Η – πιθανή – συμμετοχή του Ντόναλντ Τραμπ στην 52η Σύνοδο Κορυφής της G7, που, υπό τη γαλλική προεδρία, ξεκινά τη Δευτέρα (έως και την Τετάρτη), στο Εβιάν των γαλλικών Αλπεων, παρότι «θα πιστωθεί» ως προσωπική επιτυχία του Εμανουέλ Μακρόν, «εγκυμονεί τον κίνδυνο της σύγκρουσης», επισημαίνει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», ο ανώτερος σύμβουλος στη γαλλική δεξαμενή σκέψης Ινστιτούτο Montaigne, πρώην διπλωματικός σύμβουλος του υπουργείου Εσωτερικών και αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης και Προβλέψεων του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας Μισέλ Ντικλό.
«Πέρα από τις τρέχουσες κρίσεις, που θα αποτελέσουν το επίκεντρο στο Εβιάν, το ευρύτερο διακύβευμα θα είναι να βρεθεί εν τέλει κοινό έδαφος μεταξύ των ημερήσιων διατάξεων της τρέχουσας G7 και της επερχόμενης G20, που θα είναι υπό την αμερικανική προεδρία, παρότι ο αμερικανός πρόεδρος δεν το επιθυμεί. Η πρόκληση, ειδικότερα για την προεδρεύουσα Γαλλία, είναι να εντοπίσει το κοινό έδαφος και να κινητοποιήσει σχετικώς τη Βραζιλία, τη Νότια Κορέα και τις υπόλοιπες χώρες» προσθέτει ο πρώην πρεσβευτής της Γαλλίας στην Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας των Βρυξελλών, στη Συρία – το κρίσιμο διάστημα από το 2006 ως το 2009 – και την Ελβετία.
Ποιοι τομείς θα μπορούσαν να αποτελέσουν κοινό έδαφος στη Σύνοδο Κορυφής, κύριε πρέσβη;
Σίγουρα όχι η κλιματική αλλαγή, αλλά πτυχές της τεχνητής νοημοσύνης, η κυβερνοασφάλεια, καθώς και οι «παγκόσμιες ανισορροπίες».
Αν τελικά μετάσχει ο Ντόναλντ Τραμπ διαβλέπετε τον κίνδυνο σύγκρουσης. Ποιους τομείς θα αφορά;
Το σήμα που θα δοθεί σε περίπτωση που δεν εμφανιστεί καθόλου τελικά ο αμερικανός πρόεδρος, θα είναι χειρότερο από το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης. Ο κίνδυνος για ρήξη είναι παρών, αλλά οι ηγέτες της G7 έχουν μάθει να διαχειρίζονται την περίπτωση Τραμπ, ο οποίος, να σημειωθεί, δεν πρόκειται να παραστεί στις πολύωρες συναντήσεις, αλλά σε δείπνο και μια συνέντευξη Τύπου. Είμαι βέβαιος ότι οι διοργανωτές φροντίζουν να περιορίσουν τους πιθανούς κινδύνους.
Ποια ακριβώς ζητήματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν πεδίο σύγκρουσης μαζί του;
Το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι σύμμαχοι δεν έσπευσαν να υποστηρίξουν την αμερικανική θέση στο Ιράν, κατ’ αρχάς. Καταλαβαίνω ότι οποιαδήποτε αναφορά στην κλιματική αλλαγή έχει αφαιρεθεί από την ατζέντα. Θα μπορούσαν να υπάρξουν πτυχές της που θα δημιουργούσαν διαφωνία μεταξύ ευρωπαίων κυρίως συμμετεχόντων και του Τραμπ, την ώρα που ήδη το γεγονός ότι μετέχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι κάτι εξαιρετικά ενοχλητικό για τον αμερικανό πρόεδρο.
