Κόσμος

Μελανσόν εναντίον ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ταϊβάν και Ισραήλ στην ίδια συνέντευξη [βίντεο]

Μελανσόν εναντίον ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ταϊβάν και Ισραήλ στην ίδια συνέντευξη [βίντεο]

Ο Ζαν - Λικ Μελανσόν προανήγγειλε την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ σε περίπτωση εκλογής του και μίλησε για την Μέση Ανατολή, την Κίνα και την Ταϊβάν, αλλά και το Ιράν, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του in.gr στην Google

Ο Ζαν-Λυκ Μελένσον πέντε ημέρες μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του για τις προεδρικές εκλογές του 2027, με το κόμμα «La France insoumise» (LFI) παραχώρησε συνέντευξη στην Αμέλι Καρουέρ του LCI από τη Μασσαλία.

Μια συνέντευξη στην οποία ο περισσότερος χρόνος αφιερώθηκε στα διεθνή ζητήματα με τον ηγέτη της Αριστεράς να μιλάει για τον πόλεμο στο Ιράν, την Δυτική Ασία, τις ΗΠΑ, την Κίνα και την Ταϊβάν, αλλά και το ΝΑΤΟ.

«Το Ισραήλ είναι σήμερα η πιο επικίνδυνη χώρα της περιοχής»

Όταν ρωτήθηκε για πρώτη φορά για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ο ηγέτης του κόμματος «La France Insoumise» καταδίκασε την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση εναντίον του Ιράν «χωρίς καμία διεθνή εντολή». «Το συμφέρον μας έγκειται στο διεθνές δίκαιο», δήλωσε ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, διότι «υπάρχει ένα σημαντικό μειονέκτημα στο δίκαιο του ισχυρότερου: δεν είμαστε οι ισχυρότεροι».

Επιπλέον, επισήμανε τους στόχους των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, οι οποίοι «δεν είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι». «Κατά συνέπεια, εξελίσσεται μια απροσδόκητη μάχη που αναμφίβολα θα αλλάξει τη ροή των παγκόσμιων γεγονότων μακροπρόθεσμα», απάντησε με σοβαρότητα.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για την απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν ανέφερε πως δεν πιστεύει «ότι ο κόσμος θα ήταν πιο σταθερός και πιο ευχάριστος με περισσότερες χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα», σημειώνοντας ότι η πάγια θέση του είναι ο παγκόσμιος πυρηνικός αφοπλισμός. Είπε ότι «δεν συμπαθεί το καθεστώς του Ιράν», αλλά σε καμία περίπτωση δεν σκέφτηκε διπλωματικά ούτε την επόμενή του απάντηση.

Όταν ρωτήθηκε ποια χώρα είναι η πιο επικίνδυνη στην περιοχή, ο ηγέτης της La France Insoumise απάντησε: «Το Ισραήλ, σήμερα, χωρίς αμφιβολία». «Είναι το Ισραήλ που επιτίθεται σε όλους τους γείτονές του, που ξεκινά πολέμους και διαπράττει γενοκτονία», κατηγόρησε ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, μιλώντας συγκεκριμένα για «την κυβέρνηση του κ. Νετανιάχου».

Η κριτική στην εξωτερική πολιτική του Μακρόν

Ο Μελανσόν καταδίκασε επίσης τη στάση του Εμανουέλ Μακρόν απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ. «Καθώς είμαι υποψήφιος για το αξίωμα αυτό, και καθώς το αξίωμα αυτό απαιτεί από εμένα να είμαι ο ανώτατος διοικητής, και επομένως υπεύθυνος για αυτή την κατάσταση, αυτή δεν είναι η προσέγγιση που θα ακολουθούσα» δηλώνοντας ότι θα είχε δημιουργήσει ένα «μέτωπο άρνησης» για να μην εμπλακεί σε πόλεμο με άλλες χώρες, στην θέση του Μακρόν

«Θα προσπαθούσα να διασφαλίσω ότι όσοι αποφάσισαν μονομερώς, και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, να παρέμβουν σε μια χώρα, θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν». Ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν ήταν ιδιαίτερα αιχμηρός προς την προσέγγιση «καρότο και μαστίγιο» του Γάλλου προέδρου.

«Λέει πράγματα ευγενικά ή δυσάρεστα για τον κ. Τραμπ και ταυτόχρονα λέει ότι ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ πρέπει να σταματήσει και να ανοίξει ξανά, αλλά κατηγορεί τους Ιρανούς γι’ αυτό. Τίποτα από όλα αυτά δεν στέκει», επέκρινε.

