Πώς η ιστορική μοίρα, το μίσος για την αποικιοκρατία και ο «μάγος» Λιονέλ Μέσι ένωσαν δύο χώρες που τις χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Μπορεί το Μπαγκλαντές να βρίσκεται στην καρδιά της περιόδου των μουσώνων, με τις καταρρακτώδεις βροχές και την τροπική ζέστη να δημιουργούν μια ασφυκτική ατμόσφαιρα, όμως τίποτα δεν είναι ικανό να σβήσει το πάθος των κατοίκων του για τη «Σελέστε ι Μπλάνκα». Η ασιατική χώρα των 177 εκατομμυρίων κατοίκων έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο και πιο πιστό προπύργιο υποστήριξης της ομάδας των Λιονέλ Σκαλόνι και Λιονέλ Μέσι εκτός Λατινικής Αμερικής.
Οι αριθμοί προκαλούν ίλιγγο: «Υπάρχουν περίπου 120 εκατομμύρια φίλαθλοι στη χώρα που βλέπουν ποδόσφαιρο κάθε τέσσερα χρόνια λόγω του Μουντιάλ. Από αυτούς, περισσότερο από το 60% υποστηρίζει τυφλά την Αργεντινή.
Μιλάμε για 72 εκατομμύρια ανθρώπους ένα νούμερο που αγγίζει σχεδόν το διπλάσιο του συνολικού πληθυσμού της ίδιας της Αργεντινής!
Ντεμπούτο με χατ-τρικ και… «μπόνους» από τον Μέσι
Τα ξημερώματα της Τετάρτης οι δρόμοι της πρωτεύουσας Ντάκα πλημμύρισαν από χιλιάδες οπαδούς με γαλαζοκίτρινες φανέλες και σημαίες για να γιορτάσουν το ντεμπούτο της Αργεντινής στο Παγκόσμιο Κύπελλο απέναντι στην Αλγερία. Ο Λιονέλ Μέσι δεν τους απογοήτευσε: άνοιξε το σκορ και σημείωσε τρία γκολ (χατ-τρικ) σε μόλις τέσσερις τελικές προσπάθειες προς την εστία.
«Είναι περηφάνια να βρίσκομαι εδώ, αλλά δεν παύει να είναι μια στατιστική. Δεν θα αλλάξει κάτι για μένα. Κατέκτησα τα πάντα σε επίπεδο συλλόγων και εθνικής, και ό,τι έρχεται από εδώ και πέρα είναι απλώς ένα μπόνους», δήλωσε με τη χαρακτηριστική του μετριοπάθεια ο αρχηγός της Αργεντινής μετά τη λήξη του ματς.
Αυτό το «μπόνους», όμως, οι κάτοικοι του Μπαγκλαντές το ζουν στο πετσί τους σαν να είχαν γεννηθεί στις πεδιάδες της Πάμπας. «Από την πρώτη φορά που είδα ποδόσφαιρο, η Αργεντινή έγινε η αγαπημένη μου ομάδα. Τους υποστηρίζω χάρη στον Λιονέλ Μέσι, τον οποίο ακολουθώ από την εποχή που έπαιζε στην Μπαρτσελόνα», εξομολογείται ο 32χρονος Μοχάμαντ Σίμπλι.
Η τρέλα είναι τόσο μεγάλη που ξεπερνά τα όρια του οπαδισμού. Μετά το Μουντιάλ του 2022, και βλέποντας αυτό το άνευ προηγουμένου κύμα λατρείας, η κυβέρνηση της Αργεντινής αποφάσισε να επαναλειτουργήσει επίσημα την πρεσβεία της στο Μπαγκλαντές, επισφραγίζοντας μια διπλωματία που γεννήθηκε μέσα από τα γήπεδα.
Πώς όμως δημιουργήθηκε αυτός ο απίστευτος δεσμός; Οι ρίζες αυτής της σχέσης βρίσκονται στη δεκαετία του ’80:
«Οι Ασιάτες αγκάλιασαν τα γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα κόντρα στους Βρετανούς στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1986, θεωρώντας τα ως μια ποιητική εκδίκηση του Τρίτου Κόσμου απέναντι στους πρώην αποικιοκράτες τους», αναφέρει ο Τύπος της ασιατικής χώρας.
Το Μπαγκλαντές, ως πρώην τμήμα της Βεγγάλης κατά την εποχή της Βρετανικής Ινδίας, υπέφερε βαριά υπό την αγγλική κυριαρχία προτού ενταχθεί στο Πακιστάν το 1947 και κερδίσει τελικά την ανεξαρτησία του το 1971. Η Αργεντινή, από την πλευρά της, έχει το δικό της ανοιχτό μέτωπο με τη Μεγάλη Βρετανία, όχι μόνο λόγω του πρόσφατου Πολέμου των Μαλβίνων (Φόκλαντς), αλλά και από τις αγγλικές εισβολές των αρχών του 19ου αιώνα.
Έτσι, κάθε γκολ της Αργεντινής κόντρα στην Αγγλία –ή γενικότερα κάθε επιτυχία της απέναντι στις δυτικές δυνάμεις– βιωνόταν στη Ντάκα ως μια νίκη των καταπιεσμένων.
Σήμερα, η αγάπη για τη «Σκαλονέτα» (την ομάδα του Σκαλόνι) έχει μετατραπεί σε οικογενειακή παράδοση. Ο καταλύτης που κρατά τη φλόγα αναμμένη είναι ο ίδιος ο Μέσι. Σε μια ηλικία που πλησιάζει τα 40, ο «πούλγκα» συνεχίζει να εμπνέει. Όπως σημειώνει ο τηλεσχολιαστής Ρατζίμπ Χασάν:
«Δεν είχε τίποτα πλέον να αποδείξει, κι όμως δέχτηκε την πρόκληση στα 40 του χρόνια. Αυτό εμπνέει ανθρώπους σαν κι εμένα που έχουμε κλείσει αυτή την ηλικία. Μας δείχνει ότι μπορείς να βρεις νέους στόχους, να επαναπροσδιορίσεις τα όνειρά σου και να προκαλέσεις ξανά τον εαυτό σου. Ο Μέσι μας παρακινεί. Μας εμπνέει. Μας εμψυχώνει». Όχι μόνο στους Ασιάτες…
Πηγή: in.gr
