Ελλάδα

Τελευταίο αντίο στον παπά-Τσάκαλο – Εφερε την ανατροπή με το ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ, είπε ο γιος του

Τελευταίο αντίο στον παπά-Τσάκαλο – Εφερε την ανατροπή με το ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ, είπε ο γιος του

«Με το σύνθημα ‘Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ!’ ξεκίνησε τη δεκαετία του '80 και έφερε την ανατροπή τόσο στην Εκκλησία όσο και στην ελληνική κοινωνία», είπε ο γιος του Παπα - Τσάκαλου

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του in.gr στην Google

Σε κλίμα συγκίνησης συγγενείς, φίλοι και πλήθος πιστών είπαν το τελευταίο «αντίο» στον θρυλικό παπα-Τσάκαλο, τον πρεσβύτερο Σπυρίδωνα Τσιάκαλο, στον ιερό ναό Γεννήσεως Χριστού στο Καματερό, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία.

Ο ιερέας που έγινε γνωστός από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, έχοντας ήδη υπηρετήσει σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας, βρήκε τον τελικό του προορισμό στον ναό Γεννήσεως του Χριστού, την ανακατασκευή του οποίου φρόντισε ο ίδιος προσωπικά.

«Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ»

Ο γιος του Κωνσταντίνος Τσιάκαλος, μιλώντας στο Orange Press Agency, τόνισε ότι «οπατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος προσέφερε στην κοινωνία, προσέφερε στην Εκκλησία, προσέφερε στην πατρίδα. Γι’ αυτόν αυτά δεν ήταν έννοιες χωρίς νόημα. Ήταν η πραγματικότητά του. Με το σύνθημα ‘Ξύπνα παπά, ξύπνα λαέ!’ ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80 και έφερε την ανατροπή τόσο στην Εκκλησία όσο και στην ελληνική κοινωνία».

Όπως λέει, ήταν ένας άνθρωπος που «συνομιλούσε με όλους. Δεν είχε κανένα στεγανό. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος πόναγε τους άλλους ανθρώπους, την πραγματικότητα. Ήταν αυτός που προσέφερε ό,τι μπορούσε, δεδομένου του ότι η ζωή του ξεκίνησε από μικρό παιδάκι, από το χωριό του, από τα Σιλπιανά στο Καταφύλλι της Καρδίτσας, με φτώχεια, με κούραση, με πόνο. Κατάφερε λοιπόν και έγινε ιερέας, θεολόγος. Δίδαξε σε σχολεία και αυτή η εκκλησία που βλέπετε εδώ πέρα σήμερα είναι έργο δικό του. Είναι το τελευταίο του έργο, το μεγαλύτερο από όλα. Ένας ναός για τον οποίο ήταν περήφανος και είναι περήφανοι όλοι εδώ στη συνοικία».

Στον ίδιο τόνο, η γειτόνισσα του Αθηνά, λέει ότι «ταΐζε όλο τον κόσμο, ταΐζε τους φτωχούς. Έπαιρνε από τον πλούσιο, έδινε στον φτωχό. Πάντα αυτή ήταν η δουλειά του. Έδινε πολύ. Δοτικός άνθρωπος. Όλος ο κόσμος είναι πικραμένος. Όλοι στεναχωρημένοι είναι. Δεν είναι κανείς χαρούμενος. Το έργο του έμεινε, η εκκλησία Γεννήσεως του Χριστού».

Ο παπα-Τσάκαλος, σύμφωνα με τον γιο του Κωνσταντίνο, εργάστηκε από 12 χρονών, τελείωσε την Αθωνιάδα Ιερατική έγινε διάκονος στα 20 του χρόνια και ιερέας στα 22 του, τελείωσε τη Θεολογική Σχολή Αθηνών και στη συνέχεια υπηρέτησε σε πολλές ενορίες του Πειραιά και της Αθήνας. Η τελευταία του ενορία ήταν ο Ιερός Ναός της Γεννήσεώς του Χριστού στο Καματερό.

Στον ναό είχε στηθεί κουτί για την οικονομική ενίσχυση των παιδιών με αναπηρία της ΕΛΕΠΑΠ. Η ταφή του παπα-Τσάκαλου θα γίνει αύριο, 8 Μαΐου, στο Καταφύλλι της Καρδίτσας.

Πηγή: in.gr

Θεσσαλία

Ανακοίνωση για τις συλλήψεις 4+2 φοιτητών Νέα ανακοίνωση για τις συλλήψεις που ακολούθησαν την παρέμβαση στο Δημαρχείο Βόλου εξέδωσε η Attack Βόλου, απαντώντας στην ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κάνοντας λόγο για στοχευμένη καταστολή απέναντι στο φοιτητικό και αντιπολεμικό κίνημα.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Πραγματοποιήθηκαν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 2026, στο Πουρί του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου, τα εγκαίνια του «Χώρου Μνήμης Δημήτρη Κασλά». Πρόκειται για έναν σύγχρονο, βιωματικό χώρο, που αναδεικνύει την πορεία και την προσφορά του εμβληματικού Ταγματάρχη · από τη Μικρασιατική Εκστρατεία έως το Έπος του '40 και την Εθνική Αντίσταση. Στην ομιλία του, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, χαρακτήρισε τον χώρο ως «πράξη ιστορικής δικαιοσύνης και ευθύνης» · τονίζοντας ότι αποτελεί ζωντανό κύτταρο ιστορικής γνώσης για...
THINK TANK

1. Μήπως η εκδήλωση έδωσε υπερβολική έμφαση στους τύπους, τις ομιλίες και την επισημότητα, αντί στην ουσιαστική ανάδειξη της ιστορικής προσωπικότητας του Δημήτρη Κασλά;

2. Κατά πόσο οι βαρύγδουπες εκφράσεις περί «ιστορικής ευθύνης» και «ζωντανής παρακαταθήκης» ανταποκρίνονται σε πραγματικό έργο και περιεχόμενο, και δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακή υπερβολή;

3. Μήπως η παρουσία πλήθους πολιτικών προσώπων και η συνολική διοργάνωση εξυπηρέτησαν περισσότερο πολιτική προβολή και εντυπώσεις, παρά έναν αυθεντικό φόρο τιμής και ουσιαστική ιστορική μνήμη;