Το κουδούνι δεν θα χτυπήσει φέτος σε δώδεκα σχολεία της Μαγνησίας. Χωριά όπως η Μακρυράχη, η Βρύναινα, ο Πλάτανος και το Πουρί μένουν χωρίς μαθητές, καθώς η υπογεννητικότητα οδηγεί σε ερήμωση σχολικών αιθουσών. Σχολεία που πριν από μία δεκαετία φιλοξενούσαν 10 ή 20 παιδιά,
Το κουδούνι δεν θα χτυπήσει φέτος σε δώδεκα σχολεία της Μαγνησίας. Χωριά όπως η Μακρυράχη, η Βρύναινα, ο Πλάτανος και το Πουρί μένουν χωρίς μαθητές, καθώς η υπογεννητικότητα οδηγεί σε ερήμωση σχολικών αιθουσών. Σχολεία που πριν από μία δεκαετία φιλοξενούσαν 10 ή 20 παιδιά, βρίσκονται σήμερα σε αναστολή, με τις ελπίδες επαναλειτουργίας τους να παραμένουν μηδαμινές.
Συνολικά, οκτώ νηπιαγωγεία και πέντε δημοτικά του νομού δεν θα λειτουργήσουν τη νέα χρονιά, ενώ στα σχολεία του Βόλου χάθηκαν μέσα σε τρία χρόνια 400 μαθητές, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας Σωκράτη Σαβελλίδη. Η φετινή σχολική χρονιά ξεκινά με 90 λιγότερους μαθητές στην Α Γυμνασίου, γεγονός που αποτυπώνει τη συνεχή συρρίκνωση του μαθητικού πληθυσμού.
Η εικόνα αυτή δεν περιορίζεται στη Μαγνησία. Σε εθνικό επίπεδο, ο δείκτης γονιμότητας βρίσκεται μόλις στο 1,35 παιδί ανά γυναίκα, πολύ χαμηλότερα από το όριο των 2,1 παιδιών που απαιτείται για τη διατήρηση του πληθυσμού. Στη δεκαετία του 1930 στην Ελλάδα γεννιούνταν περίπου 190.000 παιδιά κάθε χρόνο τις επόμενες δεκαετίες ο αριθμός αυτός εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στις 77.000 ετησίως.
Η μείωση αυτή δεν είναι τυχαία. Οι νεότερες γενιές επιλέγουν να κάνουν λιγότερα παιδιά, παρά το γεγονός ότι έχουν τα μέσα να αποκτήσουν όσα επιθυμούν. Έτσι, ενώ δηλώνουν ότι θα ήθελαν δύο παιδιά, καταλήγουν να αποκτούν λιγότερα από 1,5. Η τάση αυτή δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά συνολικά τον ανεπτυγμένο κόσμο, όπου ο μέσος δείκτης γονιμότητας έχει κατρακυλήσει από τα τρία παιδιά ανά γυναίκα το 1960, στο 1,6 σήμερα.
Η συνέπεια είναι μια κοινωνία που γερνάει ραγδαία. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών τα επόμενα 25 χρόνια σχεδόν ένας στους τρεις πολίτες θα είναι άνω των 65 ετών. Παράλληλα, σχολεία που βρίσκονται σε άριστη κτιριακή κατάσταση παραμένουν άδεια, ενώ η πολιτεία, την ίδια ώρα, προχωρά στη δημιουργία νέων μονάδων και την έγκριση ολιγομελών τμημάτων για να καλύψει τις ανάγκες του παρόντος.
Η αντίθεση αυτή ανάμεσα στα άδεια χωριά χωρίς μαθητές και στα νέα σχολεία που ιδρύονται υπογραμμίζει την ανάγκη για στρατηγικές απαντήσεις σε ένα πρόβλημα που δεν είναι προσωρινό αλλά διαρθρωτικό. Η υπογεννητικότητα δεν αφήνει μόνο τα σχολεία έρημα αλλάζει ριζικά την κοινωνική και οικονομική φυσιογνωμία της χώρας.
www.ertnews.gr
