Είναι η Μαρίν Λεπέν και ο Νάιτζελ Φάρατζ θύματα; Τους καταδιώκει το πολιτικό σύστημα μέσω της δικαιοσύνης; Αυτό ισχυρίζονται και οι δύο πολιτικοί της ακροδεξιάς μετά τις περιπέτειές τους καθώς η πρώτη καταδικάστηκε για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ενώ ο δεύτερος ελέγχεται για παράνομη χρηματοδότηση από τον επίτροπο δεοντολογίας του βρετανικού κοινοβουλίου. Και μάλιστα με την υπόνοια του ξεπλύματος χρήματος…
Η πολιτική της θυματοποίησης
Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος του Bloomberg, Λάιονελ Λοράν, Λεπέν και Φάρατζ έχουν κατορθώσει να δώσουν πρωτοφανές προβάδισμα στα ακροδεξιά κόμματά τους στις δημοσκοπήσεις. Και επιχειρούν να δώσουν πολιτικό χαρακτήρα στις δικαστικές διώξεις τους, για να διασώσουν τις καριέρες τους. Οι ενέργειές τους αυτές φέρνουν στην επιφάνεια την πολιτική της θυματοποίησης, κάτι που έχει καλλιεργήσει και ο Ντόναλντ Τραμπ.
Η Μαρίν Λεπέν, ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά της για την προεδρία της Γαλλίας, ισχυρίστηκε ότι είναι αθώα –παρά την καταδίκη της και σε δεύτερο βαθμό. Ισχυρίστηκε ότι τα χέρια της είναι «καθαρά» και θα προσφύγει στο Ακυρωτικό Δικαστήριο για να αποδείξει την αθωότητά της.
Και ο Φάρατζ προκάλεσε επαναληπτικές εκλογές στην περιφέρειά του, «γιατί οι πολίτες ξέρουν» ότι δεν έχει κάνει κάτι κακό. Και πιστεύει ότι θα τον επανεκλέξουν.
Παράλληλοι δρόμοι
Και αν η χρονική στιγμή είναι απλή σύμπτωση, το πολιτικό στοιχείο δεν είναι.
Τα δύο αυτά ακροδεξιά κόμματα έχουν ακολουθήσει παράλληλους δρόμους και πανομοιότυπες στρατηγικές.
Τόσο ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν όσο και το Reform UK του Φάρατζ έχουν αξιοποιήσει τον φόβο των πολιτών για να κερδίσουν ψήφους. Η πανδημία, οι πόλεμοι, η μετανάστευση ήταν πρόσφορα θέματα για να το πετύχουν αυτό, όσο η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς διαβρώνεται.
Για τον αρθρογράφο, οι τακτικές αυτές είναι το εγχειρίδιο του λαϊκισμού. Η Λεπέν χαρακτήρισε τη Γαλλία «καθηλωμένο γίγαντα», που μαζί με τον Μπαρντελά θα τον ξυπνήσουν. Υπόσχεται σταθερή διακυβέρνηση και κατάργηση των κανόνων του «κατεστημένου». Και αντιμετωπίζει την καταδίκη της για διαφθορά ως μετάλλιο τιμής.
Ο Φάρατζ από την πλευρά του, ισχυρίζεται ότι δέχεται επίθεση από «όχλο».
Τραμπ, Σαρκοζί, Λεπέν, Φάρατζ
Ο Λοράν θυμίζει ανάλογες συμπεριφορές και από άλλους πολιτικούς. Το «Σταματήστε την Κλοπή» του Τραμπ. Το «Ημερολόγιο ενός Κρατουμένου» του Νικολά Σαρκοζί. Διότι η πολιτική της αβάσιμης καταγγελίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και υπερισχύει των κομμάτων και της πολιτικής.
Σύμφωνα με την Κάθριν Φίσκι, συγγραφέα του «Populocracy: Η Τυραννία της Αυθεντικότητας και Άνοδος του Λαϊκισμού», Λεπέν και Φάρατζ έχουν βάλει ένα στοίχημα. Πιστεύουν ότι «το παιχνίδι της δημοκρατίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως όπλο υπέρ τους και οι θεσμοί και το κράτος δικαίου να παρακαμφθούν».
