Λιγότερο από δέκα μήνες μέχρι τις εθνικές εκλογές, ακόμα κι αν οι κάλπες στηθούν το 2027, σύμφωνα με τον ορίζοντα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χάραξε ξανά χθες το βράδυ από τα γραφεία της ΝΔ, συμπληρώνεται το παζλ της εκλογικής στρατηγικής του κυβερνώντος κόμματος. Βασικό κομμάτι, η εκστρατεία της μίας και άδειας κάλπης ή αλλιώς το εμφατικό μήνυμα για την κρισιμότητα της εθνικής κάλπης, το οποίο προδιαγράφεται ότι θα εκπέμπεται διαρκώς πια και συντεταγμένα από τα κυβερνητικά και τα κομματικά στελέχη. Τον τόνο έδωσε ο Μητσοτάκης, μιλώντας στην χθεσινοβραδινή, τυπική διαδικασία επικύρωσης της πρότασής του για εκλογή του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στη θέση γραμματέα της ΝΔ.
«Η Κυριακή της μεγάλης επιλογής θα είναι μία. Και αυτή η μόνη Κυριακή θα πρέπει να φέρει την αυτοδυναμία», είπε, παρότι οι υφιστάμενοι συσχετισμοί, που αποτυπώνονται στις δημοσκοπήσεις, οδηγούν το πολιτικό σύστημα να θεωρεί ότι επίκεινται, κατά πάσα βεβαιότητα, δύο εκλογικές διαδικασίες.
Ο φόβος της τιμωρίας
Ο Μητσοτάκης επιχειρεί σαφή ανοίγματα στους απογοητευμένους και δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του 2023 και ταυτόχρονα ένα μπλόκο στον εφησυχασμό, ενόσω το πολιτικό σκηνικό δεν έχει αναδιαμορφωθεί πλήρως εν αναμονή του νέου κόμματος του Αντώνη Σαμαρά από το φθινόπωρο. Όσο κι αν από την κυβέρνηση θέλουν δημοσίως να λένε ότι δεν τους αφορά η αναδιάταξη του σκηνικού, όταν ο Μητσοτάκης μιλάει τόσο έντονα για τη «μόνη Κυριακή» έχει στο μυαλό του κάτι πολύ συγκεκριμένο: τη γκρίζα ζώνη, δηλαδή τις κρίσιμες δεξαμενές των αναποφάσιστων και της αποχής.
Διότι μπροστά στον διακηρυγμένο γαλάζιο στόχο της αυτοδυναμίας, ο φόβος μιας χαλαρής ψήφου, πόσω μάλλον μιας τιμωρητικής στάσης ψηφοφόρων προς την κυβέρνηση, είναι ζωντανός ξανά, ύστερα από την πύρρειο εκλογική νίκη της ΝΔ, το 2024.
«Δεν χάνει την ψυχή της»
Ο ίδιος φόβος περί ψήφου διαμαρτυρίας, είτε με αποχή των δυσαρεστημένων από τη ΝΔ είτε με κίνησή τους στα δεξιότερα ή προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση στο φόντο της δεδομένης φθοράς της κυβέρνησης, κρύβεται πίσω από τις έμμεσες πλην σκληρές βολές του πρωθυπουργού σε Αντώνη Σαμαρά, Αλέξη Τσίπα και Μαρία Καρυστιανού. Ο Μητσοτάκης δείχνει ουσιαστικά ότι θα παλέψει να ξαναβουτήξει στη δεξαμενή των αναποφάσιστων, όπως το 2023 όταν, σε ένα αλλιώτικο περιβάλλον για την κυβέρνηση, σχεδόν έναν στους δύο είχε πάει τελικά προς τη ΝΔ.
Όταν ο ίδιος λέει αιχμηρά ότι «η ΝΔ δεν χάνει ποτέ ούτε την ψυχή της ούτε τον βηματισμό της» (με πρώτο τον Σαμαρά να έχει καρφώσει δημοσίως τη σημερινή ηγεσία ότι «πέθανε η λαϊκή ψυχή» της ΝΔ) και όταν προβάλλει τον «πατριωτικό και λαϊκό χαρακτήρα της» απέναντι σε όσους αμφισβητούν τον «πατριωτισμό της ευθύνης» ή «πνίγονται μόνοι τους στα “ήρεμα νερά”», απευθύνεται σε συγκεκριμένα ακροατήρια: σε απόμακρους πια ψηφοφόρους της παραδοσιακής δεξιάς βάσης, οι οποίοι έχουν πλέον ή θα έχουν και άλλους διεκδικητές.
Οι πραγματικές εκτιμήσεις
Διότι εκτιμάται ότι ένα κόμμα Σαμαρά θα μπορούσε να δυσκολέψει την επιχείρηση επαναπατρισμού μερίδας ψηφοφόρων που δεν συμφωνούν με χειρισμούς της σημερινής ηγεσίας της ΝΔ αλλά και μετριέται στις πρώτες δημοσκοπήσεις ότι το κόμμα της Καρυστιανού κινείται έξω από τον κλασσικό άξονα αριστεράς – κέντρου – δεξιάς, καταγράφοντας εισροές και απευθείας από τη ΝΔ.
Ενδεικτικός ο χαρακτηρισμός «κωμικοτραγική Βαβέλ» που επέλεξε ο Μητσοτάκης σε μια προσπάθεια να «τσουβαλιάσει» την αντιπολίτευση – συγκεκριμένα να ενώσει «πλαστογράφους της ελπίδας» και «τυμβωρύχους του θυμού» με όσους «πουλούν τη θρησκεία και τον πατριωτισμό με το κιλό». Ευθέως όρισε στα στελέχη του τον στόχο «να ξαναφέρουμε δίπλα μας όσους φίλους απογοητευθήκαν και να ενωθούμε – ανεξάρτητα από ιδεολογικές ταμπέλες- με όσους μπορεί να είχαμε συναντηθεί στη μεγάλη μάχη του “Ναι” στην Ευρώπη».
Η μαύρη τρύπα
Άλλωστε πέραν της δεξιάς «φροντίδας» που είναι εμφανής, ο Μητσοτάκης δεν θέλει να δείξει ότι εγκαταλείπει τον στρατηγικό προσανατολισμό του στο κέντρο, από τη στιγμή που η επιχείρηση επανασυσπείρωσης ακροατηρίων του 2023 αφορά και τους «χαμένους» – έκτοτε – κεντρογενείς. «Η τσέπη του πολίτη και ο προϋπολογισμός του νοικοκυριού αναδεικνύονται σε κορυφαία προτεραιότητα του νέου μας κύκλου προς το 2030. Η πρόοδος των αριθμών πρέπει να μεταφραστεί σε χειροπιαστό όφελος για όλους», ανέφερε, επιμένοντας ότι η κυβέρνηση κινείται στα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας. Στόχος του, να ακουστεί αποτελεσματικά στα μετριοπαθέστερα ακροατήρια που ζητούν ασφάλεια και σταθερότητα.
Εξού και ο Μητσοτάκης έκανε αντιπαραβολή με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που βρίσκονται σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος και αναγκάζονται να αυξήσουν φόρους σε μία φάση βέβαια που στο εσωτερικό η ακρίβεια εξακολουθεί να λειτουργεί ως μαύρη τρύπα για το Μαξίμου – το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα/ανησυχία των πολιτών και βασικό κριτήριο ψήφου.
Πηγή: tanea.gr
