Ο Ηλίας Πανταζής συνήθιζε να πηγαίνει σχεδόν καθημερινά στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στη Μεταμόρφωση, αναζητώντας στήριξη και λίγη ανθρώπινη ζεστασιά από την Ενορία
Σε θρίλερ εξελίσσσεται η εξαφάνιση του Ηλία Πανταζή, ο οποίος από το Σίδνεϊ όπου ζούσε βρέθηκε ξαφνικά άστεγος στη Μεταμόρφωση. Στο τελευταίο μακροσκελές μήνυμά του στη διαδικτυακή ομάδα που τον στήριζε, λίγο προτού χαθούν τα ίχνη του, αποτυπώνεται η μοναξιά, η ψυχική του φόρτιση, αλλά και η ανάγκη του να αισθανθεί ότι εξακολουθεί να ανήκει κάπου.
Φως στο τι ακριβώς συνέβη στον ευαίσθητο άνδρα που χάθηκε ξαφνικά χωρίς κανένα ίχνος, ενδεχομένως γιατί κάποιον φοβόταν ή γιατί βρέθηκε σε λάθος τόπο τη λάθος ώρα, προσπαθεί να ρίξει το «Τούνελ» μέσα από μαρτυρίες που μπορεί να αποδειχθούν καίριες για τη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Το συγκινητικό του μήνυμα στο Viber μιλά με λόγια γεμάτα ευγνωμοσύνη προς όσους τον βοηθούσαν καθημερινά, περιγράφει τη δύσκολη ζωή που βίωνε, τις ώρες περισυλλογής και προσευχής, αλλά και την πίκρα που ένιωθε το τελευταίο διάστημα.
Ανάμεσα σε όσα γράφει, αναφέρει ότι κάποιος – χωρίς να τον κατονομάζει – του είπε: «Όλα αυτά τα χρόνια σου έχουμε δείξει ότι σε αγαπάμε αληθινά. Αλλά επειδή εδώ έχει στραβώσει η κατάσταση με τους ιερείς και κανονικά πρέπει να σου κόψουμε ακόμα και την καλημέρα, όταν με βλέπεις να έρχομαι, πήγαινε σε εκείνο το σημείο και θα σου αφήνω εκεί ό,τι είναι… Ειλικρινά ντρέπομαι. Συγγνώμη. Αλλά καταλαβαίνεις»…
Η έρευνα της εκπομπής έφτασε μέχρι τον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, στη Μεταμόρφωση, εκεί όπου ο Ηλίας συνήθιζε να πηγαίνει σχεδόν καθημερινά, αναζητώντας στήριξη και λίγη ανθρώπινη ζεστασιά. Ο ιερέας του ναού, ο οποίος γνώριζε τον Ηλία εδώ και χρόνια, τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο ταλαιπωρημένο που προσπαθούσε να επιβιώσει με τη βοήθεια της Ενορίας.
«Τον βοηθούσαμε με κάθε τρόπο… και με χρήματα και με τρόφιμα. Στεκόταν πολλές φορές και έξω από τον ναό ως επαίτης και τον βοηθούσε όλη η Ενορία. Κάποιες φορές του αναθέταμε και μικροδουλειές εδώ στην εκκλησία, καθαριότητα και διάφορα άλλα, για να έχει κι ένα μικρό εισόδημα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Όπως εξηγεί, η επικοινωνία τους περιοριζόταν κυρίως στις συναντήσεις στον ναό: «Δεν είχαμε τηλεφωνική επικοινωνία. Μόνο όταν ερχόταν εδώ. Λέγαμε μια καλημέρα, δυο κουβέντες. Ημερομηνίες δεν θυμάμαι, αλλά έχω να τον δω μήνες. Κάποιοι άνθρωποι είχαν έρθει και με ενημέρωσαν ότι χάθηκε ο Ηλίας και με ρώτησαν αν ξέρω κάτι. Δεν γνωρίζω τίποτα».
