Του Δημήτρη Γκάτσιου
Εσωτερική συσπείρωση. Πολιτική και επικοινωνιακή επανεκκίνηση. Εγρήγορση του κομματικού μηχανισμού. Δια του αφηγήματος για την "Ελλάδα του 2030" προλείανση του εδάφους για έναν παρατεταμένο μαραθώνιο μέχρι την εθνική κάλπη. Με αυτούς του; τέσσερις κεντρικούς στόχους, η Νέα Δημοκρατία εισέρχεται σήμερα το απόγευμα στη χρονική γέφυρα των εργασιών του 16ου Συνεδρίου της, μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνών, αλλά και ενδοοικογενειακών πιέσεων.
Το "ραντεβού" των στελεχών της κυβερνητικής παράταξης με τον κ. Μητσοτάκη στο γνωστό από το 2016 σκηνικό του συνεδριακού κέντρου Metropolitan Expo μετατρέπεται σε σημείο-τομή για τα μεγάλα "θέλω" ενός κόμματος, το οποίο επιχειρεί…δια πυρός και σιδήρου να πετύχει κάτι που ουδέποτε έχει επιτευχθεί από το 1974 μέχρι σήμερα. Την κατάκτηση ενός τρίτου αυτοδύναμου κυβερνητικού κύκλου.
Ένα στοίχημα που, εκ των πραγμάτων, περνάει μέσα τη βάσανο όχι μόνο των παγκόσμιων στροβιλισμών που αφήνουν το δικό τους ισχυρό αποτύπωμα στην οικονομία, στην ανάπτυξη και στη "μάχη" με τον πληθωρισμό και την ακρίβεια. Αλλά και μέσα από τη "μάχη" με τα απόνερα εσωτερικών πιέσεων, που πολλές φορές στη διάρκεια της τελευταίας τριετίας δοκίμασαν τις αντοχές του Μεγάρου Μαξίμου και της οδού Πειραιώς.
Το μείζον, με το πέσιμο της αυλαίας των συνεδριακών εργασιών, είναι να έχει κλείσει κάθε πιθανή ή απίθανη χαραμάδα εσωστρέφειας, προκειμένου το "γαλάζιο οικοσύστημα" να εκκινήσει την πορεία του προς τις εθνικές εκλογές (που μπορεί να μην απέχουν τελικά και τόσο πολύ) από μία αφετηρία συστράτευσης και ενότητας. Η ενότητα, άλλωστε, αναμένεται να κυριαρχήσει ως λέξη, ως μήνυμα στην απογευματινή πρωθυπουργική ομιλία. Μία ενότητα πολλάκις δοκιμασμένη, μέσα σε ένα φόντο που δείχνει…πολιτικό κόπο μέχρι την επίτευξη του μείζονος στόχου.
Ο πήχης του 151 (για τρίτη φορά μετά το 2019 και το 2023) απαιτεί αυτόν τον πολιτικό κόπο, σε συνδυασμό με την εγρήγορση και τη συνεχή επικοινωνία παραδοτέων, αλλά και στρατηγικών και προτάσεων για την ερχόμενη τετραετία. Για ένα κόμμα ταυτισμένο με την εξουσία, τα αναχώματα που έχει να ξεπεράσει δεν είναι και λίγα. Από τη μία, η αναμενόμενη φθορά από μία επταετία που έχει προηγηθεί στο τιμόνι της χώρας, που συνδυάζεται (σε κάποιες πολλές ή λίγες περιπτώσεις) με την αναμενόμενη, επίσης, κόπωση του κεντρικού συστήματος.
Από την άλλη, η δημοσκοπική εικόνα που μόνο κολακευτική δε μπορεί να χαρακτηριστεί, καθώς ο πήχης της αυτοδυναμίας απέχει πόρρω. Είναι αυτά τα μοναδικά εμπόδια. Ουσιαστικά και τυπικά όχι.
Στις εσωτερικές "γκρίνιες" και διαμαρτυρίες μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, στα…καμπανάκια ή στην απόσταση που καταγράφουν, δια δημόσιων παρεμβάσεων, πρώην ή ακόμα και νυν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας όσον αφορά στο αποκαλούμενο και DNA της κυβερνητικής παράταξης, πρέπει να προστεθούν δύο κρίσιμα στοιχεία. Η διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά και το…σπάσιμο κάθε δεσμού του Μεσσήνιου πολιτικού με τον κ. Μητσοτάκη, που συμπληρώνεται με τα νέα σενάρια για δημιουργία κόμματος στα δεξιά της οδού Πειραιώς. Οι αποστάσεις που κρατάει πλέον εμφατικά από το Μέγαρο Μαξίμου και τον κ. Μητσοτάκη ο έτερος πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος. Ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος δε θα δώσει το "παρών" στο 16ο Συνέδριο.
