Όταν η διοίκηση στέλνει επιστολές για τον Μάρτιο του 2025 και η αγροτική πολιτική θυμίζει εποχικό φρούτο …
Υπάρχουν φυσικά φαινόμενα , άτινα δεν προλαμβάνονται.
Υπάρχουν όμως και διοικητικές αντιδράσεις , αίτινες καθυστερούν τόσο , ώστε τελικά να ομοιάζουν κι’ αυτές … ‟εποχικές”.
Με δελτίο Τύπου, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας ,ενημερώνει ότι απέστειλε επιστολή, στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης (Κώστα Τσιάρα) • ζητώντας την αποζημίωση των κερασοπαραγωγών της Π.Ε. Λάρισας , για τον παγετό του Μαρτίου 2025.
Ο παγετός ̶ όπως μαθαίνουμε ̶ σημειώθηκε στις 19–21 Μαρτίου 2025.
Η πολιτική ‟θερμοκρασία” ̶ όμως ̶ φαίνεται πως ‟έπεσε” πολύ αργότερα !
Η έν λόγω επιστολή, αναφέρεται εκτενώς σε κανονισμούς , εκτελεστικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής , ποσοστά ζημιών , όρια 30% , προανθικά στάδια και 100% απώλειες .
Μια τεχνικά άρτια τεκμηρίωση — που όμως γεννά ένα απλό ερώτημα:
— «Πότε ακριβώς κινητοποιήθηκε η Περιφέρεια και με ποιές πρωτοβουλίες πίεσε θεσμικά, πέραν της επιστολογραφίας;» .
Διότι οι αγρότες της Αγιάς και του Μεταξοχωρίου δεν ζούν, από παραπομπές σε κανονισμούς των Βρυξελλών!
Ζούν, από την παραγωγή τους!
Και όταν αυτή χάνεται στο προανθικό στάδιο ― η αντίδραση οφείλει να είναι άμεση, συντονισμένη και ̶ κυρίως ̶ πολιτικά διεκδικητική.
Το δελτίο Τύπου υπογραμμίζει, ότι σε άλλες περιοχές της χώρας (Ημαθία, Πέλλα) κινήθηκαν διαδικασίες ‘ad hoc’ ίνα εισπραχθούν οι αποζημιώσεις.
Το ερώτημα, που ‘αιωρείται’ , είναι άν η Θεσσαλία διεκδίκησε ισότιμα και έγκαιρα , ή αν αρκέστηκε σέ έκ των υστέρων διαπιστώσεις!
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας εμφανίζεται να «καλεί την κυβέρνηση» , να πράξει τα δέοντα.
Θεμιτό.
Όμως ο ρόλος της αυτοδιοίκησης δεν εξαντλείται μόνον στόν ρόλο του διαβιβαστή αιτημάτων.
Περιλαμβάνει πίεση, διαπραγμάτευση, συντονισμό, δημόσια παρέμβαση σε πραγματικό χρόνο.
Ειδικά, όταν πρόκειται για μονοκαλλιέργειες, που στηρίζουν ολόκληρες τοπικές οικονομίες.
Με επιστολή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστας Τσιάρας, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας ζητά την άμεση αποζημίωση των κερασοπαραγωγών της Π.Ε. Λάρισας για τις εκτεταμένες ζημιές που προκάλεσε ο παγετός της 19ης–21ης Μαρτίου 2025 στο προανθικό στάδιο. Όπως επισημαίνεται, σε περιοχές όπως η Αγιά και το Μεταξοχώρι, όπου το κεράσι αποτελεί βασική και σε πολλές περιπτώσεις μονοκαλλιέργεια, οι απώλειες έφτασαν έως και το 100%, με σοβαρότατες οικονομικές συνέπειες για τους παραγωγούς και την τοπική οικονομία. Δεδομένου ότι ο ισχύων κανονισμός του ΕΛΓΑ δεν καλύπτει ζημιές στο προανθικό στάδιο, ο Περιφερειάρχης καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει είτε σε χορήγηση ενίσχυσης ήσσονος σημασίας (de minimis) είτε σε ένταξη των ζημιών σε πρόγραμμα ΚΟΕ, αξιοποιώντας και τις δυνατότητες που παρέχει ο πρόσφατος Εκτελεστικός Κανονισμός (ΕΕ) 2025/2061.
Η επίκληση του Κανονισμού του ΕΛΓΑ, που δεν καλύπτει ζημιές στο προανθικό στάδιο, είναι γνωστή από χρόνια.
Άρα, το πρόβλημα δεν ήταν απρόβλεπτο.
Ήταν θεσμικά υπαρκτό.
Και η πολιτική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι να διαπιστώνεις τα κενά • αλλά να τα προλαβαίνεις , ή να τα διεκδικείς εγκαίρως!
Η αγροτική πολιτική, δεν είναι μάθημα ανάλυσης κανονισμών.
Είναι μάχη με τον χρόνο.
Όταν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες είχαν ήδη καταθέσει αιτήματα ,από το καλοκαίρι • το κρίσιμο ερώτημα ̶ για την Θεσσαλία ̶ δεν είναι τί προβλέπει ο Εκτελεστικός Κανονισμός της 13ης Οκτωβρίου 2025.
Είναι ― άν η Περιφέρεια κινήθηκε με την ίδια ταχύτητα.
Διότι οι κερασιές, δεν περιμένουν τις διοικητικές ‟ωριμάνσεις”…
Και οι παραγωγοί δεν αρκούνται, σε επιστολές καλών προθέσεων!
Στο τέλος , η ουσία είναι απλή…
Η πολιτική στήριξη , κρίνεται στον χρόνο της αντίδρασης.
Και στην αγροτική οικονομία, ο χρόνος υπολογίζεται σε σοδειές — όχι σε δελτία Τύπου!
