Αντιπροσωπεία φορέων Ατόμων με Αναπηρία συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα, με αντικείμενο τον σχεδιασμό και τις παρεμβάσεις της Περιφέρειας για τη βελτίωση της προσβασιμότητας, της κοινωνικής ένταξης και της ισότιμης συμμετοχής των ΑμεΑ στη Θεσσαλία. Κατά τη συνάντηση παρουσιάστηκαν οι υφιστάμενες και προγραμματισμένες δράσεις της Περιφέρειας, οι προτεραιότητες στον τομέα της εκπαίδευσης, της κοινωνικής πρόνοιας και της ανεξάρτητης διαβίωσης, καθώς και ζητήματα υποστήριξης και μετακίνησης των ατόμων με αναπηρία.
Η «επίσκεψη εκπροσώπων φορέων» παρουσιάζεται ως πολιτικό γεγονός ...
Όμως το κείμενο δεν περιέχει ούτε μία δεσμευτική απόφαση, ούτε ένα χρονοδιάγραμμα, ούτε ένα συγκεκριμένο παραδοτέο.
Το μόνο απτό στοιχείο είναι οι … ευχαριστίες.
Η «ανάγκη προμήθειας ειδικών οχημάτων» απλώς αναδείχθηκε.
Δεν εγκρίθηκε, δεν χρηματοδοτήθηκε, δεν προκηρύχθηκε.
Καταγράφηκε για μελλοντική χρήση ... σε επόμενο δελτίο τύπου ...
Η επανάληψη του γνωστού ποσού των €24,6 εκατ. ευρώ για 326 μαθητές επανεμφανίζεται αυτούσια , ως γενικό άλλοθι κοινωνικής πολιτικής, παρότι:
αφορά αποκλειστικά την εκπαίδευση,
προέρχεται από ευρωπαϊκή χρηματοδότηση,
και δεν συνδέεται λειτουργικά , με την ανεξάρτητη διαβίωση των ενηλίκων ΑμεΑ !
Τα υπόλοιπα παραμένουν στη σφαίρα του «αναμένεται», «δρομολογείται», «σχεδιάζεται», «προγραμματίζεται».
Λέξεις ασφαλείς, ακίνδυνες, χωρίς καμία διοικητική , ή πολιτική υποχρέωση.
Ακόμη και η ανεξάρτητη διαβίωση των ΑμεΑ ένα ζήτημα θεμελιώδες μετατρέπεται σε τίτλο πρόσκλησης, που θα έρθει κάποτε, χωρίς σαφή προϋπολογισμό, χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια, χωρίς εγγύηση υλοποίησης.
Η Περιφέρεια εμφανίζεται ως συνομιλητής όχι ως υπεύθυνος φορέας.
Ως ακροατής όχι ως αποφασίζων.
Ως διαχειριστής εντυπώσεων όχι δικαιωμάτων ... (!)
Τα Άτομα με Αναπηρία δεν χρειάζονται συναντήσεις και ευχαριστίες !
Χρειάζονται αποφάσεις με ημερομηνία, ποσό και υπογραφή.
Και αυτά και εδώ απουσιάζουν ... (!)
