Απρόσιτη η συνεχής καταγραφή γλυκόζης στην Ελλάδα για ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που χρειάζονται ινσουλίνη Ανάμεσα στις ελάχιστες χώρες της Ευρώπης που δεν καλύπτουν τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 οι οποίοι χρησιμοποιούν ινσουλίνη για την ρύθμιση της πάθησής
Απρόσιτη η συνεχής καταγραφή γλυκόζης στην Ελλάδα για ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που χρειάζονται ινσουλίνη
Ανάμεσα στις ελάχιστες χώρες της Ευρώπης που δεν καλύπτουν τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 οι οποίοι χρησιμοποιούν ινσουλίνη για την ρύθμιση της πάθησής τους, με συστήματα συνεχούς καταγραφής της γλυκόζης (CGM), βρίσκεται η Ελλάδα.
Αντίθετα, η συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών μεταξύ των οποίων και η Κύπρος έχει ήδη προχωρήσει στην αποζημίωση των συστημάτων CGM για άτομα με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν θεραπεία με ινσουλίνη, κάνοντας εφικτή την ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στην αναγκαία καινοτομία.
Στην ανάγκη για κάλυψη του συγκεκριμένου πληθυσμού ασθενών με διαβήτη τύπου 2 αναφέρθηκαν χθες στο πλαίσιο σχετικής συνέντευξης Τύπου επαγγελματίες υγείας και εκπρόσωποι των ασθενών για την αντιμετώπιση της επιδεινούμενης επιβάρυνσης του διαβήτη στη χώρα.
Η Ελλάδα παρουσιάζει δείκτες επιπολασμού και θνησιμότητας σημαντικά υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ε.Ε., με αποτέλεσμα οι ειδικοί να επισημαίνουν την ανάγκη κάλυψης των ασθενών με την καινοτόμο τεχνολογία που διαθέτουν τα συστήματα CGM, προκειμένου να βελτιωθούν τα κλινικά αποτελέσματα, να περιοριστούν οι επιπλοκές και να ενισχυθεί η μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα του συστήματος υγείας.
Η θνησιμότητα που σχετίζεται με τον διαβήτη είναι κατά 45% υψηλότερη σε σύγκριση με την ΕΕ
Η συνεχής καταγραφή γλυκόζης πετυχαίνει μείωση των επιπλοκών του διαβήτη
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη Χρήστος Δαραμήλας, επεσήμανε ότι η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας υπόσχεται από το 2024 την κάλυψη και των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 με τα συγκεκριμένα προϊόντα πρόκειται για περίπου 45.000 άτομα, όμως και σήμερα ακούμε τις ίδιες υποσχέσεις. Τα απαιτούμενα ποσά αναμενόταν να εξοικονομηθούν με τη δημιουργία του ΕΚΑΠΥ, όμως οι εξοικονομήσεις που προέκυψαν τελικά, κατευθύνθηκαν σε άλλους κλάδους του τομέα υγείας, αφήνοντας τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που κάνουν σταθερά χρήση ινσουλίνης, στην αναμονή.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι το υπουργείο Υγείας δεν βλέπει την εξοικονόμηση που θα προκύψει από τη χρήση της νέας τεχνολογίας, εξαιτίας των επιπλοκών της νόσου. Και επιπλέον, δεν αποτυπώνεται στις πολιτικές που κοιτούν το σήμερα, καθώς πρόκειται για εξοικονόμηση που θα προκύψει μακροπρόθεσμα από την αποφυγή των επιπλοκών,
Η συχνότητα και οι επιπτώσεις
Σύμφωνα με τους ειδικούς ο διαβήτης αποτελεί μία από τις πιο πιεστικές προκλήσεις δημόσιας υγείας στην Ευρώπη, επηρεάζοντας 64 εκατομμύρια ενήλικες και 300.000 παιδιά, ενώ προκαλεί πάνω από 1,1 εκατομμύρια θανάτους ετησίως λόγω επιπλοκών.
Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι ακόμη πιο κρίσιμη: περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με διαβήτη, εκ των οποίων το 90% με διαβήτη τύπου 2, ενώ ο επιπολασμός ανέρχεται σε 11,9%, σημαντικά υψηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 9,2%. Η θνησιμότητα που σχετίζεται με τον διαβήτη είναι κατά 45% υψηλότερη σε σύγκριση με την ΕΕ, ενώ οι θάνατοι από διαβήτη έχουν αυξηθεί πάνω από 50% μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία. Ο διαβήτης τύπου 2 από μόνος του προκαλεί απώλεια περισσότερων ετών ζωής σε σύγκριση με τη δια βίου κατανάλωση καπνού, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για αποφασιστική και συντονισμένη δράση. Το οικονομικό βάρος είναι εξίσου σοβαρό. Ο διαβήτης και οι επιπλοκές του αντιπροσωπεύουν έως και το 18% των εθνικών δαπανών υγείας, ενώ οι ασθενείς εμφανίζουν 2,6 φορές υψηλότερο κόστος υγειονομικής περίθαλψης.
Επιβάρυνση από επιπλοκές
Ο ανεπαρκώς ρυθμισμένος διαβήτης τύπου 2 επιβαρύνει το σύστημα υγείας με επιπλέον 3.00010.000 ευρώ ετησίως ανά ασθενή, ενώ η απώλεια παραγωγικότητας αντιπροσωπεύει το 26% της συνολικής οικονομικής επιβάρυνσης. Πέρα από το άμεσο οικονομικό κόστος, ο κοινωνικός αντίκτυπος είναι σημαντικός: χειρότερη ποιότητα ζωής, αυξημένα επίπεδα αναπηρίας και απώλεια παραγωγικότητας, με τις οικογένειες και τους φροντιστές να επιβαρύνονται με σοβαρές συναισθηματικές και πρακτικές προκλήσεις.
Παρά τη σαφή οικονομική επιβάρυνση, οι σύγχρονες τεχνολογίες παρακολούθησης γλυκόζης παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απρόσιτες για τα άτομα με διαβήτη τύπου 2, τη στιγμή που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το μέσο μείωσης των επιπλοκών, νοσηλειών και του μακροπρόθεσμου κόστους.
Σύμφωνα με τη μελέτη δεδομένων σε πραγματικές συνθήκες REFLECT, η νέα τεχνολογία μειώνει σημαντικά τις νοσηλείες για καρδιαγγειακές επιπλοκές σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν ινσουλίνη, σε σύγκριση με την παραδοσιακή παρακολούθηση με τρύπημα στο δάχτυλο.
Ευρύτερη κλινική τεκμηρίωση επιβεβαιώνει ότι η συνεχής καταγραφή γλυκόζης βελτιώνει τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), αυξάνει τον χρόνο παραμονής των ασθενών εντός στόχου και μειώνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, βοηθώντας τους ασθενείς να πετύχουν εξατομικευμένους γλυκαιμικούς στόχους, μειώνοντας ταυτόχρονα το μακροπρόθεσμο κόστος για το σύστημα υγείας.
Πηγή: in.gr
