Οι «Vovan και Lexus» (Βοβάν και Λέξους), που «χτύπησαν» τον ΓΓ Εθνικής Ασφάλειας, Θάνο Ντόκο, και γέννησαν μια νέα πολιτική θύελλα, είναι το καλλιτεχνικό δίδυμο δυο διάσημων Ρώσων φαρσέρ, του Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ (Vovan) και του Αλεξέι Στολιάροφ (Lexus).
Οι δυο άνδρες έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί —και έχουν προκαλέσει τεράστιο πονοκέφαλο σε πολλές κυβερνήσεις— για τις τηλεφωνικές φάρσες που κάνουν σε κορυφαίους πολιτικούς ηγέτες και διασημότητες.
Ποιοι είναι και πώς λειτουργούν
Η βασική τους μέθοδος είναι να επικοινωνούν με τα γραφεία ηγετών, υποδυόμενοι συνήθως άλλους αρχηγούς κρατών ή σημαντικές προσωπικότητες, προκειμένου να αποσπάσουν ανεπίσημες, ειλικρινείς και συχνά άβολες δηλώσεις, οι οποίες στη συνέχεια δημοσιεύονται στο διαδίκτυο.
Αν και οι ίδιοι δηλώνουν ανεξάρτητοι κωμικοί και «τηλεφωνικοί χάκερ», δυτικές κυβερνήσεις, αναλυτές και μυστικές υπηρεσίες θεωρούν σχεδόν βέβαιο ότι συνδέονται στενά με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες (FSB).
Σημειώνουν ότι ο λόγος είναι προφανής: το να καταφέρεις να προσπεράσεις τα αυστηρότατα πρωτόκολλα ασφαλείας κρατών, διπλωματών και τηλεπικοινωνιών για να μιλήσεις απευθείας σε κλειστές, ασφαλείς γραμμές με πρωθυπουργούς, απαιτεί πόρους και κωδικούς πρόσβασης που είναι πρακτικά αδύνατον να έχει ένας απλός ιδιώτης φαρσέρ.
Προσθέτουν ότι ουσιαστικά η δράση τους λειτουργεί ως εργαλείο υβριδικού/ψυχολογικού πολέμου, εκμαιεύοντας δηλώσεις που συνήθως εξυπηρετούν το ρωσικό αφήγημα.
Τα γνωστά «θύματά» τους
Οι επιτυχίες τους σε επίπεδο κορυφής είναι εντυπωσιακές. Η λίστα τους είναι εξαιρετικά μακροσκελής και αποδεικνύει την ικανότητά τους να διεισδύουν παντού. Ανάμεσα σε αυτούς που την «πάτησαν» συγκαταλέγονται:
Τζόρτζια Μελόνι (2023): Κατάφεραν να της μιλήσουν τηλεφωνικά, υποδυόμενοι τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης. Κατά τη διάρκεια της -υποτίθεται ιδιωτικής- συνομιλίας, η Ιταλίδα Πρωθυπουργός παραδέχτηκε ανοιχτά ότι υπάρχει «πολύ μεγάλη κόπωση» από όλες τις πλευρές όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία και ότι η ουκρανική αντεπίθεση δεν πήγε όπως αναμενόταν.
Ντέιβιντ Κάμερον (2024): Ξεγέλασαν τον Βρετανό (τότε) Υπουργό Εξωτερικών, υποδυόμενοι τον πρώην Πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο. Μέσα από τη συνομιλία, κατάφεραν να του αποσπάσουν ειλικρινέστατες απόψεις για τη γεωπολιτική κατάσταση, την Ουκρανία και τον Ντόναλντ Τραμπ, με τον Κάμερον να μοιράζεται ανεπίσημες διπλωματικές σκέψεις.
Αντρέι Ντούντα: Τον Πρόεδρο της Πολωνίας τον έχουν ξεγελάσει όχι μία, αλλά δύο φορές. Τη μία φορά υποδύθηκαν τον ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, και την άλλη τον Εμανουέλ Μακρόν (μάλιστα την ημέρα που είχε πέσει αδέσποτος πύραυλος σε πολωνικό έδαφος το 2022).
Τζορτζ Μπους (νεότερος): Του μίλησαν με βιντεοκλήση υποδυόμενοι τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Μπόρις Τζόνσον: Όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών, του τηλεφώνησαν υποδυόμενοι τον Πρωθυπουργό της Αρμενίας.
Εμανουέλ Μακρόν: Τον ξεγέλασαν αμέσως μετά την εκλογή του Ζελένσκι το 2019, προσποιούμενοι τον νέο Ουκρανό πρόεδρο.
Τζάστιν Τριντό: Ο Καναδός Πρωθυπουργός νόμιζε ότι μιλούσε στο τηλέφωνο με την ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ.
Καλλιτέχνες & VIPs: Στο παρελθόν έχουν παγιδεύσει τον Έλτον Τζον, τον Πρίγκιπα Χάρι, τον Στίβεν Κινγκ, αλλά και την Τζ. Κ.
Είναι Ρώσοι πράκτορες;
Οι Βλαντίμιρ Κουζνέτσοφ και Αλεξέι Στολιάροφ διαψεύδουν κατηγορηματικά οποιαδήποτε οργανική σχέση με την FSB, την GRU ή το Κρεμλίνο.
Αυτοπροσδιορίζονται ως ανεξάρτητοι «δημοσιογράφοι-φαρσέρ» (prank journalists) και υποστηρίζουν ότι η επιτυχία τους βασίζεται αποκλειστικά σε τεχνικές κοινωνικής μηχανικής (social engineering) και στην πλημμελή προετοιμασία των δυτικών επιτελείων.
Σε συνεντεύξεις τους έχουν υποστηρίξει, μάλιστα, πως οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες είναι «υπερβολικά γραφειοκρατικές και αργές» για να συντονίσουν τέτοιου είδους άμεσες δράσεις, ισχυριζόμενοι ότι οι αριθμοί και οι επαφές τους παρέχονται συχνά από ανώνυμα δίκτυα συμπαθούντων.
Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο δεν έχει αναγνωρίσει ποτέ επίσημα τους Vovan και Lexus ως κρατικούς πράκτορες, διατηρώντας μια στάση «αποστασιοποιημένης ικανοποίησης».
Αξιωματούχοι, όπως ο εκπρόσωπος του Βλαντίμιρ Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, έχουν σχολιάσει περιστασιακά τις ενέργειές τους, χαρακτηρίζοντάς τες κυρίως «ακίνδυνες» ή αποκαλυπτικές της δυτικής πολιτικής, χωρίς, ωστόσο, να αναλαμβάνουν καμία θεσμική ευθύνη για τη δράση τους.
Πηγή: in.gr
