Πολιτισμός

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Γκιώνης

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Γκιώνης

Σε ηλικία 87 ετών πέθανε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας, Δημήτρης Γκιώνης μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στον χώρο του πολιτιστικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα και στενά συνδεδεμένος με την Ελευθεροτυπία.

Την είδηση έκανε γνωστή με ανακοίνωσή της η ΕΣΗΕΑ. «Το Διοικητικό Συμβούλιο συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία και τον λατρεμένο του γιο Ιάσωνα και αποχαιρετά τον εκλεκτό συνάδελφο, που διέγραψε μια μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο Δημήτρης Γκιώνης γεννήθηκε στη Δημητσάνα Αρκαδίας, το 1939. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1964 ως συντάκτης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών σελίδων στην εφημ. «Δημοκρατική Αλλαγή». Από το 1967 έως το 1973, λόγω της δικτατορίας, έζησε στη Γαλλία και τον Καναδά, όπου αρθρογραφούσε σε ελληνόγλωσσα έντυπα.

Το 1974 εργάστηκε στην Αυγή ενώ από το 1975 συνέχισε στην Ελευθεροτυπία έως το κλείσιμο της εφημερίδας. Το 2012 άρχισε η συνεργασία του με την Εφημερίδα των Συντακτών. Από το 1976 έως το 1983 εργάστηκε στο ρεπορτάζ της τηλεοπτικής εκπομπής «Παρασκήνιο» ενώ κάλυψε δημοσιογραφικά από το 1975 έως και το 1978 τις δίκες των χουντικών βασανιστών και του Πολυτεχνείου. Τέλος, υπήρξε συνεκδότης του περιοδικού «Τετράδιο».

Παράλληλα με τη δημοσιογραφία ο Δημήτρης Γκιώνης δημοσίευσε πλήθος αφηγημάτων μεταξύ των οποίων: «Τώρα θα δεις….», «Το περίπτερο», «Έτσι κι αλλιώς», «Και μετά τι έγινε», «Οι μεγάλες αποδράσεις» κ.α. Το αξιοσημείωτο της πενηντάχρονης καριέρας του είναι οι περισσότερες από 1.000 συνεντεύξεις που πήρε από τους σημαντικότερους ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων. Κατάφερε έτσι και να συνομιλήσει με όλα τα «ιερά τέρατα» που βρίσκονταν στη ζωή από τη δεκαετία του 60 κι έπειτα.

Όπως αναφέρει η ΕΣΗΕΑ: «Μετά τη συνταξιοδότησή του και έως και τις πρόσφατες αρχαιρεσίες, ασχολήθηκε με το έργο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ. Μέσω αυτής της δράσης, τον γνωρίσαμε καλύτερα και θαυμάσαμε το μεγαλείο της προσωπικότητας του. Υπήρξε ένας ακάματος εργάτης για το Μορφωτικό Ίδρυμα. Οργάνωσε με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε, πλήθος εκδηλώσεων, χωρίς ποτέ να προβάλει τον εαυτό του. Αντίθετα, υπήρξε παράδειγμα αφοσίωσης, σεμνότητας και απαράμιλλου ήθους. Σεμνός, λιγομίλητος, αλλά με εξαιρετικό χιούμορ, συναδελφικός και υποστηρικτικός προς όλους, αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους μας και, κυρίως, μια στάση ζωής για τους συνάδελφους και μια παρακαταθήκη για τις δεκάδες των νεότερων δημοσιογράφων, τους οποίους μύησε στο επάγγελμα».

Σύμφωνα με την ΕΣΗΕΑ, τα στοιχεία της κηδείας του Δημήτρη Γκιώνη θα γίνουν γνωστά με νεότερη ανακοίνωση.

www.ertnews.gr

Θεσσαλία

Ανακοίνωση για τις συλλήψεις 4+2 φοιτητών Νέα ανακοίνωση για τις συλλήψεις που ακολούθησαν την παρέμβαση στο Δημαρχείο Βόλου εξέδωσε η Attack Βόλου, απαντώντας στην ανακοίνωση των πρυτανικών αρχών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κάνοντας λόγο για στοχευμένη καταστολή απέναντι στο φοιτητικό και αντιπολεμικό κίνημα.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Πραγματοποιήθηκαν με κάθε επισημότητα στις 3 Μαΐου 2026, στο Πουρί του Δήμου Ζαγοράς – Μουρεσίου, τα εγκαίνια του «Χώρου Μνήμης Δημήτρη Κασλά». Πρόκειται για έναν σύγχρονο, βιωματικό χώρο, που αναδεικνύει την πορεία και την προσφορά του εμβληματικού Ταγματάρχη · από τη Μικρασιατική Εκστρατεία έως το Έπος του '40 και την Εθνική Αντίσταση. Στην ομιλία του, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, χαρακτήρισε τον χώρο ως «πράξη ιστορικής δικαιοσύνης και ευθύνης» · τονίζοντας ότι αποτελεί ζωντανό κύτταρο ιστορικής γνώσης για...
THINK TANK

1. Μήπως η εκδήλωση έδωσε υπερβολική έμφαση στους τύπους, τις ομιλίες και την επισημότητα, αντί στην ουσιαστική ανάδειξη της ιστορικής προσωπικότητας του Δημήτρη Κασλά;

2. Κατά πόσο οι βαρύγδουπες εκφράσεις περί «ιστορικής ευθύνης» και «ζωντανής παρακαταθήκης» ανταποκρίνονται σε πραγματικό έργο και περιεχόμενο, και δεν αποτελούν απλώς επικοινωνιακή υπερβολή;

3. Μήπως η παρουσία πλήθους πολιτικών προσώπων και η συνολική διοργάνωση εξυπηρέτησαν περισσότερο πολιτική προβολή και εντυπώσεις, παρά έναν αυθεντικό φόρο τιμής και ουσιαστική ιστορική μνήμη;