Από τήν αδειοδότηση στήν αυτοκαταγγελία (!).
Όταν η θεσμική μνήμη κρατά λιγότερο ... από ένα δελτίο Τύπου!
Τελικά, στήν Θεσσαλία δέν πλήττουμε ποτέ... (!)
Όχι επειδή λύνονται τά προβλήματα — αλλά επειδή παρακολουθούμε τήν εξαιρετικά σπάνια διοικητική "τέχνη" τής αυτοαναίρεσης, σέ πραγματικό χρόνο!
{Οποία πρόοδος κι' εξέλιξης!}
Μετά τό τραγικό δυστύχημα στό εργοστάσιο 'ΒΙΟΛΑΝΤΑ' στά Τρίκαλα, η Κοινωνία περίμενε — έκ τής Περιφέρειας — πλέον τό αυτονόητο!
Δηλαδή , σοβαρούς, συστηματικούς καί ουσιαστικούς ελέγχους — εκεί όπου διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές. Περίμενε θεσμική εγρήγορση μέ διάρκεια — όχι στιγμιαία αυστηρότητα, μέ "άρωμα" επικοινωνιακής ανάγκης!
Αντί αυτού, η Περιφέρεια Θεσσαλίας επιδόθηκε σέ μιά εντυπωσιακή επίδειξη "εσωτερικού ελέγχου"...
Ελέγχει δηλαδή, τίς ίδιες της τίς αποφάσεις! {«Ωσάν οί ιεροεξεταστές νά επιβάλουν τήν κάθαρσην»}
Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, είναι η υπόθεση τού Κέντρου Αποκατάστασης 'ANIMUS'.
Το 2024 , η ίδια διοίκηση χορηγεί άδεια λειτουργίας, μέ συγκεκριμένες εγκρίσεις καί επεκτάσεις.
Το 2026, χωρίς — όπως υποστηρίζεται — ουσιώδη μεταβολή τών πραγματικών δεδομένων • προχωρά σέ μερική ανάκληση τής ίδιας άδειας!
Πρόκειται γιά μιά σπάνια 'θεσμική καινοτομία' ...(!)
Η αρχή, πού εγκρίνει — αμφισβητεί!
Η διοίκηση, πού υπογράφει — αυτοαναιρείται!
Ο ελεγκτής καί ο ελεγχόμενος ταυτίζονται στό ίδιο γραφείο (!) ... Ώς καί στήν ίδια καρέκλα !
Δέν είναι απλώς αντίφαση αυτό! Είναι ένα διοικητικό "μπούμερανγκ", πού επιστρέφει μέ ακρίβεια στόν "εκτοξευτή" του.
Ο Περιφερειάρχης Δημήτρης Κουρέτας, εμφανίζεται σήμερα ώς "αυστηρός" θεματοφύλακας τής ⁶νομιμότητας!
Όμως η 'Νομιμότητα' , δεν είναι ένας ρόλος , τον οποίο υποδύεται κάποιος , ανάλογα με τις συγκυρίες !
Η 'Νομιμότητα' — είναι η συνέπεια τών πράξεων στον χρόνο ... (!)
Κι' όταν οί ίδιες οί πράξεις ανατρέπονται — χωρίς πειστική εξήγηση — τότε τό πρόβλημα δέν είναι νομικό!
Είναι πρόβλημα αξιοπιστίας !
Διότι, τό κρίσιμο ερώτημα δέν είναι άν μιά διοικητική πράξη μπορεί νά ανακληθεί.
Ασφαλώς καί μπορεί!
Όταν όμως υπάρχουν νέα στοιχεία , ή σοβαρές παραβάσεις!
Το ερώτημα τίθεται αλλιώς:
— Τί άλλαξε;
— Ποιά νέα δεδομένα διαφοροποιήθηκαν;
— Ποιά νέα πραγματικότητα, κατέστησε προβληματικό αυτό, πού χθες ήταν απολύτως νόμιμο;
Άν δέν υπάρχει σαφής απάντηση — στά άνωθεν ερωτήματα — τότε η εικόνα, πού διαμορφώνεται , δέν είναι εκείνη της θεσμικής αυστηρότητας • αλλά τής επιλεκτικής πυγμής!
Καί σέ μιά περίοδο , όπου οί πολίτες απαιτούν σταθερότητα , διαφάνεια καί σοβαρότητα — ιδίως μετά τά πρόσφατα τραγικά γεγονότα — η διοίκηση οφείλει νά αποδεικνύει , ότι λειτουργεί μέ κανόνες (!) καί όχι μέ ενστικτώδη αντανακλαστικά !
Διότι η Δημόσια Εξουσία έχει Μνήμη.
Οί υπογραφές δέν διαγράφονται μέ ρητορική.
Καί η εμπιστοσύνη δέν ανακαλείται τόσο εύκολα — όσο μιά άδεια!
Στό τέλος — η πραγματική δοκιμασία δέν θά δοθεί μέ τίς ανακοινώσεις!
— Ούτε μέ δημόσιες αντιπαραθέσεις!
Θά δοθεί εκεί , όπου οί λέξεις ζυγίζονται μέ στοιχεία καί οί πράξεις αξιολογούνται — μέ βάση τήν συνέπεια !
Μέχρι τότε, η Θεσσαλία παρακολουθεί μιά "ιδιότυπη παράσταση διοικητικής αυστηρότητας" — μέ πρωταγωνιστή καί αντίπαλο τό ίδιο πρόσωπο ... (!)
Κι' αυτό – πράγματι – είναι μιά σπάνια μορφή "πολιτικής αυτογνωσίας" ... (!)