«Έλεγε ότι ήθελε να πάει στο Άγιον Όρος»
Ο ιερέας επιβεβαιώνει στη συνέχεια κάτι που φαίνεται να επαναλαμβανόταν συχνά από τον αγνοούμενο: «Ο Ηλίας έλεγε σε πολύ κόσμο, όχι μόνο σε εμένα, ότι ήθελε να πάει στο Άγιον Όρος. Το Άγιον Όρος είναι τεράστιο… Έχει μονές, σκήτες, κελιά… Χάος. Δεν θα μπορούσα να ξέρω αν πήγε εκεί ή πού ακριβώς βρίσκεται. Ούτε έχουμε δικαίωμα να ψάξουμε εκεί».
Ερωτηθείς για ένα περιστατικό ξυλοδαρμού του αγνοουμένου, ο ίδιος σημείωσε ότι «πριν από χρόνια μου είχε πει ότι τον είχαν χτυπήσει. Δεν γνώριζα όμως λεπτομέρειες ούτε πού έμενε τότε». Για τις πληροφορίες που τον θέλουν να απομακρύνθηκε από τον ναό επειδή κάποιοι δεν τον ήθελαν στον χώρο, ο ιερέας είπε ότι δεν γνωρίζει κανέναν που να του απαγόρευσε να πηγαίνει στον ναό.
«Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει σε άνθρωπο να έρχεται στην εκκλησία. Ο ναός είναι ανοιχτός για όλους. Αν είχε κάποια προσωπική διαφωνία με κάποιον και αντάλλαξαν κουβέντες, εγώ δεν το γνωρίζω», δήλωσε, ενώ παράλληλα αρνήθηκε ότι υπήρξε ποτέ οποιαδήποτε ένταση μεταξύ τους. «Τι διαφωνία να έχω εγώ μαζί του; Όχι βέβαια».
Το μήνυμα του Ηλία προτού χαθεί από προσώπου γης
Ο Ηλίας Πανταζής, προτού εξαφανιστεί από τη Μεταμόρφωση όπου επί χρόνια ζούσε άστεγος αλλά με τη στήριξη κάποιων ανθρώπων και με τη βοήθεια της Ενορίας έγραψε ένα συγκινητικό μήνυμα προς την ομάδα του Viber. Συγκεκριμένα ανέφερε:
«Καλημέρα! Καλή εβδομάδα και καλή Σαρακοστή! Σήμερα ελπίζω πως, με όλα όσα θα μοιραστώ μαζί σας, δεν θα σας κουράσω, δεν θα σας στενοχωρήσω, δεν θα σας λυπήσω ούτε θα σας θυμώσω. Ξέρετε όμως πολύ καλά πως μαζί σας μοιράζομαι τα πάντα. Όλες μου τις σκέψεις, τις ανησυχίες μου και γενικά ό,τι έχει να κάνει με εμένα. Και σας λέω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Γιατί έχω το πιο ανεκτίμητο δώρο που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος: ανθρώπους δίπλα του. Χριστιανούς ανθρώπους».
Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας ότι για εκείνον δεν υπάρχει «καλός» ή «κακός» Χριστιανός: «Ή είσαι Χριστιανός ή δεν είσαι. Πέρα από τη βοήθεια ζωής και τον καθημερινό αγώνα που κάνετε για να με κρατάτε όρθιο και ζωντανό, υπάρχουν και εκείνες οι περίεργες, μοναχικές ώρες… Όταν τελειώνω από το καθάρισμα στο υπόγειο, κάνω πρώτα την ευχαριστήρια προσευχή μου στον Κύριο Ιησού Χριστό. Αν δεν φτιάξω κάτι χειροποίητο και είναι ακόμη νωρίς για μελέτη της Αγίας Γραφής, τότε κάνω περισυλλογή. Σκέφτομαι την εβδομάδα που πέρασε, τα λάθη και τις αμαρτίες μου, ζητώ συγχώρεση μέσα από την προσευχή και τη σοφία να μην τα επαναλάβω», λέει χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, κάποιοι άνθρωποι της εκκλησίας φαίνται ότι άρχισαν να κρατούν αποστάσεις από εκείνον.
