1. Πώς είναι δυνατόν, εν μέσω επιδημίας, ο αριθμός των απολυμαντικών σταθμών να μεταβάλλεται διαρκώς (6–16–10–6–16), χωρίς να υπάρχει σταθερός επιχειρησιακός σχεδιασμός και σαφές χρονοδιάγραμμα λειτουργίας;
2. Γιατί η Περιφέρεια αποδίδει επανειλημμένα τις διακοπές λειτουργίας σε «τεχνική αδυναμία της εταιρείας», χωρίς να αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη για την επιλογή, την εποπτεία και τον έλεγχο του αναδόχου;
3. Όταν η διοίκηση δηλώνει ότι πρωτοπορεί στη διαχείριση της κρίσης, γιατί στο τέλος ζητά από την Επιτροπή να της υποδείξει πόσοι σταθμοί είναι επαρκείς — δεν όφειλε ήδη να διαθέτει τεκμηριωμένη επιστημονική εκτίμηση;
