«Ακόμη κι αν η Τουρκία επανενταχθεί στο πρόγραμμα των F-35, θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να μπορέσει η τουρκική πολεμική αεροπορία να αναπτύξει επιχειρησιακά τα F-35. Ούτως ή άλλως, η προσέγγιση Τραμπ -Ερντογάν, στην Αγκυρα, δεν σηματοδοτεί την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμά τους», διευκρινίζει, στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», ο Τζάστιν Μπρονκ, ανώτερος ερευνητής για την Αεροπορική Ισχύ και την Τεχνολογία στην ομάδα Στρατιωτικών Επιστημών στο Ινστιτούτο RUSI (Royal United Services Institute), το κορυφαίο – και αρχαιότερο διεθνώς – think tank για θέματα άμυνας και ασφάλειας, με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, επιχειρώντας έναν απολογισμό της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ (ολοκληρώθηκε την Τετάρτη, στην τουρκική πρωτεύουσα).
Ποια είναι η αληθινή «είδηση» στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, κύριε Μπρονκ, τελικώς; Η θεαματική στροφή στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας, με τον Ντόναλντ Τραμπ να ανακοινώσει την πρόθεση άρσης των κυρώσεων CAATSA κατά της Άγκυρας και την επανεξέταση της ένταξής της στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35;
Η ανανέωση της υποστήριξης του αμερικανού προέδρου στο άρθρο 5; Το «κλείδωμα» της δέσμευσης για τη διάθεση του 5% του ΑΕΠ των κρατών-μελών για αμυντικές δαπάνες έως το 2035; Η πρωτοβουλία NATO Engine, με στόχο την επέκταση της κατασκευαστικής δυναμικότητας σε ολόκληρη τη Συμμαχία και την ταχύτερη από κοινού προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού; Κάτι άλλο;
Προφανώς, το κορυφαίο νέο για τα περισσότερα μέλη του ΝΑΤΟ στη Σύνοδο Κορυφής στην Αγκυρα δεν είναι η προσέγγιση Τραμπ – Ερντογάν, αλλά η επαναδιατύπωση της «ακλόνητης δέσμευσης» του αμερικανού προέδρου στο άρθρο 5 και, επομένως, στις αρχές της συλλογικής άμυνας. Δεν ήταν αυτονόητο.
Και ο Τραμπ, παρότι η προσέγγισή του στο ΝΑΤΟ φαινομενικά καθοδηγείται περισσότερο από συναισθηματικές και αφηγηματικές ανατροπές και αναδιπλώσεις, παρά από πολιτικές θέσεις, θα πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένος με την πολιτική επιτυχία του στην εξώθηση όλων των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στην αύξηση των αμυντικών δαπανών τους, ώστε να πληρούν το συμφωνημένο ελάχιστο 2%, με πολλά εξ αυτών να βρίσκονται σε καλό δρόμο για να επιτύχουν νωρίς και τον συμφωνημένο στόχο του 3,5% στις αμυντικές δαπάνες, έως το 2035.
Το ενδεχόμενο πώλησης μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία; Πώς θα επηρέαζε την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;
Η φαινομενική επαναπροσέγγιση των προέδρων Τραμπ και Ερντογάν στο ζήτημα των F-35 είναι σίγουρα μια σημαντική εξέλιξη. Ωστόσο, χωρίς ρητές προεδρικές εξαιρέσεις για βασικές απαιτήσεις ασφαλείας, που θα επιτρέπουν να συμμετάσχει η Αγκυρα στο πρόγραμμα F-35, και χωρίς να παραιτηθεί η Άγκυρα από το ρωσικό σύστημα S-400, απελαύνοντας, συγχρόνως, τις ρωσικές ομάδες τεχνικών που πιθανώς βρίσκονται στην Τουρκία για την εκπαίδευση αναφορικά με τη συντήρηση των συστημάτων, είναι δύσκολο η Τουρκία να μπορεί να ανταποκριθεί στα απαιτούμενα πρότυπα ασφαλείας του προγράμματος για την αγορά του F-35.
Επομένως, η προσέγγιση Τραμπ-Ερντογάν δεν σηματοδοτεί, σε καμία περίπτωση, την επικείμενη επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35. Αναφορικά με τις ισορροπίες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, σαφώς μια επιτυχημένη επανένταξη της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 θα έδινε στην Τουρκία τη δυνατότητα να αναπτύξει ίσες δυνατότητες με τον κορυφαίο στόλο των F-35 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Πηγή: tanea.gr
