Πολιτική

ΚΚΕ: Η κυβέρνηση με τη Συνταγματική Αναθεώρηση επιδιώκει να κατοχυρώσει αντιδραστικές τομές

ΚΚΕ: Η κυβέρνηση με τη Συνταγματική Αναθεώρηση επιδιώκει να κατοχυρώσει αντιδραστικές τομές

«Με τις προτάσεις του ο Κ. Μητσοτάκης ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να 'θωρακιστεί' η οικονομία», τονίζει το ΚΚΕ

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του in.gr στην Google

Μύδρους κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, εκτοξεύει το ΚΚΕ με αφορμή τις προτάσεις που διατυπώθηκαν από το κυβερνών κόμμα σχετικά με τη Συνταγματική Αναθεώρηση.

«Με τις προτάσεις του ο Κ. Μητσοτάκης ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να ‘θωρακιστεί’ η οικονομία, δηλαδή, να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ», επισημαίνει το ΚΚΕ.

Ακολούθως προσθέτει πως «την ίδια στιγμή η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης πάει χέρι – χέρι και με την ένταση της καταστολής, την επιβολή ‘σιγής νεκροταφείου’ στην οποία στοχεύουν οι εξαγγελίες για μεγαλύτερο έλεγχο στο εσωτερικό και τη λειτουργία των κομμάτων, του Τύπου, την “αξιολόγηση” στον δημόσιο τομέα».

Τέλος, αναφέρει πως απαιτείται «ρήξη και ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής, που υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη και δηλώνουν διαθέσιμες να υλοποιήσουν αύριο οι διάφορες εφεδρείες του συστήματος».

Όσα τονίζει το ΚΚΕ:

«Ο κ. Μητσοτάκης ξεπέρασε κάθε όριο πρόκλησης στην προσπάθειά του να εμφανιστεί ο ίδιος, η κυβέρνηση και το κόμμα του ως θύματα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ στην πραγματικότητα είναι θύτες και ένοχοι. Αντί να απολογείται για το όργιο των πελατειακών σχέσεων, απ’ το οποίο ωφελήθηκε ο κομματικός του στρατός κι άλλοι επιτήδειοι σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτών, απογειώνει τη συγκάλυψη, τόσο με την άρνηση συγκρότησης Προανακριτικής Επιτροπής, όσο και με την εξοργιστική προκαταβολική αθώωση των στελεχών του, τα οποία μάλιστα επιβραβεύει με την ένταξη στα ψηφοδέλτια της ΝΔ.

Με τις αλλαγές που εξήγγειλε για τη συνταγματική αναθεώρηση, στην ουσία επιδιώκει να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της ΕΕ από όλες τις κυβερνήσεις, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του “κράτους δικαίου της ΕΕ” που έχουν κάνει σημαία τους τα υπόλοιπα κόμματα.

Γι’ αυτό αποσιωπούν ότι όλοι τους αρνήθηκαν να στηρίξουν τις προτάσεις που κατέθεσε το ΚΚΕ στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση για πλήρη κατάργηση του άρθρου 86, ώστε να δικάζονται οι υπουργοί όπως όλοι οι πολίτες, για κατάργηση του διορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης από την κυβερνητική πλειοψηφία, για κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών του εφοπλιστικού κεφαλαίου, για συνταγματική κατοχύρωση του καθολικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, της υγείας.

Με τις προτάσεις του ο Κ. Μητσοτάκης ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να ‘θωρακιστεί’ η οικονομία, δηλαδή, να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Ομολογεί την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής με τη συνταγματική βούλα σε βάρος των αναγκών και των δικαιωμάτων του λαού και των παιδιών του, μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16 για να γίνει συνολικά η ανώτατη εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τη λαϊκή οικογένεια, τον συνταγματικό “κόφτη” στις κοινωνικές δαπάνες στο όνομα της ‘βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας’, την κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.

Την ίδια στιγμή η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης πάει χέρι – χέρι και με την ένταση της καταστολής, την επιβολή ‘σιγής νεκροταφείου’ στην οποία στοχεύουν οι εξαγγελίες για μεγαλύτερο έλεγχο στο εσωτερικό και τη λειτουργία των κομμάτων, του Τύπου, την “αξιολόγηση” στον δημόσιο τομέα.

Δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι τις παραπάνω αντιδραστικές αλλαγές, ο πρωθυπουργός τις ενέταξε στο γνωστό αφήγημα περί ‘πολιτικής σταθερότητας’, που στηρίζεται και μέσα από τις αλλαγές στο εκλογικό δικαίωμα, την απαράδεκτη γενίκευση της επιστολικής ψήφου, τις επιμέρους αλλαγές στον διορισμό της ηγεσίας της δικαιοσύνης, στο άρθρο 86, στη θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, αποκαλύπτοντας ότι στην πραγματικότητα αποσκοπούν στη “σταθεροποίηση” μιας πολιτικής που μόνο αστάθεια προκαλεί στη ζωή του λαού.

Σταθερότητα όμως για τον λαό σημαίνει απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, σημαίνει αξιοπρεπές εισόδημα που δε θα τελειώνει στα μέσα του μήνα, μειωμένο ημερήσιο σταθερό εργάσιμο χρόνο, με δυο λόγια σταθερή και διευρυνόμενη κάλυψη όλων των αναγκών του, με βάση τις πραγματικές δυνατότητες της εποχής. Κι αυτό απαιτεί ρήξη και ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής, που υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη και δηλώνουν διαθέσιμες να υλοποιήσουν αύριο οι διάφορες εφεδρείες του συστήματος».

Πηγή: in.gr

Θεσσαλία

Ανακοίνωση για τις συλλήψεις 4+2 φοιτητών Νέα ανακοίνωση για τις συλλήψεις που ακολούθησαν την παρέμβαση στο Δημαρχείο Βόλου εξέδωσε η Attack Βόλου, απαντώντας στην ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κάνοντας λόγο για στοχευμένη καταστολή απέναντι στο φοιτητικό και αντιπολεμικό κίνημα.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Πραγματοποιήθηκαν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 2026, στο Πουρί του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου, τα εγκαίνια του «Χώρου Μνήμης Δημήτρη Κασλά». Πρόκειται για έναν σύγχρονο, βιωματικό χώρο, που αναδεικνύει την πορεία και την προσφορά του εμβληματικού Ταγματάρχη · από τη Μικρασιατική Εκστρατεία έως το Έπος του '40 και την Εθνική Αντίσταση. Στην ομιλία του, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, χαρακτήρισε τον χώρο ως «πράξη ιστορικής δικαιοσύνης και ευθύνης» · τονίζοντας ότι αποτελεί ζωντανό κύτταρο ιστορικής γνώσης για...
THINK TANK

1. Μήπως η εκδήλωση έδωσε υπερβολική έμφαση στους τύπους, τις ομιλίες και την επισημότητα, αντί στην ουσιαστική ανάδειξη της ιστορικής προσωπικότητας του Δημήτρη Κασλά;

2. Κατά πόσο οι βαρύγδουπες εκφράσεις περί «ιστορικής ευθύνης» και «ζωντανής παρακαταθήκης» ανταποκρίνονται σε πραγματικό έργο και περιεχόμενο, και δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακή υπερβολή;

3. Μήπως η παρουσία πλήθους πολιτικών προσώπων και η συνολική διοργάνωση εξυπηρέτησαν περισσότερο πολιτική προβολή και εντυπώσεις, παρά έναν αυθεντικό φόρο τιμής και ουσιαστική ιστορική μνήμη;