Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ολλανδικού Υπουργείου Υγείας, για πρώτη φορά μετά τη νομοθετική μεταρρύθμιση του 2024, ένα σοβαρά άρρωστο παιδί κάτω των 12 ετών υποβλήθηκε σε ευθανασία στην Ολλανδία. Όπως μετέδωσε ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας NOS, η Υπουργός Υγείας Σόφι Χέρμανς ενημέρωσε το κοινοβούλιο ότι ο θάνατος του παιδιού σημειώθηκε το προηγούμενο έτος, χωρίς να αποκαλύψει την ηλικία, την ημερομηνία ή τη φύση της ασθένειας.
Η πρόσφατη τροποποίηση της ολλανδικής νομοθεσίας επιτρέπει πλέον την ευθανασία και σε παιδιά κάτω των 12 ετών, διασφαλίζοντας – όπως αναφέρεται – το δικαίωμά τους σε έναν «αξιοπρεπή θάνατο». Η νέα ρύθμιση εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου η ανακούφιση από τον αβάσταχτο πόνο ή τη σωματική ταλαιπωρία θεωρείται αδύνατη.
Το νομικό πλαίσιο και οι προϋποθέσεις
Πριν από την αλλαγή, η ευθανασία επιτρεπόταν μόνο για νεογνά και ανηλίκους άνω των 12 ετών. Για όλους τους ασθενείς κάτω των 18 ετών απαιτείται πάντοτε η συγκατάθεση του γονέα ή του νόμιμου κηδεμόνα.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση ανυπόφορης ταλαιπωρίας χωρίς ρεαλιστική προοπτική βελτίωσης. Η πρακτική εφαρμόζεται αποκλειστικά σε εξαιρετικά σπάνιες και ακραίες περιπτώσεις, υπό αυστηρούς ελέγχους και ιατρική εποπτεία.
Για την έναρξη της διαδικασίας, ο θεράπων ιατρός οφείλει να αποδείξει ότι η ευθανασία αποτελεί τη μόνη ενδεδειγμένη λύση και ότι δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική επιλογή. Τα κριτήρια είναι ιδιαίτερα αυστηρά, ειδικά όταν πρόκειται για παιδιά μικρής ηλικίας.
Η αξιολόγηση της υπόθεσης
Η Σόφι Χέρμανς ανέφερε ότι η αρμόδια εξεταστική επιτροπή αξιολόγησε την υπόθεση και πραγματοποίησε ακρόαση με τον εμπλεκόμενο ιατρό. Η γνωμοδότηση της επιτροπής έχει ήδη διαβιβαστεί στην Εισαγγελική Αρχή, η οποία θα αποφανθεί εάν ο ιατρός ενήργησε εντός των νομίμων ορίων.
Η εισήγηση της επιτροπής αναμένεται να δημοσιοποιηθεί σύντομα, ενώ σύμφωνα με τις κρατικές οδηγίες, «η ευθανασία επιτρέπεται αποκλειστικά για ασθενείς των οποίων η ανυπόφορη και μη αναστρέψιμη ταλαιπωρία έχει σαφή ιατρική διάσταση». Επιπλέον, «ο τερματισμός της ζωής επιτρέπεται μόνον εφόσον το παιδί βρίσκεται σε τελικό στάδιο ανίατης νόσου και βιώνει αβάσταχτο πόνο χωρίς προοπτική βελτίωσης».
Οι ίδιες οδηγίες διευκρινίζουν ότι ο ανήλικος πρέπει να υποφέρει από συνεχή και οξύ πόνο, χωρίς διαθέσιμη θεραπεία ή άλλη εύλογη εναλλακτική, συμπεριλαμβανομένης της παρηγορητικής φροντίδας. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο ιατρός μπορεί, σε πλήρη συνεννόηση με τους γονείς και – εφόσον είναι δυνατόν – με τη συμμετοχή του παιδιού, να αποφασίσει τον τερματισμό της ζωής του.
Πηγή: tanea.gr