«Ας ξεκινήσω λοιπόν… Χθες το πρωί έφτασα στον ναό στις 6:30 π.μ. Μπήκα, άναψα ένα κερί, προσκύνησα τις εικόνες και βγήκα έξω να καθίσω, όπως κάνω τόσα χρόνια, μπροστά στην πόρτα. Εκεί μου αρέσει πολύ, γιατί και τη Λειτουργία ακούω και μπορώ να υποδέχομαι τον κόσμο. Αυτούς τους ανθρώπους που, όπως μου λένε, έρχονται και περιμένουν να με δουν, πάντα με ένα αληθινό και γεμάτο αγάπη χαμόγελο.
»Δεν θα πω ονόματα, ούτε αν ήταν άνδρας ή γυναίκα. Ένας άνθρωπος μού είπε το πρωί: «Ηλία, ξέρεις πολύ καλά πως όλα αυτά τα χρόνια, σου έχουμε δείξει ότι σε αγαπάμε αληθινά. Αλλά επειδή εδώ έχει στραβώσει η κατάσταση με τους ιερείς και κανονικά πρέπει να σου κόψουμε ακόμα και την καλημέρα, όταν με βλέπεις να έρχομαι, πήγαινε σε εκείνο το σημείο και θα σου αφήνω εκεί ό,τι είναι… Ειλικρινά ντρέπομαι. Συγγνώμη. Αλλά καταλαβαίνεις.
»Περίπου δέκα λεπτά μετά, είμαι πάλι στην πόρτα. Έχει βγει από το παγκάρι ο υπάλληλος που είναι εκεί και ετοιμάζεται να μπει κάποιος μέσα. Ειλικρινά, θέλω να με πιστέψετε. Το ξέρω ότι είναι αγνή ψυχή. Με κοίταξε, κοίταξε και τον υπάλληλο και με σχεδόν βουρκωμένα μάτια και χαμηλωμένο βλέμμα μου είπε: ‘Ηλία, συγγνώμη… Δεν μπορώ να σου δώσω…’
»Και τώρα πραγματικά αυτό έχει καταντήσει γελοίο. Γιατί πριν γίνει όλο αυτό, ήμουν ‘καλός’ άνθρωπος, ‘καλός’ ζητιάνος, ‘καλός’ εργάτης όταν χρειαζόταν δουλειά χωρίς χρήματα. Το τελευταίο που θέλω να μοιραστώ είναι πως πήγα να αφήσω μερικά ρούχα και μπουφάν σε ανθρώπους που ξέρω ότι τα έχουν ανάγκη. Όταν έφτασα στο παγκάκι όπου κάθονταν δέκα-δεκαπέντε άτομα, άρχισαν πάλι τα σχόλια: ‘Καλώς τον Χριστιανό… τον παπά…’».
Το χειρότερο όπως λέει όμως ήταν όταν κάποιος του είπε: «Τώρα τι έχεις να πεις; Για πες… Σε διώξανε με τις κλωτσιές! Εδώ ούτε στην εκκλησία δεν σε αφήνουν να πατήσεις. Τόσο καιρό μας έλεγες διάφορα και μας είχες πρήξει. Να τώρα… Καλά να πάθεις…». Και πραγματικά, όπως γράφει, δεν ήξερε τι να απαντήσει. Άφησε τα ρούχα και έφυγε… «Συγγνώμη αν σας κούρασα. Καλημέρα και πάλι. Καλή εβδομάδα σε όλους» καταλήγει το μήνυμά του.
