Η άφιξη του Τραμπ στο Πεκίνο δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη διπλωματική επίσκεψη. Είναι μια συνάντηση με τεράστιο οικονομικό και γεωπολιτικό βάρος, ίσως η σημαντικότερη επαφή ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη μετά τη νέα φάση αναταράξεων που προκαλούν οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, οι εμπορικοί πόλεμοι και η μάχη για τον έλεγχο των κρίσιμων πρώτων υλών.
Ο αμερικανός πρόεδρος έγινε δεκτός με πλήρη κρατική τελετή, κόκκινο χαλί, στρατιωτική τιμητική φρουρά και εκατοντάδες παιδιά που κρατούσαν σημαίες, σε μια εικόνα υψηλού συμβολισμού που θύμιζε περισσότερο περίοδο διπλωματικής προσέγγισης παρά ανοιχτής αντιπαράθεσης. Ήταν η πρώτη φορά που ο Τραμπ επισκέπτεται την Κίνα από το 2017, σε μια στιγμή όπου οι σχέσεις Ουάσινγκτον και Πεκίνου βρίσκονται σε εύθραυστη ισορροπία.
Πίσω όμως από τη σκηνοθετημένη ευγένεια, παραμένει μια βαθιά σύγκρουση συμφερόντων. Η Ουάσινγκτον επιδιώκει να πιέσει το Πεκίνο τόσο στο εμπόριο όσο και στη γεωπολιτική. Ο Τραμπ αναμένεται να θέσει ζητήματα που αφορούν τις εμπορικές ανισορροπίες, τους περιορισμούς στις αμερικανικές επιχειρήσεις, αλλά και τον ρόλο της Κίνας στη διεθνή κρίση που εξελίσσεται γύρω από το Ιράν και τη Μέση Ανατολή.
Από την πλευρά του, ο Τζινπινγκ εισέρχεται στις συνομιλίες με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με προηγούμενα χρόνια. Η Κίνα έχει καταφέρει να ενισχύσει τη στρατηγική της επιρροή μέσω του ελέγχου κρίσιμων ορυκτών και σπάνιων γαιών — πρώτων υλών απαραίτητων για την παγκόσμια βιομηχανία τεχνολογίας, ηλεκτροκίνησης και αμυντικών συστημάτων.
Το προηγούμενο έτος, στη συνάντηση της Σεούλ, το Πεκίνο είχε ουσιαστικά προειδοποιήσει την Ουάσινγκτον ότι θα μπορούσε να περιορίσει την πρόσβαση των ΗΠΑ στις σπάνιες γαίες, εάν συνεχιστούν οι αμερικανικοί δασμοί και οι εμπορικές πιέσεις. Η απειλή αυτή θεωρήθηκε από πολλούς η στιγμή που η Κίνα έδειξε ανοιχτά ότι είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει την κυριαρχία της στις πρώτες ύλες ως γεωπολιτικό όπλο.
Η σύνοδος πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για την παγκόσμια οικονομία. Οι αγορές παρακολουθούν με αγωνία όχι μόνο τις εμπορικές συνομιλίες αλλά και τις πιθανές επιπτώσεις τους στις αλυσίδες εφοδιασμού, στις τιμές ενέργειας και στις τεχνολογικές εξαγωγές. Η Ουάσινγκτον συνεχίζει να προσπαθεί να περιορίσει την κινεζική πρόσβαση σε προηγμένα μικροτσίπ και τεχνολογίες αιχμής, ενώ η Κίνα επιδιώκει να επιταχύνει την τεχνολογική της αυτονόμηση.
Παράλληλα, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δημιουργεί έναν ακόμη παράγοντα αστάθειας. Οι ΗΠΑ επιθυμούν μεγαλύτερη κινεζική πίεση προς το Ιράν ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω κλιμάκωση στην περιοχή, ειδικά τη στιγμή που η ενεργειακή ασφάλεια και οι θαλάσσιες εμπορικές οδοί βρίσκονται υπό πίεση. Η Κίνα, ωστόσο, διατηρεί στενές οικονομικές σχέσεις με την Τεχεράνη και αποφεύγει να ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις δυτικές στρατηγικές.
Στην πραγματικότητα, η σημερινή αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα δεν αφορά πλέον μόνο το εμπόριο. Πρόκειται για μια συνολική μάχη επιρροής που περιλαμβάνει την τεχνολογία, την ενέργεια, τις πρώτες ύλες, τη ναυτιλία, το δολάριο, την τεχνητή νοημοσύνη και τελικά την ίδια την αρχιτεκτονική της παγκόσμιας ισχύος.
Και αυτό ακριβώς κάνει τη συνάντηση Τραμπ – Τζινπινγκ τόσο κρίσιμη. Οι δύο ηγέτες γνωρίζουν ότι μια πλήρης ρήξη ανάμεσα στις δύο οικονομίες θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμιο οικονομικό σοκ. Ταυτόχρονα, όμως, καμία πλευρά δεν φαίνεται διατεθειμένη να εγκαταλείψει τη μάχη για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.
Η εικόνα του Air Force One στο Πεκίνο ίσως συμβολίζει κάτι βαθύτερο: ότι ακόμη και σε μια εποχή ακραίου ανταγωνισμού, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα παραμένουν καταδικασμένες να διαπραγματεύονται μεταξύ τους. Γιατί η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να εξαρτάται από την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.
Πηγή: tanea.gr
