Μία απτις μεγαλύτερες στρατηγικές αποτυχίες της Δύσης: Μήπως ο Τραμπ έχασε τη μπάλα στον πόλεμο με το Ιράν;

Οι αναλυτές φοβούνται ότι το Ιράν εκμεταλλεύτηκε καλά ένα αδύναμο χαρτί, ενώ οι ΗΠΑ έπεσαν θύματα μιας καθοριστικής στρατηγικής αποτυχίας

Τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη ενός πολέμου που επρόκειτο να διαρκέσει τέσσερις ημέρες και που μέχρι στιγμής έχει κοστίσει στις ΗΠΑ περίπου 30-40 δισ. δολάρια και στο Ισραήλ 300 εκατ. δολάρια την ημέρα, η Αμερική βρίσκεται πιο μακριά από μια διπλωματική συμφωνία με το Ιράν απ ό,τι ήταν τον Μάιο του 2025.

Όχι μόνο ο πόλεμος απέτυχε να πείσει τοΙράννα συμφωνήσει να διαλύσει το πυρηνικό του πρόγραμμα με τον ολοκληρωτικό και μη αναστρέψιμο τρόπο που απαίτησε η Αμερική, αλλά οι ΗΠΑ πρέπει τώρα να διαπραγματευτούν για να ανοίξουν ξανά το στενό τουΟρμούζ.

Ακόμα χειρότερα από την αμερικανική προοπτική, το Ιράν έχει δημιουργήσει ένα παραθαλάσσιο πάγκο όπου πρωθυπουργοί και ιδιοκτήτες δεξαμενόπλοιων μπορούν να διαπραγματευτούν με το ιρανικό ναυτικό για το αντίτιμο που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ώστε τα πλοίατους να έχουν ελεύθερη διέλευση.

Το Ιράν σχεδιάζει να μετατρέψει το στενό σε πηγή εσόδων, ακριβώς όπως η Αίγυπτος χρεώνει για την πρόσβαση στη διώρυγα του Σουέζ, σύμφωνα με τον Guardian.

Σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς, δεδομένης της τεράστιας κλίμακας της κυκλοφορίας που διέρχεται από το στενό κάθε χρόνο, το Ιράν θα μπορούσε να συγκεντρώσει 80 δισ. δολάρια ετησίως.

Εάν ψηφιστεί ένας νόμος που προωθείται επί του παρόντος με ταχύτητα στο ιρανικό κοινοβούλιο, τα δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν πετρέλαιο από ευνοούμενες, μη εχθρικές χώρες, όπως η Ινδία, η Ιαπωνία, το Πακιστάν, η Νότια Κορέα και η Κίνα, θα περνούν ελεύθερα ή θα τους προσφέρονται φθηνότερες τιμές.

IRAN ALLOWS THE FOLLOWING COUNTRIES TO USE THE STRAIT OF HORMUZ:
PAKISTAN
CHINA
RUSSIA
NORTH KOREA
BANGLADESH
YEMEN
LEBANON
IRAQ SEE MORE pic.twitter.com/taneMKmI7p

Korea Press (@Urgent_Korea) March 25, 2026

ΟΤραμπυποστηρίζει ότι κερδίζουν, αλλά το αφήγημα καταρρέει

Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ συνεχίζουν να βομβαρδίζουν το Ιράν, αλλά ο ίδιοςοΤραμπέχει πλέον αναβάλει δύο φορές την ημερομηνία των απειλούμενων επιθέσεων εναντίον των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Ιράν μια ενέργεια που θα αποτελούσε έγκλημα πολέμου.

Συνεχίζει να επιμένει ότι το Ιράν έχει ηττηθεί, και όμως το Ιράν συνεχίζει να συμπεριφέρεται σαν να μην έχει ηττηθεί.

Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι αυτός ο αγώνας δεν διεξάγεται μόνο στα επιτελεία, αλλά και στο χρηματιστήριο.

Η τιμή του πετρελαίου είναι ο βασικός δείκτης για την επιτυχία του Ιράν, μαζί με τα εναπομείναντα αποθέματα εκτοξευτών πυραύλων.

Ως αποτέλεσμα, το 95% της κυκλοφορίας μέσω του στενού τουΟρμούζπαραμένει μπλοκαρισμένο, στερώντας από τις αγορές 10-13 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάθε μέρα.

Τόσο ισχυρή είναι η κυριαρχία του Ιράν, που ακόμη και οΤραμππεριγράφει το γεγονός ότι το Ιράν επιτρέπει τη διέλευση πλοίων ως δώρο προς τις ΗΠΑ.