Μεταμόρφωση: Τι λέει φίλος από την ομάδα υποστήριξης του Ηλία Πανταζή
Στην κάμερα της εκπομπής μίλησε ένας φίλος από την ομάδα υποστήριξης του Ηλία Πανταζή που χάθηκε στη Μεταμόρφωση. Πρόκειται για την ομάδα του Viber «Οι φίλοι του Ηλία». Ο μάρτυρας περιγράφει έναν άνθρωπο άκακο, βαθιά θρησκευόμενο και ακίνδυνο, που δεν είχε ποτέ κακό λόγο να πει για κανέναν.
«Γνώρισα τον Ηλία πριν από περίπου τρία χρόνια, τυχαία στον δρόμο. Μιλήσαμε λίγο και αμέσως τον συμπάθησα. Από τότε συναντιόμαστε σχεδόν κάθε πρωί και να τον βοηθούσα όσο μπορούσα. Ο Ηλίας κρατούσε πάντα ένα κομποσκοίνι στο χέρι, προσευχόταν συχνά και πήγαινε στην εκκλησία. Κάποια στιγμή μού είχε πει πως κάποιοι του φώναξαν μέσα στην εκκλησία, χωρίς όμως να μου εξηγήσει τι είχε συμβεί», λέει ο ίδιος.
Και προσθέτει: «Είναι πραγματικά μυστήριο αυτό που έγινε. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί χάθηκε. Το τελευταίο πρωινό που τον είδα ήταν στις 21 Ιανουαρίου, γύρω στις 8. Έβρεχε πολύ και έκανε φοβερό κρύο. Του είπα να πάει κάπου να προφυλαχθεί και μου απάντησε πως αυτό σκόπευε να κάνει. Από τότε δεν τον ξαναείδε κανείς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σπύρος Στέργιος.
Εκείνο το πρωινό, ο Ηλίας του είχε πει ότι πιθανότατα θα πήγαινε σε κάποιο ξενοδοχείο, όπως συνήθιζε όταν ο καιρός ήταν πολύ δύσκολος. «Κάποιοι φίλοι του φρόντιζαν να του εξασφαλίζουν ένα δωμάτιο για να κάνει μπάνιο και να ζεσταθεί. Συνήθως πήγαινε είτε στο ξενοδοχείο ‘Ίβισκος’ είτε στο ‘Πλάτων’, που βρίσκονται εδώ κοντά. Αρκετοί φίλοι έτρεξαν να ρωτήσουν. Δεν βρέθηκε πουθενά… Είναι σαν να άνοιξε η γη και να τον κατάπιε. Το πιο περίεργο είναι ότι άφησε πίσω ακόμη και το ποδήλατό του, το οποίο είχε πάντα μαζί του», λέει.
Οι φίλοι του εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις για το πού μπορεί να βρίσκεται και είχαν απευθυνθεί όλοι μαζί στην Αστυνομία, ελπίζοντας ότι θα προκύψει κάποιο στοιχείο, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Όπως λένει, ήταν πολύ περήφανος άνθρωπος και δεν μιλούσε εύκολα για όσα είχε περάσει.
«Ξέρω μόνο ότι η μητέρα του είχε φύγει από τη ζωή εδώ και πολλά χρόνια, αφού είχε κάνει δεύτερο γάμο. Ο Ηλίας ζούσε μαζί με εκείνη και τον πατριό του, όμως, όπως μου είχε πει, δεν του φέρονταν καλά, ούτε εκείνος ούτε η ετεροθαλής αδερφή του. Κάποιες φορές εξέφραζε το παράπονό του, αλλά ποτέ δεν γκρίνιαζε» σημειώνει ο φίλος του.
Μάλιστα, του είχε εκμυστηρευτεί ότι είχε παντρευτεί και είχε αποκτήσει έναν γιο, όμως μετά τον χωρισμό του ξεκίνησε η μεγάλη κατηφόρα στη ζωή του. «Είχε χάσει και τον αδερφό του σε τροχαίο δυστύχημα και γενικά είχε περάσει πάρα πολλά και ίσως όλα αυτά να τον είχαν λυγίσει. Από εκεί και πέρα, κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά συνέβη», καταλήγει.
