1. Πώς είναι δυνατόν η Περιφέρεια να επικαλείται “1,5 χρόνο προετοιμασίας” για ένα πιλοτικό πρόγραμμα €160.000, όταν οι ανάγκες ανακουφιστικής φροντίδας ήταν ορατές, πιεστικές και διαρκείς εδώ και χρόνια, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση;
2. Σε ποιο βαθμό το πρόγραμμα εξυπηρετεί πραγματικά τον ασθενή και όχι την αποσυμφόρηση του Ε.Σ.Υ. και τη μετακύλιση της ευθύνης φροντίδας στις οικογένειες, βαπτίζοντας την έλλειψη δομών ως “ανθρωποκεντρική πολιτική”;
3. Πώς νομιμοποιείται η επίκληση της “αξιοπρέπειας” και της “πνευματικής διάστασης” της φροντίδας, όταν απουσιάζουν επαρκείς ιατροί, νοσηλευτές, μόνιμες δομές και σταθερή χρηματοδότηση, μετατρέποντας ένα σοβαρό ζήτημα υγείας σε επικοινωνιακό αφήγημα;
