«Το καθεστώς του Ιράν καθοδηγείται από θρησκευτικό φανατισμό», έχει δηλώσει ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ενώ ο υπουργός Άμυνας Πητ Χέγκσεθ έκανε λόγο για «θρησκευτικά φανατικούς παρανοϊκούς». Ενώ κορυφαίοι Αμερικανοί αξιωματούχοι καταγγέλλουν τους «μουλάδες» του Ιράν, στις ΗΠΑ αποκτά ολοένα μεγαλύτερη επιρροή ένα χριστιανικό κίνημα που μιλά για σύγχρονους Αποστόλους, πνευματικό πόλεμο και δαίμονες.
Προφήτες, εισβολή δαιμόνων, άνθρωποι που χορεύουν κρατώντας πολύχρωμες σημαίες προσευχής, άλλοι περπατούν αργά μέσα σε μια αίθουσα, άλλοι ξαπλωμένοι μπρούμυτα στο πάτωμα, ενώ μπάντες παίζουν διθυραμβικούς ύμνους.
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται περιθωριακά στη θρησκευτική ζωή των Αμερικανών.
Ωστόσο, όπως αναδεικνύει ρεπορτάζ του αμερικανικού περιοδικού The Atlantic, εκατομμύρια Αμερικανοί στρέφονται σε μη-ομολογιακές εκκλησίες με ονόματα όπως Oasis, Elevation και Harvest Rock, όπου διδάσκονται λεπτομερώς ζητήματα όπως οι δαίμονες, ο «πνευματικός πόλεμος» και άλλες ιδέες της Νέας Αποστολικής Μεταρρύθμισης (NAR), ενός νέου θρησκευτικού ρεύματος που κερδίζει έδαφος, την ώρα που παραδοσιακές προτεσταντικές ομολογίες, όπως οι Νότιοι Βαπτιστές και οι Ενωμένοι Μεθοδιστές, συνεχίζουν να συρρικνώνονται.
Μερικές από τις μεγαλύτερες εκκλησίες των ΗΠΑ, όπως η El Rey Jesús στη Φλόριντα και η Free Chapel στη Τζόρτζια, καθοδηγούνται από «αποστόλους» και «προφήτες» του NAR. Μία από αυτούς είναι η Πόλα Γουάιτ-Κέιν, η οποία είναι πνευματική σύμβουλος του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
Οι ηγέτες του NAR υποστηρίζουν πως ένα κύμα της δύναμης του Αγίου Πνεύματος εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, εγκαινιάζοντας μια «νέα αποστολική εποχή». Οι θρησκευτικοί τους ηγέτες υποστηρίζουν πως οι χριστιανοί αντί να αποσύρονται από τον κόσμο περιμένοντας την επιστροφή του Ιησού Χριστού, οφείλουν να εγκαθιδρύσουν τη Βασιλεία του Θεού εδώ και τώρα, πάνω στη Γη.
Σύμφωνα με το αμερικανικό περιοδικό, η εκδοχή της Βασιλείας του Θεού που πρεσβεύει ταιριάζει απόλυτα με τους πολιτικούς στόχους των κοινωνικών συντηρητικών, των ελευθεριακών και, πιο πρόσφατα, του κινήματος MAGA. Η Βασιλεία θα είχε περιορισμένο κράτος, ελεύθερες αγορές, δύο φύλα, έναν μόνο τύπο γάμου και έναν μόνο Θεό.
Έτσι, οι πιστοί βγαίνουν από τις εκκλησίες και δραστηριοποιούνται στην εκλογική πολιτική, την κυβέρνηση, την εκπαίδευση και κάθε άλλο τομέα της κοινωνικής ζωής, όπου καλούνταν να επιβάλουν την κυριαρχία του Θεού.
Οι νέοι απόστολοι και προφήτες διέδιδαν αυτές τις ιδέες μέσα από αποκεντρωμένα δίκτυα εκκλησιών, σχολών και συγκεντρώσεων προσευχής, προσελκύοντας οπαδούς που έβρισκαν σε αυτό ένα αίσθημα δύναμης και σκοπού, συμμετέχοντας στην οικοδόμηση της Βασιλείας.