Για το Ιράν, η διαπραγμάτευση πετρελαίου σε τιμή άνω των 100 δολαρίων το βαρέλι είναι αρκετά υψηλή ώστε να καταστρέψει τη ζήτηση και να διαταράξει την παγκόσμια οικονομία. Αλλά δεν είναι μόνο το πετρέλαιο. Ο πορθμός παρέχει διέλευση για χημικά, ήλιο, μέταλλα και λιπάσματα.

Όπως και κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid, ο κόσμος ανακαλύπτει κάτι νέο σχετικά με την αλληλεξάρτηση των εφοδιαστικών αλυσίδων και πώς η γεωγραφία έχει ευλογήσει το Ιράν με μια μοναδική ευκαιρία να σπάσει αυτές τις αλυσίδες.

BREAKING: Qatar withdraws from the war.

Iran has been here for thousands of years. No one is going anywhere. Total destruction is not an option.

We will live side by side. We will be neighbors and find ways to coexist. pic.twitter.com/O4JaRL19S4

𝐓𝐌𝐓 (@TMT_arabic) March 27, 2026

Το Ιράν γύρισε το τραπέζι

Ο ΣερΆλεξΓιάνγκερ, πρώην επικεφαλής της MI6, δήλωσε στοEconomistότι όσο και αν τον πόνεσε ήταν το Ιράν, ο παλιός του αντίπαλος, που είχε το πάνω χέρι.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ υποτίμησαν τοεγχείρημακαι νομίζω, όπως και πριν από περίπου δύο εβδομάδες, ότι έχασαν την πρωτοβουλία από το Ιράν. Στην πράξη, το ιρανικό καθεστώς έχει αποδειχθεί πιο ανθεκτικό από ό,τι θα περίμενε κανείς. Πήραν κάποιες καλές αποφάσεις ήδη από τον περασμένο Ιούνιο σχετικά με τη διασπορά των όπλων τους και την ανάθεση εξουσίας για τη χρήση αυτών των όπλων, κάτι που τους έχει δώσει επιπλέον ανθεκτικότητα. Μέσω του στενού έχουνπαγκοσμιοποιήσει, όχι διεθνοποιήσει, τη σύγκρουση. Έχουν παίξει αρκετά καλά ένα αδύναμο χαρτί.

ΟΜεράβΖονζέιν, ανώτερος αναλυτής για το Ισραήλ στο InternationalCrisisGroup, λέει:

Γίνεται οδυνηρά σαφές ότι όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ χάνουν αυτόν τον πόλεμο, αλλά ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές αποτυχίες της Δύσης, με τις πιο σημαντικές συνέπειες για την περιφερειακή γεωπολιτική και την παγκόσμια οικονομία από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Είπε ότι οι ΗΠΑ δεν πλησιάζουν καθόλου την επίτευξη των αρχικών στρατηγικών στόχων τους και έχουν δημιουργήσει μόνο νέα προβλήματα.

From @WSJopinion: Iran will define Trumps legacy. He has a strong case to make, but if he backs down, the costs will be profound, writes @wrmead.https://t.co/phOQklG6LR

The Wall Street Journal (@WSJ) March 17, 2026

Προβλήματα στο εσωτερικό

Η εσωτερική πολιτική στις ΗΠΑ γίνεται επίσης δυσοίωνη.

ΟΚερτΜίλις, εκτελεστικός διευθυντής του AmericanConservative, λέει:

Η κληρονομιάτουΤραμπδιακυβεύεται στο Ιράν: αν ο πόλεμος παραταθεί, αυτό θα είναι το μόνο που θα θυμόμαστε από τη δεύτερη θητεία του. Ο Τζορτζ Μπους ο νεότερος επίσης δεν ήθελε να είναι ένας πρόεδρος του πολέμου: είχε στόχους σχετικά με την εκπαίδευση, τη μετανάστευση και την κοινωνική πρόνοια. Τίποτα από αυτά δεν επιτεύχθηκε το έργο του καταστράφηκε από τον πόλεμο στο Ιράκ.

Οι Αμερικανοί, συμπεριλαμβανομένων των Ρεπουμπλικάνων, θέλουν να τελειώσει αυτός ο πόλεμος, αυξάνοντας την πίεση στονΤραμπνα αποδείξει ότι η αποστολή 10.000 στρατιωτών στη Μέση Ανατολή δεν θα ήταν ο ορισμός ενός στρατηγικού τέλματος.

Εντός του ιρανικού καθεστώτος, όπου ο στόχος ήταν η επιβίωση, υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση ότι η ισορροπία γέρνει υπέρ τους.

Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, και υποτίθεται ο προτιμώμενος ηγέτης τουΤραμπ,ΜοχάμαντΜπαγκέρΓκαλιμπάφ, είναι σαφής: οι Αμερικανοί στρατιώτες θα διαπιστώσουν απλώς ότι δεν μπορούν να διορθώσουν αυτό που έχουν καταστρέψει οι στρατηγοί τους.

