Η συνέπεια, οί έλεγχοι καί τό κρίσιμο ζήτημα τής θεσμικής αξιοπιστίας στήν Θεσσαλία
Σέ κάθε δημοκρατικά οργανωμένη περιφέρεια, η διοίκηση κρίνεται , όχι από τίς δηλώσεις της (!).
— αλλά από τήν σταθερότητα,
— τήν συνέπεια καί τήν θεσμική της σοβαρότητα.
Οι πολίτες δεν ζητούν θαύματα! Ζητούν προβλεψιμότητα, διαφάνεια και σαφές πλαίσιο λειτουργίας.
Τά πρόσφατα γεγονότα στήν Θεσσαλία
— μέ αφορμή τό τραγικό δυστύχημα στό εργοστάσιο 'ΒΙΟΛΑΝΤΑ'
— έφεραν στό προσκήνιο ένα ευρύτερο ερώτημα:
— Λειτουργούν οί ελεγκτικοί μηχανισμοί μέ συστηματικότητα καί συνέχεια , ή ενεργοποιούνται αποσπασματικά, υπό τήν πίεση τής συγκυρίας;
Η Περιφερειακή Διοίκηση, καλείται νά απαντήσει σέ ένα βασικό ζήτημα διοικητικής επάρκειας:
— Υπήρξε επαρκής προληπτικός έλεγχος εκεί, όπου υπήρχαν ενδεχόμενοι κίνδυνοι;
Καί εάν όχι – ποιά μέτρα λαμβάνονται ώστε νά μήν επαναληφθούν αντίστοιχα φαινόμενα;
Παράλληλα, η υπόθεση τού Κέντρου Αποκατάστασης 'ANIMUS', ανέδειξε ένα δεύτερο επίπεδο προβληματισμού:
— τήν συνέπεια τών διοικητικών αποφάσεων στόν χρόνο.
Όταν μία άδεια χορηγείται • αλλά , σέ μεταγενέστερο στάδιο , ανακαλείται! Χωρίς νά καθίσταται σαφές, ποιά νέα δεδομένα τό επέβαλαν ;!
Τότε δεν τίθεται μόνον νομικό ζήτημα !
Τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας τής ίδιας τής διοικητικής κρίσης !
Ο Περιφερειάρχης οφείλει νά διασφαλίζει δύο βασικές αρχές:
Συνέχεια διοικητικών πράξεων – οί αποφάσεις νά εδράζονται σέ σαφή καί τεκμηριωμένα στοιχεία.
Ισορροπημένη άσκηση ελέγχου – οί παρεμβάσεις νά είναι αναλογικές, αντικειμενικές καί μή επιλεκτικές.
Η διοίκηση δέν μπορεί νά εμφανίζεται , άλλοτε ώς εγγυήτρια τής ορθής λειτουργίας •
καί άλλοτε ώς αυστηρός αναθεωρητής τών ίδιων της τών πράξεων !
Χωρίς μάλιστα επαρκή αιτιολόγηση.
Η σταθερότητα δέν είναι απλώς οργανωτική αρετή
— είναι θεμελιώδης προϋπόθεση εμπιστοσύνης.
Σέ περιόδους κρίσης, η δημόσια διοίκηση δοκιμάζεται σέ τρία επίπεδα:
Στην πρόληψη.
Στην αντίδραση.
Στην λογοδοσία.
Άν κάποιο, από αυτά εμφανίζεται αδύναμο
— τότε η συζήτηση μεταφέρεται αναπόφευκτα, στό ζήτημα τής διοικητικής επάρκειας.
Καί η επάρκεια δέν αξιολογείται επικοινωνιακά
— αποδεικνύεται μέσα από συνέπεια, διαφάνεια καί καθαρή αιτιολόγηση κάθε πράξης.
Η Θεσσαλία χρειάζεται μιά διοίκηση, πού νά λειτουργεί μέ σταθερούς κανόνες.
Θεσμική ψυχραιμία καί ξεκάθαρο προσανατολισμό στήν διασφάλιση τού δημοσίου συμφέροντος.
Διότι τελικά, η πολιτική ευθύνη δέν κρίνεται από τήν ένταση τού λόγου
— αλλά από τήν ποιότητα τής διοίκησης.
Καί αυτό είναι τό κριτήριο πού – αργά , ή γρήγορα – θέτει η ίδια η κοινωνία.
