Πολιτική

Τι φέρνει η πρεμιέρα του νέου κόμματος Τσίπρα

Τι φέρνει η πρεμιέρα του νέου κόμματος Τσίπρα

Τα πιο σημαντικά στοιχεία της ιδρυτικής πράξης του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα κρατιούνται ως επτασφράγιστο μυστικό μέχρι την Τρίτη, στις οκτώ το απόγευμα, στο Θησείο – με φόντο την Αγορά των Αθηνών. Από το επιτελείο της Αμαλίας θέλουν, μέχρι τότε, να περιγράψουν την αίσθηση. Εξού και «παίζουν» με τις διαρροές για το μουσικό θέμα που έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης, για τη διαδικασία συλλογής υπογραφών (πρώτα από κοντά και, άμεσα, σε διαδικτυακή πλατφόρμα), για τα χρώματα του νέου σχήματος που θυμίζουν αυτά της Μπαρτσελόνα (μπορντό, γαλάζιο, πορτοκαλί). Γι’ αυτό και δίνουν έμφαση στη σημασία των εθελοντών, περιγράφοντας πως «δίνουν ζωή στην καθημερινότητα της Αμαλίας και αποτελεσματικότητα στη δράση» του πρώην πρωθυπουργού έως σήμερα: αυτούς περιγράφουν ως «το θεμέλιο του νέου κόμματος», σε όλα τα επίπεδα, είτε αφορά την οργάνωση είτε την επικοινωνία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είτε τις παρεμβάσεις σε κοινωνικό επίπεδο.

Το ύφος και το αποτύπωμα που θέλουν στην Αμαλίας να αφήσει το Θησείο είναι εμφανές, καθώς μοιάζει να επιβεβαιώνει τις επιρροές που έχει το νέο εγχείρημα από την οργάνωση του ΠΑΣΟΚ του 1974, τόσο σε επίπεδο αυτοοργάνωσης όσο και σε συμβολισμό: η 3η Σεπτέμβρη ήταν η πρώτη φορά που μετά την ανάγνωση της ιδρυτικής διακήρυξης, ο ένας μετά τον άλλο όσοι ήταν παρόντες υπέγραψαν τη γενέθλια πράξη του κόμματος – η αξιοποίηση της μουσικής του Κραουνάκη, δε, δείχνει τι παράδειγμα θέλουν να ακολουθήσουν ως προς το πολιτιστικό αποτύπωμα που επικράτησε και ακολούθησε το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου.

Αυτό που μένει να φανεί είναι πόσο θα διευκολύνει την πρόθεση το όνομα που έχει επιλεγεί, για το οποίο το επικρατέστερο σενάριο είναι πως πρόκειται για ένα όνομα περισσότερο κυριολεκτικό και λιγότερο μεταφορικό ως προς την ερμηνεία του. Οι «πράσινες» αναφορές στη σημειολογία και το στήσιμο δεν σταματούν εκεί: όπως η Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη δανείζεται τη φράση του Αβραάμ Λίνκολν από την ομιλία του Γκέτισμπεργκ (μετατρέποντας το «κυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό» σε «κάθε εξουσία πηγάζει από τον λαό, εκφράζει τον λαό και υπηρετεί τον λαό»), έτσι και το νέο κόμμα θα έχει ως μότο την παραλλαγμένη φράση «από την κοινωνία, με την κοινωνία, για την κοινωνία».

Ο ρόλος των νέων στελεχών

Τι θα γίνει όμως μετά την Τρίτη; Η στρατηγική της Αμαλίας συνοψίζεται στη σύγχρονη εκδοχή του «πόρτα-πόρτα»: εκτός από τις περιοδείες και τις δράσεις του Αλέξη Τσίπρα, μια σειρά νέων στελεχών, με αναφορές, όπως λένε από το στρατηγείο του πρώην πρωθυπουργού, στην κοινωνία, στους ΟΤΑ και στον πολιτισμό, αγρότες και επαγγελματίες, θα «συστηθούν» στους πολίτες έχοντας ενεργό ρόλο στην καμπάνια, με στόχο να μιλήσουν για τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Από τη μια θα αναδεικνύουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης και από την άλλη θα έχουν στόχο να επικοινωνούν τις προτάσεις που επεξεργάζεται η επιστημονική ομάδα του Ινστιτούτου, όσο και ομάδες εργασία από ειδικούς επιστήμονες που συνδράμουν κι αυτοί εθελοντικά.