Σε κατάσταση πολέμου
Οι ηγέτες μιλούσαν για τους πιστούς ως «πολεμιστές», «στρατό του Θεού» ή ακόμη και «ειδικές δυνάμεις», για τις εκκλησίες ως «στρατιωτικές βάσεις» και για ορισμένους αποστόλους ως «στρατηγούς». Πίστευαν ότι το να είναι κανείς χριστιανός σημαίνει να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση πνευματικού πολέμου.
Στην πιο βασική του μορφή, αυτό σήμαινε απλώς προσευχή ώστε ο Θεός να εξαλείψει το κακό. Οι ηγέτες της NAR, όμως, ανέπτυξαν μια πιο ριζοσπαστική εκδοχή, την οποία ονόμασαν «στρατηγικό πνευματικό πόλεμο». Σύμφωνα με αυτήν, οι δαίμονες μπορούν να καταλάβουν πόλεις και θεσμούς και οι χριστιανοί μπορούν να τους εντοπίσουν και να τους εκδιώξουν μέσω της φυσικής τους παρουσίας, της εντατικής προσευχής, του ψαλμού, των πορειών και άλλων παρόμοιων πρακτικών.
Η απήχηση στον κόσμο
Έρευνες του Πανεπιστημίου του Ντένισον (Οχάιο των ΗΠΑ) καταδεικνύουν την επιρροή αυτών των ιδεών στους Αμερικανούς πολίτες. Έως το 2024 περίπου το 61% των Αμερικανών χριστιανών συμφωνούσε ότι «υπάρχουν σύγχρονοι απόστολοι και προφήτες», ενώ περίπου οι μισοί συμφωνούσαν ότι «υπάρχουν δαιμονικές “αρχές” και “εξουσίες” που ελέγχουν συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές».
Σε άλλη έρευνα του Δεκεμβρίου του 2025 του ίδιου Πανεπιστημίου, φάνηκε ότι περίπου το 59% των ευαγγελικών χριστιανών και το 22% των μη ευαγγελικών συμφωνούσαν ότι «η Εκκλησία πρέπει να οργανώνει εκστρατείες πνευματικού πολέμου και προσευχής για να εκδιώκει υψηλόβαθμους δαίμονες».
Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, αυτές οι ιδέες επεκτάθηκαν κυρίως μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και όχι μέσα από τις εκκλησίες, γεγονός που αντικατοπτρίζει την αποτελεσματικότητα της χρήσης της θεολογίας από influencers της χριστιανικής Δεξιάς για την προσέλκυση -και ενδεχομένως τη ριζοσπαστικοποίηση- οπαδών.
«Δεν μπορείς να εξημερώσεις έναν δαίμονα»
Υπενθυμίζεται ότι Ντόναλντ Τραμπ έχει κατηγορήσει το Δημοκρατικό Κόμμα ότι είναι δαιμονικό. Ο Τάκερ Κάρλσον ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε επίθεση από δαίμονα ενώ κοιμόταν. Ο Στιβ Μπάνον έκανε λόγο για «δαιμονικούς λουθηρανούς» και «καθολικούς ακτιβιστές» που βοηθούν μετανάστες.
Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ περιέγραψε την παρούσα συγκυρία μετά τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ ως «πνευματικό πόλεμο».
Ο δεξιός influencer Μπένι Τζόνσον προέτρεψε τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου του Τραμπ να «υψώσουν το ξίφος απέναντι στην τρομοκρατία των πονηρών ανθρώπων στο έθνος μας».
Ο στρατηγικός σύμβουλος του NAR Λανς Γουόλναου, έβλεπε «οι δαίμονες να εκδηλώνονται» με τις διαδηλώσεις κατά της αμφιλεγόμενης ICE. Ο αντικυβερνήτης της Ιντιάνα Μάικα Μπέκγουιθ, αναφερόμενος στις προσπάθειες των Δημοκρατικών να ανασχεδιάσουν τις εκλογικές περιφέρειες του Κογκρέσου, είπε ότι το κόμμα καθοδηγείται από «τα τσιράκια και τις φωνές του σκότους».