Χωρίς να κατονομάσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είπε ότι γνώριζε ότι μια χώρα σχεδίαζε να συμμετάσχει σε μια αμερικανική προσπάθεια να ανοίξει ξανά το στενό με τη βία και ότι αυτή η χώρα θα διαπιστώσει ότι τίποτα δεν θαγλιτώσει.

Οι ΗΠΑ στη γωνία

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που έδωσε πριν από το υπουργικό συμβούλιο την Πέμπτη το πρωί, η οποία διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα, οΤραμπαρνήθηκε ότι οι ΗΠΑ έχουν παγιδευτεί.

Επανέλαβε ότι η στρατιωτική εκστρατεία προχωρά πολύ πιο γρήγορα από το χρονοδιάγραμμα. Οι Ιρανοί γνωρίζουν ότι βρίσκονται μπροστά σε μια καταστροφή, είπε, προσθέτοντας ότι αυτοί ικέτευαν να διαπραγματευτούν, όχι εγώ.

Είπε: Αν δεν διαπραγματευτούν, είμαστε ο χειρότερος εφιάλτης τους. Είμαι το αντίθετο του απελπισμένου.

ΟΣτιβΓουίτκοφ, ειδικός απεσταλμένος τουΤραμπστη Μέση Ανατολή, επανέλαβε τις βασικές απαιτήσεις των ΗΠΑ που περιγράφονται στοεπικαιροποιημένοσχέδιό του: κανένας εγχώριος εμπλουτισμός ουρανίου, καμία αποθήκευση, απομάκρυνση του εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν, περιορισμοί στην πυραυλική ικανότητα και επαναλειτουργία του στενού τουΟρμούζ.

ΟΓουίτκοφισχυρίστηκε ότι υπήρχαν ισχυρά σημάδια ότι οι Ιρανοί γνώριζαν, μετά την 27ήμερη επίθεση εναντίον τους, ότι βρισκόταν σε σημείο καμπής.

Ωστόσο, δεν έλαβε υπόψη τιςαντι-απαιτήσεις που έχει πλέον υποβάλει το Ιράν σχετικά με το στενό τουΟρμούζ, ένα πρόβλημα που προέκυψε αποκλειστικά λόγω της απόφασης των ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν, ή σχετικά με την άρση των κυρώσεων.

Ο ΦίλιπΓκόρντον, πρώην σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής τηςΚαμάλαΧάρις, πιστεύει ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα το Ιράν να συμφωνήσει με τις απαιτήσεις τουΤραμπκαι όσο περισσότερο επιμένουν οι ΗΠΑ σε αυτές, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος και ο πόνος που θα υποστούν όλοι.

Τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, οι περιορισμοί στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στους βαλλιστικούς πυραύλους, στη στήριξη των αντιπροσώπων του και στην απειλή για το στενό είναι πιο πιθανό να εξασφαλιστούν μέσω της αποτροπής και της πρόληψης παρά με μια ολοκληρωμένη, επίσημη συμφωνία, και όσο νωρίτερα το αναγνωρίσουμε αυτό, τόσο καλύτερα θα είμαστε.

Το ρολόι χτυπάειαντίστροφα

Ο πρώην επικεφαλής του τμήματος Ιράν της ισραηλινής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών,ΝτάνιΣιτροβίτς, προέβλεψε επίσης ότι μέχρι τη λήξη της τελευταίας προθεσμίας των 10 ημερών που έθεσε οΤραμπ, το Ιράν δεν θα παραδοθεί, δεν θα αποδεχτεί το πλαίσιο των 15 σημείων, δεν θα παραιτηθεί από τον έλεγχο τουΟρμούζκαι θα συνεχίσει τις επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου.

Μετά από αυτό, οΤραμπθα βρεθεί μπροστά σε μια αποφασιστική επιλογή: περαιτέρω κλιμάκωση των εντάσεων, υποχώρηση ή πίεση για μια διαπραγματευτική λύση παρόμοια με αυτή που πρότεινε το Ιράν τον Μάρτιο.

Ο ΟΗΕ δεν πρόκειται να εγκρίνει τη χρήση βίας για την επαναλειτουργία του στενού, η Ευρώπη δεν θα συμμετάσχει και η G7 δεν θα την υποστηρίξει.

Ένας διπλωμάτης που συμμετείχε πρόσφατα στις ειρηνευτικές συνομιλίες λέει ότι φοβάται ότι αν οΤραμπδεν δει διέξοδο, θα καταφύγει σε πυρηνικό όπλο.

Πηγή: in.gr