Κόσμος

Σε ποιες χώρες της Ευρώπης στερεύουν τα αποθέματα νερού – Η Ελλάδα στις πρώτες θέσεις της λειψυδρίας

Σε ποιες χώρες της Ευρώπης στερεύουν τα αποθέματα νερού – Η Ελλάδα στις πρώτες θέσεις της λειψυδρίας

Με μόλις το 5,8% των πόρων γλυκού νερού της να έχει χρησιμοποιηθεί — από παγετώνες, υπόγεια ύδατα, ποτάμια και λίμνες — το ποσοστό χρήσης νερού σε ολόκληρη την ΕΕ μπορεί να φαίνεται υπό έλεγχο.

Δυστυχώς, σε αυτή την περίπτωση ο μέσος όρος δεν αποτυπώνει την πλήρη εικόνα.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι διαφορές μεταξύ των χωρών είναι εντυπωσιακές και ανησυχητικές, σύμφωνα με το Euronews.

Πάρτε για παράδειγμα την Κύπρο, η οποία ουσιαστικά βρίσκεται σε κατάσταση συνεχούς έκτακτης ανάγκης.

Η χώρα έχει καταναλώσει το 72% των πόρων γλυκού νερού της, με κορυφή το 92% το καλοκαίρι, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (EEA).

Για να το θέσουμε σε πλαίσιο, μια χώρα βρίσκεται στη ζώνη προειδοποίησης όταν χρησιμοποιεί το 20% των υδάτινων πόρων της.

Νωρίτερα φέτος, οι αρχές προέτρεψαν τους κατοίκους να εξοικονομήσουν το 10% της καθημερινής τους κατανάλωσης νερού (που αντιστοιχεί σε περίπου δύο λεπτά χρήσης νερού), αλλά το γεγονός ότι ο πληθυσμός της Κύπρου αυξάνεται ραγδαία δεν αποτελεί καλή είδηση ούτε για τους υδάτινους πόρους της χώρας.

Η κυβέρνηση καταβάλλει έντονες προσπάθειες για την εγκατάσταση μονάδων αφαλάτωσης προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες σε πόσιμο νερό, ιδίως εν όψει της περιόδου των διακοπών, ενώ η απερχόμενη Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έθεσε την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης ως μία από τις προτεραιότητές της.

Μετά την Κύπρο ακολουθεί μια άλλη μεσογειακή χώρα, η Μάλτα, με ετήσιο ποσοστό χρήσης νερού 33%.

Ωστόσο, η κατάσταση επιδεινώνεται το καλοκαίρι, όταν το επίπεδο υδατικής πίεσης ανέρχεται στο 67%.

Η Ελλάδα τοποθετείται τρίτη στη λίστα με ποσοστό χρήσης νερού 37%.

Παρόμοια είναι η κατάσταση και σε άλλες χώρες: τα επίπεδα εκμετάλλευσης των υδάτινων πόρων τη Ρουμανία (34%), την Πορτογαλία (31%), την Ιταλία (27%) και την Ισπανία (26,5%) βρίσκονται όλα σαφώς εντός της ζώνης προειδοποίησης κατά τη θερινή περίοδο.

Ποιος στην ΕΕ αντιμετωπίζει τα περισσότερα προβλήματα πρόσβασης σε καθαρό νερό;

Ο ΕΟΠ αναφέρει ότι η κλιματική αλλαγή και τα φαινόμενα ξηρασίας πιθανότατα θα εντείνουν τη «συχνότητα, την ένταση και τον αντίκτυπο» της έλλειψης νερού τουλάχιστον μέχρι το 2030.

Μια άλλη έκθεση του οργανισμού — με τίτλο «Overheated and Underprepared» — διαπίστωσε ότι περίπου ένας στους δέκα πολίτες της ΕΕ δυσκολεύεται να έχει πρόσβαση σε επαρκή ποσότητα ασφαλούς και καθαρού νερού.

Το πρόβλημα είναι πιο οξύ στην Κύπρο (36,5%) και την Ελλάδα (31,5%).

Είναι ενδιαφέρον ότι αρκετές χώρες με περιορισμένη πρόσβαση στο νερό — μεταξύ των οποίων η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Κροατία και η Ιρλανδία — δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά εκμετάλλευσης γλυκού νερού.

Αυτό υποδηλώνει ότι το ζήτημα της πρόσβασης στο νερό ενδέχεται να σχετίζεται λιγότερο με την έλλειψη νερού και περισσότερο με την παλαιότητα των υποδομών και τις ελλείψεις στα συστήματα εφοδιασμού.

Ταυτόχρονα, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όσον αφορά τη χρήση γλυκού νερού, η Γαλλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία φαίνεται να διαχειρίζονται καλύτερα τη διανομή καθαρού και ασφαλούς νερού, με τα ποσοστά των ατόμων που αντιμετωπίζουν προβλήματα να βρίσκονται όλα άνετα κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, που είναι 9%.

Πηγή: in.gr

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, σε συνεργασία με τα Επιμελητήρια Λάρισας και Μαγνησίας, συμμετείχε στη διεθνή έκθεση τροφίμων και ποτών TUTTOFOOD 2026 στο Μιλάνο, προβάλλοντας 9 θεσσαλικές επιχειρήσεις του αγροδιατροφικού τομέα. Παράλληλα, στο περίπτερο του δικτύου AREPO παρουσιάστηκαν προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ με παραδοσιακές θεσσαλικές συνταγές από Έλληνες σεφ. Η αποστολή υποστηρίχθηκε από θεσμικούς εκπροσώπους και επισκέφθηκε σημαντικές εμπορικές και διπλωματικές παρουσίες.
ΤΗΙΝΚ ΤΑΝΚ

1. Πώς δικαιολογείται η πανηγυρική παρουσίαση «πλήρους λειτουργίας» και επέκτασης ενός δικτύου σταθμών μέτρησης, όταν παραμένει ασαφές αν τα δεδομένα αυτά μεταφράζονται σε ουσιαστικές και άμεσες παρεμβάσεις για τη μείωση της αιθαλομίχλης και όχι απλώς σε καταγραφή της;

2. Με ποια θεσμική και επιστημονική τεκμηρίωση η Περιφέρεια εφαρμόζει στην πράξη ευρωπαϊκά όρια ρύπανσης που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία, και πώς διασφαλίζεται ότι αυτή η «πρωτοπορία» δεν μένει επικοινωνιακή χωρίς πραγματικό μηχανισμό επιβολής;

3. Όταν η ρύπανση χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα «οικονομικό πρόβλημα» και μετατίθεται η λύση σε εξωτερικές αποφάσεις για τιμολόγια ενέργειας, ποια συγκεκριμένα, μετρήσιμα μέτρα λαμβάνει η Περιφέρεια εδώ και τώρα για τη μείωση των εκπομπών στους τοπικούς οικισμούς;