1. Πόσες φορές θα επαναληφθούν οι ίδιες «άμεσες» δεσμεύσεις, πριν παραδεχθεί η διοίκηση ότι δεν υπάρχει ούτε σχέδιο ούτε βούληση υλοποίησης;
2. Μέχρι πότε θα βαφτίζεται η απραξία «πρόοδος», όταν η πραγματικότητα διαψεύδει καθημερινά τα δελτία τύπου;
3. Πόσο ακόμη θα θεωρούνται οι πολίτες δεδομένοι, ώστε να αρκούνται σε εξαγγελίες αντί για πραγματικά έργα;

