Θέτουν ως ξεκάθαρο στόχο την προσέλκυση ψήφων από «όλες τις δεξαμενές» τα στελέχη της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι αυτός είναι και ο λόγος που δεν νιώθουν την ανάγκη να βρεθούν από τώρα σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με έτερα νεόκοπα κομματικά σχήματα, όπως η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Οι πρώτες κόντρες και αψιμαχίες, πάντως, έχουν καταγραφεί, την ίδια ώρα που βρίσκεται στην τελική ευθεία και η «έφοδος» της Μαρίας Καρυστιανού στην Αθήνα, κίνηση που περιλαμβάνει κεντρικά γραφεία και μόνιμη παρουσία στην πρωτεύουσα.
Σημειώνεται ότι η Καρυστιανού σε πρόσφατη παρέμβασή της χαρακτήρισε «ξαναζεσταμένο φαγητό» τον πρώην πρωθυπουργό, ενώ κατήγγειλε ότι πήρε «στοιχεία» από τη δική της παρουσίαση και τα παρουσίασε ως «προτάσεις». Είχε προηγηθεί η «πρώτη βολή» στην παρουσίαση της ΕΛΑΣ στο Θησείο, όπου η Μαριάννα Τουμασάτου αναρωτήθηκε εάν θα έπρεπε να απελευθερώσουν περιστέρια – ένα σαφές «καρφί» προς το brand της Καρυστιανού.
Σε κάθε περίπτωση, μια ανάγνωση των καταστατικών κειμένων των δύο φορέων παρουσιάζουν ορισμένες ομοιότητες, κυρίως ως προς τις διακηρύξεις περί κράτους δικαίου, κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Αυτό οδήγησε ορισμένους να θεωρούν ότι Καρυστιανού και Τσίπρας κονταροχτυπιούνται για το ίδιο «αντισυστημικό» κοινό – ό,τι και αν αυτό σημαίνει αυτό για τον καθένα. Και προεξοφλείται ότι εάν υπάρξουν κοινές δεξαμενές στις οποίες θα αποβλέπουν τα δύο κόμματα, τότε ο πόλεμος θα είναι αναπόφευκτος, καθώς εκατέρωθεν αποκλείεται οπαιαδήποτε κίνηση για συνεργασίες, τουλάχιστον προεκλογικά.
Η απάντηση των στελεχών της Ελπίδας έρχεται σε δύο επίπεδα. Αρχικά, ότι οι γενικόλογες καταστατικές θέσεις θα εξειδικεύονται στην πορεία και θα συμπληρωθούν με εφαρμόσιμες πολιτικές προτάσεις. Πράγματι τις τελευταίες ημέρες υπήρξαν τηλεοπτικές εμφανίσεις τόσο της ίδιας της Καρυστιανού, όσο και άλλων του «στενού πυρήνα» της, όπως του Θανάση Αυγερινού. Οσο αυξάνεται η δημόσια παρουσία, αναγνωρίζουν ότι θα αναγκαστούν να τοποθετηθούν επί συγκεκριμένων πολιτικών ζητημάτων με αναλυτικές θέσεις, οι οποίες, σύμφωνα με τους ίδιους, προετοιμάζονται πυρετωδώς από αρμόδιες επιτροπές.
Επειτα, άνθρωποι από το περιβάλλον του νέου κόμματος διευκρινίζουν ότι αυτοί στοχεύουν σε όλες τις εκλογικές δεξαμενές και σε «όσους έχουν να πουν κάτι διαφορετικό». Μάλιστα, για να τονίσουν την πολυπλοκότητα των πολιτικών και ιδεολογικών ορίων που προσπαθούν να προσελκύσουν ή μάλλον καλύτερα να ξεπεράσουν, οι ίδιες πηγές ενημερώνουν ότι τόσο η Μαρία Καρυστιανού όσο και η Μαρία Γρατσία στο δημοψήφισμα του 2015 είχαν ψηφίσει «όχι».
Από την άλλη, θεωρούν ότι ο Τσίπρας έχει πολύ πιο σαφή προσανατολισμό στο αριστερό κοινό, κάτι το οποίο φανερώνεται και από το ίδιο το όνομα του νέου του κόμματος, ενώ οι ίδιοι θα αποπειραθούν να γίνουν εκφραστές μιας «σιωπηλής δύναμης, που ακόμα δεν μπορεί να καταγραφεί στις δημοσκοπήσεις και ξεπερνάει τα όρια Αριστεράς – Δεξιάς».
Παράλληλα, αναμένεται να «κλειδώσει» και η επιλογή για τα κεντρικά γραφεία της Ελπίδας για τη Δημοκρατία στην Αθήνα. Ο χώρος ακόμα αναζητείται και πιθανότατα θα είναι σε μια λαϊκή γειτονιά του κέντρου. Πηγές με γνώση των τεκταινόμενων αναφέρουν ότι δεν θα είναι τα «κλασικά» κομματικά γραφεία, αλλά θα έχουν χαρακτήρα «πολυχώρου». Δηλαδή μια λογική ανοιχτού χώρου που θα έχει ζωντανή σχέση με τη γειτονιά και πολλές «εκπλήξεις», όπως σημειώνουν.
Αυτές οι εξελίξεις οδηγούν και την ίδια τη Μαρία Καρυστιανού από τον Βορρά στην πρωτεύουσα, όπου από την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να «κατηφορίσει» και να διατηρήσει σχεδόν μόνιμη παρουσία. Παρ’ όλ’ αυτά δεν προβλέπεται κάποια κεντρική ομιλία στην Αθήνα το προσεχές διάστημα. Προτεραιότητα έχει η περιοδεία, που εκτός απροόπτου θα ξεκινήσει στα μέσα Ιουνίου. Παράλληλα, θα υπάρξουν συναντήσεις με φορείς εργαζομένων, ενώ συνεχίζουν να πραγματοποιούνται και οι τοπικές συναντήσεις μελών και υποστηρικτών σε διάφορες περιοχές, με τελικό στόχο κάθε δήμος της Αττικής να έχει και από μια τοπική κομματική οργάνωση.
Σημειώνεται ότι από τις πρώτες κιόλας ημέρες της Ελπίδας παρατηρείται μια σχετική δυσκαμψία στις κομματικές διεργασίες, με αργοπορίες, αναβολές και σκαμπανεβάσματα, κάτι που από τη μία είναι φυσικό εφόσον οι κομματικές δομές πρέπει να στηθούν από το μηδέν, από την άλλη όμως δεν αποκλείεται να φέρει οργανωτική «κόπωση» σε στελέχη, ειδικά όταν τελειώσει ο ενθουσιασμός της πρεμιέρας.
Πηγή: tanea.gr
