Η συνταγή δεν είναι καινούργια και παρότι οι συνθήκες είναι διαφορετικές από το 2023 στο Μαξίμου επιστρατεύουν τα ίδια τρία υλικά έως το τέλος του καλοκαιριού: ρίχνουν βάρος στην «αναπτυξιακή» και στην «κοινωνική» ατζέντα υπό την ομπρέλα της οικονομίας, όπως θα επιδιώξουν και από το σημερινό Υπουργικό Συμβούλιο, ποντάρουν ξανά στο «σας λέμε ό,τι θα κάνουμε» και «το είπαμε, το κάναμε» και κάνουν πως δεν βλέπουν όσα δεν τους βολεύουν υποστηρίζοντας ότι κοιτάζουν τα προβλήματα των πολιτών.
Θεωρητικώς, μια δοκιμασμένη συνταγή δεν αποτυγχάνει, μόνο που η πολιτική κουζίνα ζεματάει με ταυτόχρονες διεργασίες, όπως είναι η κυβερνητική αγωνιώδης αναζήτηση τρόπων αποφυγής βαθύτερων τραυμάτων σε μια ήδη φθαρμένη εικόνα, οι επικριτικές φωνές εντός και πέριξ της ΝΔ, δύο νέα κόμματα (του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού), άλλο ένα που κυοφορείται (από τον Αντώνη Σαμαρά) και οι προσπάθειες (όλων) για εκλογική ετοιμότητα.
Συνεπώς δεν γίνεται με ηρεμία η εκτέλεση της συνταγής με την οποία ο Μητσοτάκης πασχίζει να επαναπροσεγγίσει ακροατήρια του 2023, αλλά ζωηρεύουν οι θερινές αγωνίες του Μαξίμου για τυχόν… ατυχήματα στην κουζίνα, είτε λόγω απρόοπτων γεγονότων είτε λόγω κακών χειρισμών ή ελλιπούς προετοιμασίας.
Γαλάζιοι εκτιμούν ότι οι εξελίξεις θα μπορούσαν να μεταβάλλουν ακόμα και τον εκλογικό σχεδιασμό του Μητσοτάκη, παρότι ο ίδιος μιλάει ξανά καθαρά για το 2027. Παραμένουν οι επιφυλακτικοί, που θεωρούν ότι δεν έχει φανεί ακόμα αν έκλεισε οριστικά το παράθυρο ενός εκλογικού Οκτωβρίου.
Από τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις γαλάζιων στελεχών προκύπτει ανησυχία για τρία πεδία που μοιραία θα συμβάλλουν στο κλίμα του Σεπτεμβρίου – εξού και πολλοί εκτιμούν ότι τότε θα τα σταθμίσει όλα ο Μητσοτάκης: το στοίχημα της αντιπυρικής περιόδου, τα αποτελέσματα του τουρισμού, η εικόνα στην οικονομία και οι προοπτικές της με βάση τις γεωπολιτικές εντάσεις ενόσω οι εκτιμήσεις ήδη λένε ότι η αστάθεια στη Μέση Ανατολή θα μετριάσει τη δυναμική ανάπτυξης για το 2026.
Σε αυτά προστίθενται αμιγώς πολιτικοκομματικά ζητήματα. Ο Μητσοτάκης επιλέγει τακτική αποστάσεων από συζητήσεις γύρω από τους νέους πολιτικούς σχηματισμούς και επιχειρεί να δείχνει ότι ο ίδιος μένει έξω από μετωπικές συγκρούσεις. Στόχος της ΝΔ, όπως είπε ο Παύλος Μαρινάκης, είναι να πάρει «μία ακόμη καθαρή εντολή» και αυτό, όπως σημείωσε, έχει να κάνει με την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης, την αξιοπιστία της, το πρόγραμμα επόμενης τετραετίας. Στην ίδια κατεύθυνση ο Μητσοτάκης θα περιοριστεί σήμερα σε αιχμές – και πάντως χωρίς ονοματεπώνυμα – για αντιπάλους του, ζητώντας από τα στελέχη του προσήλωση στις εκκρεμότητες της κάθε υπουργικής ατζέντας, όπως αυτές του Ταμείου Ανάκαμψης.
Αμηχανία από την πίεση εκ των έσω
Κατά τ’ άλλα, το Μαξίμου θα προσπαθεί να υποβαθμίζει κάθε εξέλιξη που δεν αφορά το κυβερνητικό έργο και κάθε δυνητική πίεση, μιλώντας για «προσωπικές ατζέντες» στα δεξιά και στα αριστερά της ΝΔ. Δεν κρύβεται ωστόσο η ενόχλησή του και εν μέρει η αμηχανία στην επικοινωνιακή διαχείριση της πίεσης από… μέσα – δηλαδή, των νέων εμφανίσεων του Κώστα Καραμανλή (σήμερα στο Μέγαρο Μουσικής) και του Αντώνη Σαμαρά (την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή).
«Δεν είναι δουλειά μου να αναλύω τα κίνητρα των τοποθετήσεων πρώην πρωθυπουργών αλλά (….) Από το 2019 έχουμε αποδείξει ειδικά σε θέματα άμυνας και εξωτερικής πολιτικής ότι δεν βάζουμε νερό στο κρασί μας» είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μία μέρα πριν από τα νέα μηνύματα του Μακεδόνα για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα για τα ελληνοτουρκικά, με πιθανές, έστω έμμεσες αιχμές για εσωτερικά ζητήματα και ειδικότερα για το κράτος δικαίου. Ο Μαρινάκης διευκρίνισε ότι οι αναφορές στις «προσωπικές ατζέντες» δεν πήγαιναν «προσωπικά στον Σαμαρά» αλλά πρόσθεσε πως «υπάρχουν πολλών τύπων» κόμματα και παρατάξεις, «αυτές οι οποίες έχουν μια ιδεολογική βάση, μια πλατφόρμα ιδεών και προτάσεων και αυτές που μετατρέπουν την προσωπική ατζέντα κάποιων στο κόμμα του α΄, του β΄, του γ΄». Και κατέληξε ότι δεν ανήκει «από μικρό παιδί στο «κόμμα Καραμανλή»» αλλά «στη ΝΔ που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Πηγή: tanea.gr
