Η ανάμνηση του τελικού της Νέας Φιλαδέλφειας, δύο χρόνια πριν. Και όμως, είναι σαν χθες…
Δεκαπέντε χιλιόμετρα μακριά από το Φάληρο, στην καρδιά της Νέας Φιλαδέλφειας. Λίγο πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής. Στην κορύφωση μιας ιστορίας από εκείνες που νομίζεις πως ονειρεύεσαι με τα μάτια ανοιχτά.
Ο Ολυμπιακός. Η υπέρβαση. Το άπιαστο που η κερκίδα τραγουδούσε: «Να πάρουμε το ευρωπαϊκό». Η κατάκτηση του Conference League. Και οι χιλιάδες άνθρωποι που εκείνο το βράδυ αποφάσισαν πως δεν θα… ξημερώσει. Η 29 Μαίου του 2024.
Της Οσίας Υπομονής κατά το εορτολόγιο. Της δικαίωσης, όποιον ρωτήσεις στο μεγάλο λιμάνι. Χρόνια ολόκληρα ο ερυθρόλευκος οργανισμός το καλλιεργούσε. «Συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε» είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης το 2014. «Never give up» δέκα χρόνια μετά, όταν η εντός έδρας από τη Μακάμπι έμοιαζε ικανή να φέρει εκτροχιασμό. Και έπειτα… κάτι μαγικό. Η μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των κυπέλλων Ευρώπης για την πρόκριση στους «8».
Τα σιδερένια γάντια του Κωνσταντή Τζολάκη στην Πόλη, κόντρα στη Φενέρ. Η ραψωδία στο Μπέρμιγχαμ και η 4-2 νίκη επί της Άστον Βίλα του Ουνάι Έμερι, που τρία χρόνια τώρα ένα εντός έδρας ματς έχει χάσει όλο και όλο στην Ευρώπη.
Και κάπως έτσι ο τελικός. Η Φιορεντίνα. Οι χιλιάδες στις κερκίδες του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας.
Ο Διονύσης Δελλής και ο Γιώργος Νοικοκύρης ήταν εκεί. Και οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουν…
Πηγή: in.gr