Μεταμόρφωση: Η μαρτυρία γείτονα
Φίλος και γείτονας του Ηλία Πανταζή περιγράφει έναν άνθρωπο που συνήθιζε να πηγαίνει στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας και να ζητά βοήθεια. «Έτσι γνωριστήκαμε. Αρχίσαμε να μιλάμε και σιγά-σιγά μου άνοιξε την καρδιά του, λέγοντάς μου πράγματα για τη ζωή του. Όποτε χρειαζόταν κάτι, με έπαιρνε τηλέφωνο ή μου έστελνε μήνυμα και, όσο μπορούσα, τον βοηθούσα» αναφέρει.
Γενικά, όπως λέει ο μάρτυρας, ο κόσμος τον στήριζε, του πήγαιναν φαγητό και του έδιναν λίγα χρήματα, γιατί ήταν αγαπητός σε όλους και αυτό γιατί, παρά τις απίστευτες δυσκολίες που είχε περάσει, δεν παραπονιόταν ποτέ. «Αυτό ήταν το πιο συγκλονιστικό στον Ηλία. Πριν από κάποια χρόνια είχε χάσει τη μητέρα του, με την οποία ζούσαν μαζί στο σπίτι της. Μετά τον θάνατό της, συγγενείς από τον δεύτερο γάμο της τον απομάκρυναν από το σπίτι», συμπληρώνει.
Στη συνέχεια εξηγεί ότι, αν και αρκετοί άνθρωποι προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούσαν, κανείς δεν ήταν σε θέση να του εξασφαλίσει μια μόνιμη στέγη και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. «Κάποιες φορές, σε ακραίες περιπτώσεις, του πλήρωναν ακόμα και δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Όπως θα δείτε και από τον χώρο όπου έμενε, δεν ήταν μέρος για να ζει άνθρωπος. Ειδικά τον χειμώνα, είχε αφόρητο κρύο και νερά που έτρεχαν παντού. Η άλλη επιλογή του ήταν να κοιμάται σε κάποιο παγκάκι» λέει ο ίδιος.
Ο Ηλίας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, είχε και σοβαρά προβλήματα υγείας. Από το κρύο είχε συγκεντρωθεί υγρό στον πνεύμονά του και κατά καιρούς επισκεπτόταν γιατρούς ή νοσηλευόταν. Μετά την εξαφάνισή του, φίλοι του τον αναζήτησαν παντού, ακόμα και στα νοσοκομεία, χωρίς όμως να βρουν κάποιο στοιχείο.
Η τελευταία τους συνάντηση έγινε το απόγευμα της Τετάρτης 21 Ιανουαρίου, έπειτα από πρωτοβουλία του φίλου του, λόγω της κακοκαιρίας: «Του είπα να περάσει από το σπίτι για να του δώσω λίγα χρήματα, ώστε να αγοράσει μια φιάλη υγραερίου που χρειαζόταν. Πριν φύγει, μου ζήτησε μια ομπρέλα. Του την έδωσα. Επειδή μένουμε κοντά, είχε έρθει με τα πόδια και όχι με το ποδήλατό του. Ήταν ο συνηθισμένος Ηλίας. Χαμογελαστός, όπως πάντα. Είχε μαζί του και το κινητό του. Μετά χάθηκαν τα ίχνη του. Αργότερα έμαθα ότι ήταν ενεργός την Πέμπτη στο Viber, χωρίς όμως να διαβάζει τα μηνύματα που του έστελναν. Εκεί άρχισαν όλοι να ανησυχούν. Πήγα και στην Ενορία του και μίλησα με τον πνευματικό του, αλλά κανείς δεν τον είχε δει», καταλήγει.
Πηγή: in.gr