Οι Ευρωπαίοι θα εμφανιστούν σε κοινό μέτωπο, παρά τις εσωτερικές διαιρέσεις;
Θα υπάρξει κάποιο είδος ενότητας πιθανώς αναφορικά με τα Στενά του Ορμούζ και το Ιράν. Τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι επισήμως ενταγμένα στην ημερήσια διάταξη, αλλά είναι δύσκολο να τα παραβλέψουν. Αν προκύψει το ζήτημα «Ισραήλ – Παλαιστίνη», τα πράγματα θα δυσκολέψουν, κάτι που θα συμβεί αν τεθούν και ζητήματα σχετικά με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Δεν είναι απίθανο ο αμερικανός πρόεδρος να επιτεθεί λ.χ. στην Ισπανία και ηγέτες που δεν μετέχουν. Και ίσως ο γερμανός καγκελάριος Μερτς να μη δείξει αλληλεγγύη. Αυτό είναι ένα ρίσκο. Υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα έπρεπε η ευρωπαϊκή ασφάλεια και το μέλλον του ΝΑΤΟ να τεθούν στο Εβιάν. Παρόντος του Τραμπ τίποτα δεν αποκλείεται. Η Ουκρανία θα συμπεριληφθεί στις συζητήσεις, επειδή το ζήτημα των κυρώσεων αποτελεί μέρος της ατζέντας της G7.
Αναφέρατε ότι θα συζητηθούν και οι «παγκόσμιες ανισορροπίες». Τι ακριβώς εννοείτε και τι άλλο αναμένεται να συμπεριληφθεί στην ατζέντα της Συνόδου Κορυφής, πέρα από τα ζητήματα που ανακύπτουν από τη σύγκρουση στο Ιράν, την Ουκρανία, την τεχνητή νοημοσύνη και την κυβερνοασφάλεια;
Τα προαναφερθέντα θα είναι τα κύρια σημεία, αλλά μαζί τους ενδεχομένως να συζητηθούν και οι κυρώσεις και οι οικονομικές σχέσεις με την Κίνα, ζητήματα στα οποία υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ της Ουάσιγκτον και των ευρωπαϊκών χωρών. Ο Τραμπ έχει εμμονή με την τρέχουσα επικαιρότητα, η οποία τον καταλαμβάνει. Του είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκεφτεί μακροπρόθεσμα, να κοιτάξει στο μέλλον, ιδιαίτερα όσον αφορά τα παγκόσμια ζητήματα. Γι’ αυτό τον λόγο η πρόβλεψή μου είναι ότι αναγκαστικά θα συζητηθούν αποκλειστικά οι τρέχουσες κρίσεις από την G7, στο Εβιάν.
Η σύνοδος συνιστά μια σημαντική στιγμή και μια ευκαιρία για τον Μακρόν και τους υπόλοιπους ηγέτες, προκειμένου να διευκρινίσουν σημεία τριβής με τον Τραμπ, σχετικά με τη μορφή συμβολής τους στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, μόλις τερματιστεί η τρέχουσα σύγκρουση, και σχετικά με μια διευθέτηση για την Ουκρανία, επίσης με κάποιο είδος ευρωπαϊκής συμβολής. Εάν αυτό επιτευχθεί – κάτι που θα μπορούσε να είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον όλων – η σύνοδος κορυφής θα έχει επιτύχει.
Χαρακτηρίζετε «διακύβευμά» της την εξεύρεση κοινού εδάφους μεταξύ των ημερήσιων διατάξεων της G7 και της επερχόμενης G20.
Ναι, αυτό είναι ένα παράδοξο. Σε επίπεδο τεχνικών διοικήσεων, υπάρχει η κοινή ανησυχία για το ζήτημα των παγκόσμιων εμπορικών ανισορροπιών, μεταξύ Κίνας, ΗΠΑ και Ευρώπης, για το οποίο υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ωστόσο, εκτιμώ, υπάρχει περιθώριο για συντονισμό και σύγκλιση. Από τον σχεδιασμό των Αμερικανών για την G20, διαφαίνεται ότι θα μπορούσε όντως να υπάρξει ένα πεδίο ευκαιριών για σύνδεση και συνέχεια. Θα το υποσκάψουν η υπερβολική εστίαση στις τρέχουσες κρίσεις και οι διαρθρωτικές διαφωνίες; Αγνωστο.
Η συμμετοχή των ηγετών της Ινδίας, της Νότιας Κορέας, της Βραζιλίας και της Κένυας ποια κατεύθυνση μπορεί να προσδώσει στη Σύνοδο της G7;
Αν θέλουμε να υπάρξει αντιστάθμισμα στον συνασπισμό των BRICS πρέπει να δοθεί στις χώρες αυτές μια θέση στο τραπέζι των συζητήσεων. Η πρόκληση, επομένως, για τη Γαλλική Προεδρία είναι να βεβαιωθεί ότι αυτές οι χώρες δεν θα μετάσχουν μόνο στον καφέ και τα γεύματα, αλλά θα πάρουν μέρος και στις συναντήσεις των επτά ηγετών.
Πηγή: tanea.gr
