Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Αν μη τι άλλο ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τον Θάνο Πλεύρη για ιδεολογική ασυνέπεια. Με απλά λόγια, ο Θάνος Πλεύρης δεν ανήκει στους πολιτικούς που ακολούθησαν σκληρή δεξιά -ακροδεξιά ενίοτε- γραμμή, όταν βρέθηκε στην εξουσία και έγινε υπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ.
Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο είχε ενταχθεί από πριν, όταν ήταν βουλευτής του ΛΑΟΣ, όντας άξιο πολιτικό τέκνο του Γιώργου Καρατζαφέρη. Για να μην τον αδικούμε δεν ήταν ο μόνος. Άδωνις Γεωργιάδης, Μάκης Βορίδης και Κυριάκος Βελόπουλος αποτελούν επίσης πολιτικά παιδιά του Καρατζαφέρη, γαλουχημένα εν πολλοίς από τον Κωνσταντίνο Πλεύρη, πατέρα του Θάνου, γνήσιο ακροδεξιό και λάτρη της Χούντας, χαρακτηριστικά που ουδέποτε έκρυψε για τον εαυτό του.
Πλεύρης ωρυόμενος
Δεν είναι τυχαίο πως όλοι αυτοί –με προεξέχοντες τους κ.κ. Γεωργιάδη και Πλεύρη– έχουν σηκώσει τα λάβαρα της σκληρής Δεξιάς και δίνουν τον τόνο το τελευταίο διάστημα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να επικροτεί τη στάση τους. Τι κι αν ο λόγος τους πολλές φορές είναι εμπρηστικός και διχαστικός; Τί και αν εν προκειμένω ο Θάνος Πλεύρης ωρύεται στον τηλεοπτικό φακό προσπαθώντας να συναγωνιστεί επάξια τον Άδωνι Γεωργιάδη που έχει ξεπεράσει κάθε ρεκόρ στην τσιρίδα και τις φωνές;
Για να είμαστε ειλικρινείς, το να βγαίνει ένας υπουργός και να φωνάζει on air «θα σας ξεσκίσουμε», «κότες, χέστες, αλήτες, καθάρματα», με αφορμή τα συνθήματα που γράφτηκαν έξω από το σπίτι του στελέχους της ΝΔ, κας Βολουδάκη δεν το λες και σοβαρό. Το γεγονός επίσης ότι είχαν προηγηθεί τα τραγικά γεγονότα της Θεσσαλονίκης, στα οποία έχασε τη ζωή της η μητέρα έτερου στελέχους της ΝΔ, ουδόλως δικαιολογεί τη δημόσια στάση του υπουργού.
Ο κ. Πλεύρης δεν βρέθηκε εν ολίγοις ως φέρελπις πολιτικός της Ακροδεξιάς ενώπιον ακροδεξιού ακροατηρίου, όπως το έπραξε το 2012, ζητώντας νεκρούς μετανάστες. «Η φύλαξη των συνόρων δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν υπάρχουν νεκροί. Για να γίνεις αποτρεπτικός, όταν δεν υπάρχουν νόμιμες οδοί εισόδου, πρέπει να υπάρχουν νεκροί», είχε δηλώσει τότε.
Γιατί θυμίζει τη Χρυσή Αυγή
Αντιθέτως, είναι υπουργός μιας φιλελεύθερης -όπως υποστηρίζει η ίδια τουλάχιστον- κυβέρνησης που στηρίζει -πάντα όπως λέει η ίδια- το κράτος δικαίου. Κατά συνέπεια από ένα ευνομούμενο κράτος δικαίου οι πολίτες περιμένουν όπως αυτό να μπορεί να προστατεύει τους ανθρώπους, να συλλαμβάνει όσους παρανομούν, να σέβεται και να διαφυλάττει τις προσωπικές ελευθερίες και τα δικαιώματα και να καταδικάζει όσους κρίθηκαν ένοχοι για κάποια παρανομία, έγκλημα κλπ.
Οι «μαγκιές» και οι αναφορές τέτοιου τύπου σαν αυτές που έκανε ο κ. Πλεύρης ταιριάζουν περισσότερο στον υπόκοσμο, πολιτικά, δε, τέτοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν στα χρόνια της δόξας τους οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.