Θα αποχωρήσουμε από το ΝΑΤΟ – Το ΝΑΤΟ εξυπηρετεί την αμερικανική εποπτεία

Όταν του ζητήθηκε να απαντήσει ευθέως αν βλέπει τις ΗΠΑ ως εχθρό, ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπει κανέναν ως εχθρό. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι εταίρος μας εδώ και πολύ καιρό. Διατηρούμε επαφές, αλλά κρατάμε αποστάσεις από τη στρατιωτική τους οργάνωση», όπως ανέφερε, υποστηρίζοντας την «απόλυτη ανεξαρτησία» όσον αφορά το λογισμικό και τον εξοπλισμό.

«Το ΝΑΤΟ είναι άχρηστο, καλύτερα να το εγκαταλείψουμε. Το μόνο που κάνει είναι να μας θέτει υπό τον έλεγχο της Βόρειας Αμερικής, αυτό είναι όλο», δήλωσε στη συνέχεια ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν. Δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ μιας σταδιακής αποχώρησης, ξεκινώντας από την ενοποιημένη διοίκηση, ισχυριζόμενος ότι ακολουθεί τη γαλλική παράδοση σε αυτό το θέμα.

Η Ταϊβάν είναι Κίνα

Έχοντας ήδη ανοίξει μέτωπα με ΗΠΑ, Ισραήλ και ΝΑΤΟ ο Ζαν Λικ Μελανσόν δεν δίστασε να πάρει ευθεία θέση στο ζήτημα της Ταϊβάν, ενστερνιζόμενος την αρχή της «Μιας Κίνας».

Όταν η δημοσιογράφος Αμελί Καρουέρ τον ρώτησε αν η Ταϊβάν αποτελεί μέρος της Κίνας, ο Μελανσόν απάντησε καταφατικά. Στην περίπτωση επέμβασης του Πεκίνου απάντησε ότι «Δεν θα εμπλακούμε. Αν γίνω Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν θα πάμε ποτέ σε πόλεμο με την Κίνα», παρότι δεν επιφύλλαξε ούτε για την Κίνα καλά λόγια, χαρακτηρίζοντάς την ως «δικτατορία».

Είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι ο Μελανσόν ακολουθεί έναν αντιμπεριαλιστικό δρόμο, εκτός ΝΑΤΟ, εκτός ιμπεριαλιστικών τακτικών και οραματίζεται την Γαλλία στον ρόλο μιας «υπεύθυνης περιφερειακής δύναμης», αφήνοντας ανοιχτό τον δρόμο για συνεργασίες με την Κίνα κυρίως σε ζητήματα που αφορούν την υψηλή τεχνολογία.

Αν κάπου έκανε λάθος ο Μελανσόν είναι πως ήταν υπερβολικά ευθύς και όχι διπλωμάτης, κάτι που συνηθίζει άλλωστε, όμως είναι βέβαιο πως έτσι θα μπει στο στόχαστρο όλων

Πηγή: in.gr

Θεσσαλία

Ανακοίνωση για τις συλλήψεις 4+2 φοιτητών Νέα ανακοίνωση για τις συλλήψεις που ακολούθησαν την παρέμβαση στο Δημαρχείο Βόλου εξέδωσε η Attack Βόλου, απαντώντας στην ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κάνοντας λόγο για στοχευμένη καταστολή απέναντι στο φοιτητικό και αντιπολεμικό κίνημα.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Πραγματοποιήθηκαν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 2026, στο Πουρί του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου, τα εγκαίνια του «Χώρου Μνήμης Δημήτρη Κασλά». Πρόκειται για έναν σύγχρονο, βιωματικό χώρο, που αναδεικνύει την πορεία και την προσφορά του εμβληματικού Ταγματάρχη · από τη Μικρασιατική Εκστρατεία έως το Έπος του '40 και την Εθνική Αντίσταση. Στην ομιλία του, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, χαρακτήρισε τον χώρο ως «πράξη ιστορικής δικαιοσύνης και ευθύνης» · τονίζοντας ότι αποτελεί ζωντανό κύτταρο ιστορικής γνώσης για...
THINK TANK

1. Μήπως η εκδήλωση έδωσε υπερβολική έμφαση στους τύπους, τις ομιλίες και την επισημότητα, αντί στην ουσιαστική ανάδειξη της ιστορικής προσωπικότητας του Δημήτρη Κασλά;

2. Κατά πόσο οι βαρύγδουπες εκφράσεις περί «ιστορικής ευθύνης» και «ζωντανής παρακαταθήκης» ανταποκρίνονται σε πραγματικό έργο και περιεχόμενο, και δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακή υπερβολή;

3. Μήπως η παρουσία πλήθους πολιτικών προσώπων και η συνολική διοργάνωση εξυπηρέτησαν περισσότερο πολιτική προβολή και εντυπώσεις, παρά έναν αυθεντικό φόρο τιμής και ουσιαστική ιστορική μνήμη;