1. Μήπως η εκδήλωση έδωσε υπερβολική έμφαση στους τύπους, τις ομιλίες και την επισημότητα, αντί στην ουσιαστική ανάδειξη της ιστορικής προσωπικότητας του Δημήτρη Κασλά;
2. Κατά πόσο οι βαρύγδουπες εκφράσεις περί «ιστορικής ευθύνης» και «ζωντανής παρακαταθήκης» ανταποκρίνονται σε πραγματικό έργο και περιεχόμενο, και δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακή υπερβολή;
3. Μήπως η παρουσία πλήθους πολιτικών προσώπων και η συνολική διοργάνωση εξυπηρέτησαν περισσότερο πολιτική προβολή και εντυπώσεις, παρά έναν αυθεντικό φόρο τιμής και ουσιαστική ιστορική μνήμη;

