Μετά από χρόνια όπου η Μέση Ανατολή, η Βόρεια Αμερική και η Ασία διεκδικούν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στον παγκόσμιο αθλητισμό, η Ευρώπη αναζητά τρόπους να διατηρήσει τη θέση της στο κέντρο των εξελίξεων.

Η Γαλλία θεωρεί ότι διαθέτει τα κατάλληλα πλεονεκτήματα. Ισχυρές υποδομές, εμπειρία διοργάνωσης μεγάλων γεγονότων, ανεπτυγμένο δίκτυο μεταφορών και διεθνή προβολή. Επιπλέον, μια πιθανή κοινή υποψηφιότητα με τη Γερμανία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα ισχυρότερα φαβορί στην ιστορία των διοργανώσεων της FIFA.

Φυσικά, βρισκόμαστε ακόμη πολύ μακριά από το 2038. Η FIFA δεν έχει ανοίξει επίσημα τη διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων και πολλά μπορούν να αλλάξουν μέσα στην επόμενη δεκαετία. Ωστόσο, η συζήτηση που ξεκινά σήμερα στη Γαλλία ίσως αποτελεί την πρώτη ένδειξη μιας νέας τάσης.

Μετά από χρόνια διοργανώσεων που μεγάλωναν διαρκώς σε μέγεθος και κόστος, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο ίσως αρχίζει να αναζητά ένα πιο ισορροπημένο μοντέλο. Και σε αυτό το νέο περιβάλλον, η Ευρώπη φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει ξανά.

Πηγή: in.gr

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Η συνάντηση της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Θεσσαλίας με τη διοίκηση του ΣΒΘΣΕ στον Βόλο επιβεβαίωσε τη βούληση για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου μοντέλου συνεργασίας που θα συνδέει παραγωγή, μεταποίηση, logistics και γαστρονομία, ενισχύοντας την ιχνηλασιμότητα και τη διαμόρφωση μιας ενιαίας αγροδιατροφικής ταυτότητας για τη Θεσσαλία. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στην εταιρεία Centaur, με διεθνή δραστηριότητα στον τομέα της ασφάλειας τροφίμων, καθώς και στο πρότυπο...
THINK TANK

1. Πόσα από τα έργα που ανακοινώθηκαν επανειλημμένα από την Περιφέρεια Θεσσαλίας έχουν ολοκληρωθεί, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους και ποια μετρήσιμα αποτελέσματα έχουν αποδώσει στους πολίτες;

2. Γιατί η Περιφερειακή Αρχή δίνει τόσο μεγάλη έμφαση στην επικοινωνία, στις συσκέψεις και στις δημόσιες ανακοινώσεις, χωρίς να συνοδεύονται πάντοτε από αντίστοιχη δημόσια λογοδοσία για την πρόοδο ή την αποτυχία των εξαγγελιών;

3. Μπορεί η διοίκηση Κουρέτα να παρουσιάσει συγκεκριμένα παραδείγματα προβλημάτων που καταγράφηκαν στο "πεδίο", επιλύθηκαν πλήρως και δεν χρειάστηκε να επανεμφανιστούν σε μεταγενέστερα δελτία τύπου ως εκκρεμότητες;