Διαχωριστική γραμμή

Η στόχευση και σε αυτή την περίπτωση είναι προφανής – και εδράζεται στην ίδια ανάγκη που έκανε το επιτελείο της Αμαλίας να ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους, προς κάθε ενδιαφερόμενο εν ενεργεία βουλευτή και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, πως θα ήταν φρονιμότερο να μη δώσουν το «παρών» στο Θησείο. Θέλουν η διαχωριστική γραμμή να είναι διακριτή με γυμνό μάτι, ώστε το νέο κόμμα να μην καταγραφεί ως «ΣΥΡΙΖΑ 2.0» προτού καλά καλά ξεκινήσει. Αυτό δεν σημαίνει πως όλοι θα ακολουθήσουν την παρότρυνση, όμως αν δεν υπάρξει πρώτα ένα κανονικό ξεκαθάρισμα στην Κουμουνδούρου, κανείς δεν μπορεί να ενταχθεί οργανικά στη νέα προσπάθεια – αν μη τι άλλο αν δεν υπάρξουν παραιτήσεις από κομματικά και κοινοβουλευτικά αξιώματα.

Και αυτά ενδεχομένως έρχονται άμεσα: σήμερα και αύριο συνεδριάζει η Κεντρική Επιτροπή της Νέας Αριστεράς, στην οποία μια ομάδα περίπου πέντε βουλευτών, συμπεριλαμβανομένων του Αλέξη Χαρίτση και της Εφης Αχτσιόγλου, αντιλαμβάνονται ως κομβικό σημείο. Συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, στην οποία θα τεθούν όλα τα ενδεχόμενα επί τάπητος, προγραμματίζει για τις 6 Ιουνίου ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού θα έχει προηγηθεί συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας την Πέμπτη: εκεί θα γίνει εξίσου σαφής ο διαχωρισμός ανάμεσα στα στελέχη που προκρίνουν ακόμα και την αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ (αντί της αυτοδιάλυσης, αν έχει ναυαγήσει η προοπτική της συνεργασίας με το κόμμα Τσίπρα – που ο ίδιος δεν θέλει), στα οποία περιλαμβάνονται ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς, με όσους η ανάγκη συμπόρευσης με τον Τσίπρα ξεπερνά την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: tanea.gr

Θεσσαλία

Τις επιπτώσεις της ενεργειακής πολιτικής, τους σχεδιασμούς για LNG και πυρηνική ενέργεια, αλλά και τα ζητήματα ασφάλειας και περιφερειακής ανάπτυξης φέρνουν στο επίκεντρο δημόσιας συζήτησης οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ – Οικολογία, με εκδήλωση που πραγματοποιείται σήμερα, Παρασκευή 23 Μαΐου 2026, στις 7 το απόγευμα, στο παραδοσιακό καφενείο «Πασπαρτού» στον Βόλο.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, επισκέφθηκε την πρότυπη μονάδα υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας 'Κήποι Καρδίτσας'. Μία τεχνολογικά προηγμένη επένδυση ύψους €28 εκατ. ευρώ. Ενημερώθηκε για τις καινοτόμες, περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους παραγωγής και το σύστημα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Η διοίκηση εξέφρασε την δέσμευσή της για επέκταση της μονάδας (από 80 σε 130 στρέμματα), η οποία ήδη απασχολεί 100 εργαζόμενους , ενισχύοντας την τοπική οικονομία.
THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν μία καθαρά ιδιωτική επένδυση €28 εκατομμυρίων, με θέσεις εργασίας που δημιούργησε η ίδια η επιχείρηση, να παρουσιάζεται επικοινωνιακά περίπου ως «επίτευγμα» της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Δημήτρη Κουρέτα;

2. Μπορεί μία επικοινωνιακή επίσκεψη σε ένα σύγχρονο θερμοκήπιο να υποκαταστήσει την απουσία ουσιαστικής πολιτικής για τα πραγματικά προβλήματα του θεσσαλικού αγροτικού κόσμου, όπως το κόστος παραγωγής, οι υποδομές, το νερό και οι αποζημιώσεις;

3. Μήπως η υπερβολική χρήση τεχνολογικών όρων και «εντυπωσιακών» ακρωνυμίων στο δελτίο τύπου επιχειρεί περισσότερο να δημιουργήσει εικόνα και εντυπώσεις παρά να παρουσιάσει συγκεκριμένο έργο και μετρήσιμη συμβολή της δημόσιας διοίκησης;