1. Πόσο “ανθεκτική” μπορεί να θεωρείται μια Περιφέρεια, όταν μετά από μήνες καταστροφών, ούτε ένα ευρώ δεν έχει φτάσει στους ανθρώπους που πραγματικά το χρειάζονται;
2. Μήπως η μόνη “ανασυγκρότηση” που συντελείται στη Θεσσαλία είναι εκείνη της επικοινωνιακής εικόνας του Περιφερειάρχη, πίσω από δηλώσεις και μακέτες;
3. Πώς μπορεί να μιλά κανείς για “πολιτική βούληση” και “στήριξη” όταν η Περιφέρεια θυμάται τις αρμοδιότητές της μόνο στις φιέστες και τα δελτία Τύπου;
1. Πώς νομιμοποιείται πολιτικά και ηθικά η επένδυση επικοινωνιακού κεφαλαίου σε δράσεις “branding” και εκδηλώσεις προβολής, όταν βασικές υποδομές της Θεσσαλίας παραμένουν κατεστραμμένες και κρίσιμα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα άλυτα;
2. Με ποια επιστημονική και θεσμική συνέπεια μιλά η Περιφέρεια για “υγεία” μέσω αποσταγμάτων, όταν δεν έχει παρουσιαστεί ένα ολοκληρωμένο, μετρήσιμο και δημόσια λογοδοτούμενο σχέδιο για την υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των πολιτών της Θεσσαλίας;
3. Πότε η Περιφερειακή Αρχή θα μετατοπίσει το επίκεντρο από την επικοινωνιακή αξιοποίηση της παράδοσης και των προϊόντων της γης σε ουσιαστική άσκηση πολιτικής, με σαφείς προτεραιότητες, χρονοδιαγράμματα και ευθύνη απέναντι στους πολίτες;
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ © ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ Μ.Ι.Κ.Ε.