Τα σήματα
Μέσα σε αυτό το σκηνικό της διαχείρισης διεθνών και εσωτερικών εντάσεων, η Νέα Δημοκρατία οδηγείται από σήμερα το απόγευμα και μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής σε ένα ενδοοικογενειακό ορόσημο που δεν αναμένεται να έχει ιδιαίτερες αναταράξεις, από τη στιγμή που η πυξίδα είναι στραμμένη γύρω από τον άξονα της τρίτης τετραετίας, υπό το πρίσμα εκλογικών διλημμάτων, αφηγημάτων και προβολής μεταρρυθμίσεων για αυτό που αναφέρθηκε, αρχικά.
Για "την Ελλάδα του 2030" που ορθώνει από μόνη της τείχη διαχωρισμού με τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως επισημαίνουν "γαλάζια" κυβερνητικά και κομματικά στελέχη. Διλήμματα που θα τίθενται με όλο και μεγαλύτερη ένταση στους πολίτες. Διαχωριστικές γραμμές που θα…υπογραμμίζονται πιο εμφατικά όσο ο χρόνος τείνει προς ην εθνική κάλπη. Και στο τέλος, η επιδίωξη της σύγκρισης. Είτε αυτή έχει πρωθυπουργικά χαρακτηριστικά (το ερώτημα δεν είναι Μητσοτάκης ή χάος, αλλά Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης ή Φάμελλος ή Κωνσταντοπούλου) είτε έχει χαρακτηριστικά προγραμματικού λόγου.
Με το σενάριο των εκλογών εντός του Φθινοπώρου να παραμένει ενεργό (κάτι που προσθέτει το δικό του λιθαράκι στη συσπείρωση των γαλάζιων) ο πρωθυπουργός θα αδράξει την ευκαιρία, στην απογευματινή εναρκτήρια ομιλία του, προκειμένου να πραγματοποιήσει απολογισμό του κυβερνητικού έργου από το περασμένο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας μέχρι σήμερα, αλλά και συνολικά του έργου της κυβέρνησης στις δύο θητείες της από το 2019.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Μητσοτάκης, αφού περιγράψει τις προτεραιότητες που είχε το ενιαίο κυβερνητικό σχέδιο της πρώτης και τις προτεραιότητες της δεύτερης τετραετίας, θα αναλύσει προτάγματα και κατευθύνσεις για τον κύκλο της τρίτης τετραετίας, που θα μετουσιωθεί σε προεκλογικό πρόγραμμα όταν ανοίξει ο δρόμος προς τις κάλπες. Ο κ. Μητσοτάκης αναμένεται να σταθεί ιδιαίτερα στις απαντήσεις γύρω από ένα ερώτημα. Και το ερώτημα αυτό δεν είναι άλλο από το "γιατί μια τρίτη τετραετία".
Τονίζοντας, λοιπόν, την αδυναμία της αντιπολίτευσης να αντιπαρατάξει μία εναλλακτική πρόταση, ο πρωθυπουργός θα περιγράψει τη σημασία η χώρα να παραμένει δεμένη στο άρμα της αναπτυξιακής τροχιάς, η οποία κρατάει πάντα ανοιχτή τη διαδρομή για νέες φοροαπαλλαγές και ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών.
Σύμφωνα, πάντα, με τις ίδιες πληροφορίες ο κ. Μητσοτάκης θα σταθεί ιδιαίτερα στην ομιλία του και στη δύσκολη διεθνή συγκυρία. Δε θα κρύψει τις οικονομικές, γεωπολιτικές και ενεργειακές συνέπειες από το αβέβαιο περιβάλλον, με στόχο, όπως αναφέρουν στενοί συνεργάτες του, να προτάξει τη σημασία που έχει για κάθε χώρα η σταθερότητα και η εσωτερική πολιτική ομαλότητα. Δύο έννοιες που, όπως αναμένεται να επισημάνει, τις εγγυάται μόνο η Νέα Δημοκρατία.
Πηγή: capital.gr