Και αν κατηγορούνται για διαφορετικά αδικήματα, μοιράζονται την ίδια αγωνία, λέει ο Λοράν. Θέλουν να αποφύγουν την υποβάθμισή τους από τις αρχές – ή από ακροδεξιούς αντιπάλους. Τι θα πετύχουν σε βάθος χρόνου είναι άλλο θέμα.
Ο Φάρατζ θα κατέβει μόνος του στις επαναληπτικές εκλογές. Οι αντίπαλοί του αρνούνται να του δώσουν την ικανοποίηση να κερδίσει το παιχνίδι «είμαι θύμα της ελίτ».
Η Λεπέν, έχοντας γλιτώσει για την ώρα το ηλεκτρονικό βραχιόλι, λόγω της έφεσης, θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία για τέταρτη φορά το 2027. Και ενώ ήταν έτοιμη –έτσι έλεγε- να παραδώσει τα ηνία στον Ζορντάν Μπαρντελά, δεν το έκανε.
Μήπως τελικά η Λεπέν είναι βαρίδι;
Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι κεντρώοι υποψήφιοι για την προεδρία θεωρούσαν ότι ο Ζορντάν Μπαρντελά θα ήταν περισσότερο απειλητικός ως αντίπαλος στις προεδρικές εκλογές. Τώρα ελπίζουν ότι η υποψηφιότητα της Λεπέν θα δυσκολέψει την ακροδεξιά να λάβει ψήφους. Αλλά και να κερδίσει την υποστήριξη οικονομικών παραγόντων και επιχειρηματιών. Σίγουρα όχι τις ψήφους μετριοπαθών δεξιών.
Ο πρώην πρωθυπουργός και υποψήφιος πρόεδρος, Εντουάρ Φιλίπ, μπορεί πλέον να απευθυνθεί στους δεξιούς ψηφοφόρους από άλλο σημείο. Ακόμη και να εκμεταλλευθεί τη στήριξη του ποδοσφαιριστή Κιλιάν Εμπαπέ, δεδομένου του λεκτικού πολέμου του με τους εθνικιστές πολιτικούς από τη Γαλλία μέχρι την Παραγουάη.
Βέβαια, το προεδρικό πεδίο είναι κατακερματισμένο και ανοιχτό. Υπάρχει και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, που βρίσκεται κοντά στις δημοσκοπήσεις με τον Εντουάρ Φιλίπ. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ένα δεύτερο γύρο μεταξύ Λεπέν και Μελανσόν. Άλλωστε, αν και οι περισσότεροι Γάλλοι δεν πιστεύουν ότι η μεταχείριση της Λεπέν από το δικαστικό σύστημα ήταν στημένη ή μεροληπτική, η δημοσκοπική της απήχηση φαίνεται άθικτη.
Εκλογές και διαδικτυακά τρολ
Ο Λοράν επισημαίνει ότι η Λεπέν και ο Φαράζ βρίσκονται υπό πίεση και αναλαμβάνουν ρίσκα υψηλού ρίσκου. Και στις δύο περιπτώσεις, η δικαιοσύνη θα αποφασίσει για την τύχη τους. Και μένει στους πολίτες να αποφασίσουν με καθαρό μυαλό τι θα επιλέξουν.
Ωστόσο, η πολιτική της θυματοποίησης είναι κάτι μεγαλύτερο. Και ήρθε για να μείνει. Η πολιτική πόλωση και ο κατακερματισμός των μέσων ενημέρωσης, που καθοδηγούνται από τα διαδικτυακά τρολ των τεχνολογικών κολοσσών (βλέπε Έλον Μασκ), πυροδοτούν υποψίες ότι το δημοκρατικό σύστημα δεν λειτουργεί. Αυτή η εντύπωση θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια από την ανακοίνωση μιας δικαστικής απόφασης.
Πηγή: in.gr
