Κόσμος

Ο Μερτς απορρίπτει το κοινό ευρωπαϊκό χρέος: Μέτωπο με Γαλλία, Ισπανία και Ελλάδα για τα ευρωομόλογα

Ο Μερτς απορρίπτει το κοινό ευρωπαϊκό χρέος: Μέτωπο με Γαλλία, Ισπανία και Ελλάδα για τα ευρωομόλογα

Ο Γερμανός καγκελάριος ξεκαθάρισε ότι το Βερολίνο δεν πρόκειται να συναινέσει στην έκδοση κοινού χρέους για τη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας, παρά τις εκκλήσεις του Μάριο Ντράγκι.

Κατηγορηματικά αντίθετος στην προοπτική ενός νέου κοινού ευρωπαϊκού δανεισμού εμφανίστηκε ο Γερμανός καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, δημιουργώντας ένα σαφές μέτωπο απέναντι σε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Ελλάδα, που πιέζουν για την έκδοση ευρωομολόγων.

Ο Μερτς προέβη στις δηλώσεις αυτές κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην τελετή απονομής του Διεθνούς Βραβείου «Καρλομάγνος» στον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, η οποία πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Άαχεν.

Αν και ο Γερμανός καγκελάριος στήριξε το κάλεσμα του Ντράγκι για την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, αναγνώρισε ότι οι βαθιές διαφωνίες παραμένουν στο κομμάτι της χρηματοδότησης.

«Ορισμένοι πιστεύουν τώρα ότι μπορούμε να αποφύγουμε αυτό το επώδυνο καθήκον αναλαμβάνοντας νέο χρέος, ευρωπαϊκό χρέος, χρηματοδοτώντας τις τρέχουσες δαπάνες μέσω δανεισμού. Η Γερμανία δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, και μάλιστα για συνταγματικούς λόγους. Επιπλέον, χρειαζόμαστε πόρους για μελλοντικές κρίσεις», τόνισε χαρακτηριστικά ο Μερτς.

 Η «συνταγή» Ντράγκι και οι γερμανικές ενστάσεις

Η θέση του Μερτς τον φέρνει σε ευθεία σύγκρουση με τις προτάσεις που είχε καταγράψει ο Μάριο Ντράγκι στην ιστορική έκθεσή του για το μέλλον της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Ο Ντράγκι έχει υπογραμμίσει ότι ο κοινός δανεισμός της ΕΕ είναι ένα απαραίτητο εργαλείο προκειμένου να κινητοποιηθούν επιπλέον 800 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε επενδύσεις, ώστε το μπλοκ να μην μείνει πίσω στον παγκόσμιο ανταγωνισμό έναντι των ΗΠΑ και της Κίνας.

Ωστόσο, ο Γερμανός καγκελάριος προειδοποίησε για τους κινδύνους της υπερχρέωσης:

«Η πραγματικότητα είναι ότι το υπερβολικό χρέος απειλεί την εθνική κυριαρχία και περιορίζει την ικανότητά μας να δράσουμε. Επιτρέψτε μου να το πω ανοιχτά: ορισμένες χώρες ξοδεύουν ήδη περισσότερα για την πληρωμή τόκων παρά για την άμυνά τους, λόγω του υψηλού τους χρέους».

Στον ορίζοντα η κρίσιμη Σύνοδος Κορυφής του Ιουνίου

Η άρνηση του Βερολίνου έρχεται σε μια περίοδο όπου η Γαλλία, η Ισπανία και η Ελλάδα επιμένουν στην ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγων για τη θωράκιση της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία πιέζεται από τις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και το συνεπακόλουθο υψηλό ενεργειακό κόστος.

Το κρίσιμο ζήτημα του πώς θα χρηματοδοτηθεί η ευρωπαϊκή οικονομία και πώς θα αντιμετωπιστεί η ακρίβεια στην ενέργεια αναμένεται να κυριαρχήσει στις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ (2028-2034).

Η πρώτη μεγάλη πολιτική «μάχη» για το θέμα αυτό είναι προγραμματισμένη για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα διεξαχθεί στις Βρυξέλλες στις 18 και 19 Ιουνίου.

Πηγή: in.gr

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Κλιμάκιο της Περιφέρειας, με επικεφαλής τον Αντιπεριφερειάρχη Δ. Τσέτσιλα, επισκέφθηκε αγροτικούς συνεταιρισμούς στην Αγιά. Κύριοι άξονες της δράσης ήταν η βιολογική καταπολέμηση της σφήκας της καστανιάς (εξαπόλυση του ωφέλιμου εντόμου Torymus sinensis) και ο σχεδιασμός ενός εγχειρήματος αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών. Συζητήθηκαν επίσης, το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ και η ανάγκη εξηλεκτρισμού των αρδευτικών συστημάτων.
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Εάν η Πολιτική Προστασία μιας ολόκληρης Περιφέρειας εξαρτάται από δωρεές ιδιωτικών εταιρειών, τότε ποιά είναι τελικά η ευθύνη και η παρουσία τού ίδιου τού κράτους;

2.Πώς μπορεί να παρουσιάζεται ως «θωράκιση» και «επιτυχία» η παραλαβή μόλις 12 οχημάτων, όταν η Θεσσαλία αντιμετωπίζει επαναλαμβανόμενες και τεράστιες φυσικές καταστροφές;

3. Μήπως οι τελετές, οι αγιασμοί και οι συμβολικές ανταλλαγές δώρων εξυπηρετούν περισσότερο την επικοινωνιακή εικόνα των φορέων, παρά τις πραγματικές ανάγκες πολιτικής προστασίας των πολιτών;