THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν να θεωρείται επαρκής η ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόλις 7 προσλήψεις σε 4 χρόνια, όταν η ζωονόσος αφανίζει δεκάδες χιλιάδες ζώα σε λίγους μήνες;

2. Με ποια λογική σχεδιάζεται η «στήριξη του πρωτογενούς τομέα», όταν οι ίδιοι οι μηχανισμοί ελέγχου και πρόληψης είναι υποστελεχωμένοι σε βαθμό επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία και την οικονομία;

3. Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την απώλεια ζωικού κεφαλαίου και εισοδήματος των κτηνοτρόφων, όταν οι παρεμβάσεις της Περιφέρειας κινούνται με ρυθμούς που δεν ανταποκρίνονται στην έκτακτη κρίση;

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ

Η Θεσσαλία καίγεται οργανωμένα — αλλά χωρίς σχέδιο

Η ανακοίνωση καταγγέλλει την έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδιασμού και κρατικής χρηματοδότησης για την πυροπροστασία στην Θεσσαλία. Επισημαίνει δε την σοβαρή υποστελέχωση των υπηρεσιών (μόλις 9 υπάλληλοι στην Πολιτική Προστασία της Περιφέρειας) και την ανεπάρκεια μέσων · τονίζοντας ότι τα κυβερνητικά προγράμματα (π.χ. ANTINERO) είναι αποσπασματικά. Η παράταξη 'ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ' , διεκδικεί ενιαίο αντιπυρικό σχεδιασμό, με έμφαση στην πρόληψη. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και πλήρεις αποζημιώσεις στους πληγέντες.

OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

Η ευλογιά πέρασε — η υποστελέχωση μένει

THINK TANK

Από το ΤΕΒΑ — στο “τρέχα με το voucher”

Στην Θεσσαλία, 26.596 δικαιούχοι, περίμεναν την επισιτιστική βοήθεια.
Τελικά , πήραν κάτι πολύ πιό σύγχρονο — υποσχέσεις "υψηλής τεχνολογίας" κι' ένα 'voucher' , στο βάθος του ορίζοντα ... νά έρχεται ...
Διότι, στην εποχή της ψηφιακής διακυβέρνησης, η πείνα δεν καταργείται — απλώς αποκτά ένα QR code.

Η Περιφέρεια Θεσσαλίας κατάφερε το ακατόρθωτο!
Να μην μοιράσει τρόφιμα ούτε το 2024, ούτε το 2025 — αλλά να διατηρήσει ακμαία την παραγωγή δελτίων τύπου και δεσμεύσεων, περί «επανεκκίνησης του διαγωνισμού».
Τελικά, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, το πρόγραμμα εγκαταλείφθηκε και οι δικαιούχοι ενημερώθηκαν εμμέσως, πως αντί για τρόφιμα — θα λάβουν κουπόνια ...
Δηλαδή, από το «δεν έχουμε ψωμί», περάσαμε στο «ας φάνε 'vouchers'».

Το ωραιότερο όμως είναι η μετατροπή της κοινωνικής πολιτικής — σε 'reality' επιβίωσης σε 'Super-markets'.
Ο πολίτης θα κρατά το κουπόνι, θα κοιτά τις τιμές στα ράφια και θα προσπαθεί να αποφασίσει, άν προτιμά μακαρόνια, γάλα , ή … λίγη αξιοπρέπεια ... (!)

Η δε Περιφέρεια...