Στο γεωπάρκο Μετεώρων – Πύλης ο χρόνος γυρίζει πίσω με τις φτερωτές του νερόμυλου και της δριστέλας, όπου καθαρίζονται τα “βάρη” του χειμώνα.
Ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ Βαγγέλης Μητρούσιας, παρακολούθησε την διαδικασία καθαρισμού υφαντών και φλοκάτων.
Μαζί με την νεροτριβή καθαρισμού λειτουργείι και ο νερόμυλος, όπου αλέθονται σιτηρά, εξηγεί ο Μιχάλης Τσόλας, ιδιοκτήτης του Νερόμυλου και της δριστέλας. Με την δύναμη του νερού γυρίζουν οι πέτρες, οι οποίες συνθλίβουν το καλαμπόκι ή το σιτάρι χωρίς τις σύγχρονες παρεμβάσεις.
Από τα μέσα του 19ου αιώνος έως σήμερα, ο νερόμυλος χρησιμοποιείται για άλεση σιτηρών και διάφορων τοπικών προϊόντων. O νερόμυλος χρησιμοποιεί την ενέργεια του νερού για να κινήσει τον μύλο που αλέθει τα προϊόντα. Μία διαδικασία που δεν απαιτεί ηλεκτρική ενέργεια, αφού το νερό τρέχει στον μύλο σχεδόν όλον τον χρόνο.
«Μια μικρή εκτροπή του νερού από το ποτάμι καταλήγει σε ένα μεγάλο φυσικό πλυντήριο». Όπως λέει ο κ. Τσόλας, το νερό διοχετεύεται στην δριστέλα για το φυσικό πλύσιμο χαλιών, φλοκάτων, υφαντών, κλινοσκεπασμάτων και ρούχων μέσω της πίεσης και της περιδίνησης του νερού. Το Ροπωτό, ένας τόπος που εξυπηρετούσε τις ανάγκες των νοικοκυριών της περιοχής και σημείο κοινωνικής συνευρέσεως, παραμένει ένα φυσικό αξιοθέατο.
Έπειτα από 40 χρόνια αποθηκευμένες σε ένα πατάρι οι φλοκάτες του δημοσιογράφου αναζωογονούνται στην δριστέλα. Περιστρέφονται σε 2,5 μέτρα βάθος, χωρίς ίχνος απορρυπαντικού, αφού καθαρίζουν με τις φυσαλίδες, που δημιουργούνται από την οξυγόνωση του νερού. Σε ένα τέταρτο η πλύση έχει ολοκληρωθεί και ακολουθεί ένα στύψιμο, για να γίνει γρηγορότερα το στέγνωμα.
Έως τα αρχές του 20ου αι. υλικά που χρησιμοποιούντο στις οικίες ήταν κατασκευασμένα από φυσικά υλικά, βαμβάκι, μαλλί, ξύλο. Σχεδόν 100 χρόνια αργότερα η καθημερινότητα έχει κυριευθεί από την χρήση συνθετικών, κατασκευασμένων από πετροχημικά υλικά, λόγω ευκολίας στην χρήση. Και όλοι απορούν γιατί έγινε τόσο εύθραυστη η υγεία ακόμη και των παιδιών, τα οποία μεγαλώνουν σε ένα πλαστικό περιβάλλον από την κούνια.
www.ertnews.gr
