1. Πώς ζητά από τον Πρωθυπουργό “Οδικό Χάρτη” και εφαρμογή σχεδίων, όταν τα ίδια αυτά σχέδια (ΣΔΛΑΠ) βρίσκονται στα χέρια της Περιφέρειας εδώ και χρόνια χωρίς να έχουν υλοποιηθεί; Δηλαδή, ζητά από την Αθήνα να κάνει αυτό που ο ίδιος δεν έκανε στη Θεσσαλία.
2. Αν οι ταμιευτήρες (Λίμνη Πλαστήρα – Σμοκόβου) και τα υδατικά οικοσυστήματα βρίσκονται σε “εφιαλτική κατάσταση”, τότε ποιος ευθύνεται για τη διαχείρισή τους όλα αυτά τα χρόνια; Πώς ο Περιφερειάρχης εμφανίζεται ως… παρατηρητής της καταστροφής, ενώ είναι ο διοικητικά υπεύθυνος για τη διαχείριση πόρων και έργων;
3. Γιατί η λύση παρουσιάζεται πάλι ως “Αχελώος” έργο 30 ετών που εμφανίζεται μόνο ως προεκλογικό επιχείρημα αντί για άμεσα, υλοποιήσιμα έργα που μπορεί να εκκινήσει αύριο η Περιφέρεια; Είναι λύση ή πολιτικό άλλοθι για την απραξία;