«Ξυπνήστε, χριστιανοί. Έρχονται για εσάς», είπε σε μια εκπομπή με τίτλο FlashPoint. «Δεν μπορείς να εξημερώσεις έναν δαίμονα. Ξέρω ότι πολλοί λένε: “Μείνετε εκεί πέρα, δαίμονες. Μην μας πειράζετε και δεν θα σας πειράξουμε.” Δεν λειτουργεί έτσι. Το κακό θα σας βρει. Μέχρι να σηκωθούν δυνατοί άνδρες και να κάνουν κάτι, να πολεμήσουν τη φωτιά με φωτιά, θα συνεχίσουμε να χάνουμε έδαφος, τα παιδιά μας θα διαφθείρονται και η κατάρα θα παραμένει πάνω στη γη».
Δεν πρόκειται μια γλώσσα που χρησιμοποιούν μόνο οι οπαδοί του MAGA, αλλά την ασπάζονται πιστοί του κινήματος NAR.
Εξηγώντας το φαινόμενο
«Νομίζω ότι ολόκληρο το υλιστικό παράδειγμα μέσα στο οποίο ζούσαμε καταρρέει», είπε στο The Atlantic ο συντηρητικός συγγραφέας Ροντ Ντρέερ. «Ο κόσμος ξαναμαγεύεται, είτε το θέλουν οι άνθρωποι είτε όχι. Όλα αυτά είναι απολύτως πραγματικά. Οι άνθρωποι της ανώτερης τάξης, οι επαγγελματικές ελίτ, απλώς δεν το βλέπουν και δεν θέλουν να το δουν.»
Ο Ντρέερ αφηγείται ιστορίες για δαίμονες, οι οποίες μοιάζουν σχεδιασμένες ώστε να απευθύνονται ακριβώς σε αυτούς τους ανθρώπους. Μία ιστορία αφορά μια στοιχειωμένη πολυτελή κατοικία στη Λουιζιάνα. Μια άλλη μια εύπορη γυναίκα στη Νέα Υόρκη, της οποίας ο σύζυγος την έθεσε υπό τη φροντίδα εξορκιστή. Μια τρίτη αφορά έναν δικηγόρο από το Σικάγο που πίστευε ότι τον επισκέπτονταν εξωγήινοι, για να καταλήξει ότι επρόκειτο για δαίμονες.
Ο συγγραφέας σημειώνει ότι η επίκληση των δαιμόνων μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο απανθρωποποίησης και απονομιμοποίησης των πολιτικών αντιπάλων, κάτι που ιστορικά έχει αποτελέσει συχνά προάγγελο πραγματικών συγκρούσεων και πολιτικής βίας.
«Είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος να παρακάμψεις τη χριστιανική επιταγή να αγαπάς τον εχθρό σου. Κατά βάση, αυτή είναι η αδιαπραγμάτευτη εντολή. Πώς, λοιπόν, κάνεις τους χριστιανούς να μισήσουν τους εχθρούς τους; Ή να τους μισήσουν ακόμη κι αν τους αγαπούν; Οι δαίμονες είναι εύκολο να μισηθούν. Είναι αντικείμενα μίσους που δεν μπορούν να λυτρωθούν» διαπιστώνει ο Μάθιου Τέιλορ, ερευνητής στο Center on Faith and Justice του Πανεπιστημίου Georgetown.
Συνεπώς, οι «μουλάδες» της αμερικανικής Δεξιάς, δεν φαντάζουν και τόσο αθώοι και φιλειρηνιστές χριστιανοί.
*Κυρία φωτογραφία: ΕκκλησίαThe Well (NAR), στο Μέριβιλ του Τενεσί: άνθρωποι χορεύουν κρατώντας σημαίες προσευχής, άλλοι περπατούν μέσα στην αίθουσα, άλλοι είναι ξαπλωμένοι μπρούμυτα στο πάτωμα. Τα βράδια της Πέμπτης είναι αφιερωμένα στην απελευθέρωση ανθρώπων από δαίμονες. (Πηγή: The Atlantic)
Πηγή: in.gr
