Η Περιφέρεια Θεσσαλίας υπό την νέα διοίκηση επιχειρεί συστηματικά να εμφανίσει ένα πρόσωπο «σύγχρονης, τεχνοκρατικής και ευαίσθητης» διακυβέρνησης.
Δελτία Τύπου με βαρύγδουπες διακηρύξεις, όροι όπως «βιωσιμότητα», «ανθεκτικότητα», «γενετική αυτάρκεια», «ολιστικός σχεδιασμός» και «ευρωπαϊκές οδηγίες» κατακλύζουν τον της δημόσιο λόγο.
Γράφει ο Παπαϊωάννου Στέργιος
Όμως πίσω από αυτήν την ρητορική, αναδύεται ένα γνώριμο πολιτικό μοτίβο , το οποίο είναι η κοινωνική και περιβαλλοντική πολιτική με ‟ημερομηνία παράδοσης” !
Χωρίς σαφή λογοδοσία, χωρίς μετρήσιμα αποτελέσματα στο παρόν … Και με μετακύλιση της ουσίας στο απροσδιόριστο μέλλον ...
Περιβάλλον από την διαπίστωση στην καθυστέρηση
Η υπόθεση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ενδεικτική.
Η επίκληση του πορίσματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου , για τις παραλείψεις της προηγούμενης περιφερειακής αρχής , χρησιμοποιείται ως βολικό άλλοθι.
Ναι, υπήρξαν σοβαρές ανεπάρκειες , όπως οι ελλιπείς μετρήσεις, η απουσία βαρέων μετάλλων, από τα δεδομένα η έλλειψη επιχειρησιακού σχεδίου … κ.α. .
Όμως η νέα διοίκηση αντί να παρουσιάσει άμεσα εφαρμόσιμα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας επενδύει κυρίως σε προγραμματικές συμβάσεις, μελλοντικά μοντέλα πρόβλεψης και νέες ιστοσελίδες ενημέρωσης.
Η κοινωνία της Θεσσαλίας δεν έχει ανάγκη, από άλλες «ολοκληρωμένες εικόνες» στο μέλλον!
Έχει ανάγκη, από καθαρές απαντήσεις σήμερα • όπως τό ποιοί είναι οι ρύποι;
Σε ποια επίπεδα είναι;
Με ποιες άμεσες παρεμβάσεις αντιμετωπίζονται και με ποια ευθύνη όταν τα όρια παραβιάζονται !
Η συνεχής αναφορά στο «τι δεν έκαναν οι προηγούμενοι» , δεν συνιστά πολιτική ‘υγείας’ συνιστά υπεκφυγή.
Υδάτινοι πόροι ‘master plan’ χωρίς νερό στο παρόν
Ανάλογη είναι η εικόνα και στον τομέα της ύδρευσης.
Η χρηματοδότηση μελετών ‘master plan’ , για τους Δήμους Πύλης και Τεμπών, παρουσιάζεται ως τομή.
Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ακόμη μία αναβολή της ουσίας.
Η Θεσσαλία βιώνει ήδη τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης , με τις πλημμύρες, ξηρασίες, υποβάθμιση των υπόγειων υδροφορέων.
Κι’ όμως, η απάντηση περιορίζεται σε μελέτες, προσομοιώσεις και στρατηγικά σχέδια.
Οι πολίτες δεν πίνουν μελέτες!
Πίνουν πόσιμο ύδωρ ή δεν το πίνουν ...
Και το ερώτημα παραμένει αναπάντητο:
«ποία είναι αυτά τα άμεσα έργα;»
Ποία είναι τα συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα ;
Ποια είναι τα ‟δεσμευμένα κονδύλια”, για τις πραγματικές υποδομές της ύδρευσης και της προστασίας των υδατικών οικοσυστημάτων;
Πρωτογενής τομέας μεγάλα λόγια, μικρή ασφάλεια
Η ίδρυση της ‘Θεσσαλικής Τράπεζας Σπόρων’, προβάλλεται ως πράξη «γενετικής αυτάρκειας για τα επόμενα 100 χρόνια».
Πρόκειται αναμφίβολα για μια επιστημονικά ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία.
Όμως κι’ εδώ η πολιτική σημειολογία υπερισχύει της κοινωνικής πραγματικότητας.
Την ώρα, που οι κτηνοτρόφοι καταστρέφονται από ζωονόσους.
Οι αγρότες παλεύουν με το κόστος παραγωγής και την έλλειψη νερού • η Περιφέρεια ‟επενδύει” σ’ ένα έργο ‘μακράς πνοής’, χωρίς σαφή σύνδεση με την άμεση επιβίωση του πρωτογενούς τομέα.
Ακόμη πιό αποκαλυπτική είναι η διαχείριση της ευλογιάς!
Ο ίδιος ο Περιφερειάρχης καλεί τον Υπουργό να «ξαναδεί το θέμα του εμβολιασμού» , αναγνωρίζοντας εμμέσως ότι οι κτηνοτρόφοι κινδυνεύουν να μην μπορέσουν ποτέ να επανεκκινήσουν τις μονάδες τους!
Όταν η πολιτική περιορίζεται σε εκκλήσεις κι’ αναρτήσεις , αντί για συγκροτημένο σχέδιο στήριξης και αποζημίωσης, τότε δεν μιλάμε για αγροτική πολιτική αλλά για διαχείριση εντυπώσεων!
Εκπαίδευση και διοίκηση τυπική συμμόρφωση
Το δελτίο Τύπου, για το εκπαιδευτικό σεμινάριο μεταφορέων ζώντων ζώων, συμπληρώνει την εικόνα.
Τυπική εφαρμογή υποχρεώσεων, μετακύλιση κόστους και ευθύνης στους επαγγελματίες, καμία αναφορά σε ουσιαστικό έλεγχο συνθηκών μεταφοράς , ή σε πραγματική προστασία της Δημόσιας Υγείας!
Η διοίκηση λειτουργεί διεκπεραιωτικά όχι προληπτικά!
H Περιφέρεια … ως ανώνυμη εταιρεία
Το κοινό νήμα όλων αυτών των παρεμβάσεων είναι σαφές!
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας αντιμετωπίζεται ως μιά ‘εταιρεία έργων’, μέ ‟προϊόντα” πολιτικής , άτινα παραδίδονται στο μέλλον … συνοδευόμενα από ‘Δελτία Τύπου’ κι’ επικοινωνιακές κορδέλες ...
Η κοινωνική πολιτική, όμως, δεν είναι ‘business plan’.
Δεν μπορεί να έχει ημερομηνία παράδοσης όταν διακυβεύεται η υγεία, το νερό, η τροφή και η αξιοπρέπεια των πολιτών!
Η Θεσσαλία δεν χρειάζεται άλλη μία εταιρία «Περιφέρεια Α.Ε.».
Χρειάζεται πολιτική ευθύνη στο παρόν!
Διαφάνεια χωρίς αστερίσκους και αποφάσεις, που να υπηρετούν την κοινωνία όχι το επικοινωνιακό ‟αφήγημα” της εκάστοτε διοίκησης .