Παιδί του ΛΑΟΣ
Βέβαια, ουδόλως εντυπωσιάζουν η στάση και το λεξιλόγιο του κ. Πλεύρη. Όπως ήδη αναφέραμε ο Θάνος Πλεύρης διαμορφώνει την πολιτική του ταυτότητα στο ΛΑΟΣ, ένα κόμμα που την περίοδο που βρέθηκε στις δικές του δόξες συγκέντρωνε μεγάλο μέρος της εθνικιστικής και σκληρής δεξιάς ψήφου. Ήδη από τότε οι δημόσιες παρεμβάσεις του ξεχωρίζουν για τη γλώσσα τους. Το μεταναστευτικό δεν παρουσιάζεται ως ανθρωπιστικό ή κοινωνικό ζήτημα αλλά ως απειλή για την εθνική ασφάλεια και τη δημογραφική συνοχή της χώρας.
Κι ερχόμαστε στη σχέση του με τον αναρχικό χώρο. Η δεύτερη σταθερά του δημόσιου λόγου του αφορά τους αναρχικούς και τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Για τον Θάνο Πλεύρη, τα Εξάρχεια δεν αποτέλεσαν ποτέ απλώς μια γειτονιά με αυξημένη παραβατικότητα. Στις δημόσιες παρεμβάσεις του παρουσιάζονται ως σύμβολο αμφισβήτησης της κρατικής κυριαρχίας. Οι εκκενώσεις καταλήψεων, οι αστυνομικές επιχειρήσεις και η αυστηροποίηση της νομοθεσίας αντιμετωπίζονται ως προϋποθέσεις για την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας.
Ρητορική ακραίας πόλωσης
Η ρητορική του στηρίζεται στη λογική ότι η ανοχή απέναντι σε τέτοιες ομάδες ισοδυναμεί με αδυναμία του κράτους. Στο συγκεκριμένο πεδίο, ο πολιτικός του λόγος αποκτά χαρακτηριστικά έντονης πόλωσης. Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο πράξεις παρανομίας αλλά συχνά ολόκληρο τον ιδεολογικό χώρο του αντιεξουσιασμού, ο οποίος παρουσιάζεται ως διαρκής απειλή για τη δημόσια τάξη.
Αξίζει να θυμηθούμε πάντως πως όταν ο ίδιος εμφανίστηκε στην πλατεία προκειμένου να γυρίσει ένα μικρό βίντεο, το έκανε χαράματα σχεδόν και με το φόβο να μην γίνει αντιληπτή η παρουσία του, όπως λένε οι επικριτές του.
Και βέβαια, το μεγάλο ζόρι του υπουργού Μετανάστευσης παραμένει η Αριστερά και οι αγώνες της. Πρόσφατα επανέλαβε το εντελώς αυθαίρετο αφήγημα πως το «80% της τρομοκρατίας στη Μεταπολίτευση προέρχεται από την Άκρα Αριστερά», ενώ ποιός δεν θυμάται την αντίδρασή του για τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής;
Μιλώντας τότε σε κομματική εκδήλωση στο Κιλκίς είχε πει: «Δεν πρέπει ούτε να σεβόμαστε ούτε να τιμούμε τους αγώνες της αριστεράς. Οι αγώνες της αριστεράς ήταν πάντοτε σε βάρος του έθνους, ήταν αντίθετες με το καλό της πατρίδας». Άραγε ποιος καλλιεργεί διχασμό στο λαό με ρητορική εμφυλίου;
Δεν έκανε τίποτα
Το πιο παράδοξο όλων είναι όμως πως αν και λάτρης της ασφάλειας και του δόγματος νόμος και τάξη, ο ίδιος δεν έκανε απολύτως τίποτε προκειμένου να διαπιστώσει ποιοι και γιατί πήγαν να τον παγιδέψουν στις υποκλοπές. Ο ίδιος έχει αποκαλύψει ότι δέχθηκε μολυσμένα sms. Σαν τον Γρηγόρη Δημητριάδη κι αυτός που δεν άσκησε καμία νομική διαδικασία έναντι του κουμπάρου του Γιάννη Λαβράνου (καταδικασμένου πρωτόδικα για το Predator), ο κ. Πλεύρης δεν έχει πράξει επίσης τίποτε. Έμειναν ενθύμιο οι φωτογραφίες που έβγαζε με τον κ. Λαβράνο (και ο κ. Πλεύρης διατηρεί κουμπαριά μαζί του) στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό.
Και μιας και μιλάμε για το Μακεδονικό, την περίοδο που στέλνονταν απειλητικά μηνύματα σε βουλευτές της τότε κυβέρνησης, ακόμα και σφαίρες σε φακέλους (στο υπουργείο Εξωτερικών) ο κ. Πλεύρης δεν ήξερε τίποτε περί «τρομοκρατίας», περί νόμου και τάξης και περί ασφάλειας…
Πηγή: in.gr
