Κόσμος

Το Κίεβο αναζητά οικονομικούς μετανάστες

Το Κίεβο αναζητά οικονομικούς μετανάστες

Η Ουκρανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές και δημογραφικές προκλήσεις της σύγχρονης ιστορίας της, καθώς ο πόλεμος με τη Ρωσία έχει αφήσει πίσω του ένα τεράστιο κενό στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομίας της χώρας, η ουκρανική οικονομία χρειάζεται περίπου 4,5 εκατομμύρια εργαζόμενους προκειμένου να επιτύχει ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 7% και να μπορέσει να διατηρήσει τη βιωσιμότητα του παραγωγικού και κοινωνικού της μοντέλου.

Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Από την έναρξη της ρωσικής εισβολής, περισσότεροι από 5,8 εκατομμύρια Ουκρανοί εγκατέλειψαν τη χώρα ως πρόσφυγες, ενώ άλλα 5,4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εσωτερικά. Παράλληλα, εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες και άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους ή παραμένουν σε περιοχές που βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο. Το αποτέλεσμα είναι μια δραματική συρρίκνωση του ενεργού πληθυσμού και μια τεράστια έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού σχεδόν σε όλους τους κρίσιμους τομείς της οικονομίας.

Παράλληλα, απειλείται πλέον ευθέως και το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Οπως παραδέχεται το ίδιο το υπουργείο Οικονομίας, το μοντέλο των συντάξεων μπορεί να λειτουργήσει μόνο όταν αντιστοιχούν τρεις έως τέσσερις εργαζόμενοι για κάθε συνταξιούχο. Στη σημερινή Ουκρανία, αυτή η αναλογία έχει καταρρεύσει.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το Κίεβο εξετάζει όλο και πιο σοβαρά το ενδεχόμενο μαζικής εισροής ξένων εργαζομένων. Ηδη, σύμφωνα με ουκρανικά μέσα ενημέρωσης και φορείς της αγοράς εργασίας, έχουν αρχίσει να καταγράφονται περιπτώσεις εργαζομένων από το Νεπάλ, την Ινδία και το Μπανγκλαντές που φτάνουν σε διάφορες περιοχές της χώρας, για να καλύψουν ανάγκες σε χειρωνακτικές και τεχνικές εργασίες.

Οι ουκρανικές αρχές εκτιμούν ότι μέχρι το 2030 η χώρα μπορεί να χρειάζεται έως και 300.000 μετανάστες εργαζόμενους κάθε χρόνο, προκειμένου να διατηρήσει σε λειτουργία βασικούς τομείς όπως οι κατασκευές, η γεωργία, οι μεταφορές, η εφοδιαστική αλυσίδα και οι δημόσιες υπηρεσίες.

Ο πρόεδρος της Πανουκρανικής Ενωσης Διεθνούς Απασχόλησης, Βασίλ Βοσκομπόινικ, προειδοποιεί ότι η Ουκρανία πρέπει να αποφύγει «τα λάθη που έκαναν πολλές δυτικές δημοκρατίες» με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, ενώ κάνει λόγο για τον κίνδυνο δημιουργίας κοινωνικών εντάσεων, «γκέτο νεοεισερχόμενων» και αύξησης των διαθρησκευτικών και διεθνοτικών συγκρούσεων. Την ώρα που η ζήτηση για εργαζόμενους αυξάνεται συνεχώς, η οικονομική πραγματικότητα της Ουκρανίας δυσκολεύει την προσέλκυση ξένων εργαζομένων. Ο κατώτατος μισθός στη χώρα παραμένει εξαιρετικά χαμηλός, κοντά στα 173 ευρώ τον μήνα, ενώ ο μέσος μισθός κυμαίνεται περίπου μεταξύ 600 και 720 ευρώ. Επιπλέον, η διαδικασία νομιμοποίησης, ασφάλισης και έκδοσης εγγράφων για έναν μετανάστη εργαζόμενο κοστίζει στις επιχειρήσεις σχεδόν 3.000 ευρώ ανά άτομο.

Πηγή: tanea.gr

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, επισκέφθηκε την πρότυπη μονάδα υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας 'Κήποι Καρδίτσας'. Μία τεχνολογικά προηγμένη επένδυση ύψους €28 εκατ. ευρώ. Ενημερώθηκε για τις καινοτόμες, περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους παραγωγής και το σύστημα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Η διοίκηση εξέφρασε την δέσμευσή της για επέκταση της μονάδας (από 80 σε 130 στρέμματα), η οποία ήδη απασχολεί 100 εργαζόμενους , ενισχύοντας την τοπική οικονομία.
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν μία καθαρά ιδιωτική επένδυση €28 εκατομμυρίων, με θέσεις εργασίας που δημιούργησε η ίδια η επιχείρηση, να παρουσιάζεται επικοινωνιακά περίπου ως «επίτευγμα» της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Δημήτρη Κουρέτα;

2. Μπορεί μία επικοινωνιακή επίσκεψη σε ένα σύγχρονο θερμοκήπιο να υποκαταστήσει την απουσία ουσιαστικής πολιτικής για τα πραγματικά προβλήματα του θεσσαλικού αγροτικού κόσμου, όπως το κόστος παραγωγής, οι υποδομές, το νερό και οι αποζημιώσεις;

3. Μήπως η υπερβολική χρήση τεχνολογικών όρων και «εντυπωσιακών» ακρωνυμίων στο δελτίο τύπου επιχειρεί περισσότερο να δημιουργήσει εικόνα και εντυπώσεις παρά να παρουσιάσει συγκεκριμένο έργο και μετρήσιμη συμβολή της δημόσιας διοίκησης;