Η πρώτη φορά που συνάντησα τον Κιρ Στάρμερ ήταν στο Λούισαμ του Νοτιοανατολικού Λονδίνου, μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της Βρετανίας, πέντε εβδομάδες προτού χριστεί αρχηγός του Εργατικού Κόμματος, στις αρχές του 2020. Ηταν ακριβώς όπως μου τον είχαν περιγράψει: άχρωμος, διόλου επικοινωνιακός – σχεδόν φοβικός – και ολίγον μπλαζέ. Δέχθηκε, ωστόσο, να μου δώσει συνέντευξη (τη μοναδική που παραχώρησε σε ελληνικό μέσο ενημέρωσης), διατρανώνοντας ότι στόχος του ήταν «να ενώσει το κόμμα» και να γίνει ο ίδιος «πρότυπο της ενότητας». Εξι χρόνια και έναν εκλογικό θρίαμβο μετά, κι αφού εξεδίωξε από τους Εργατικούς τον προκάτοχό του, Τζέρεμι Κόρμπιν, και μια πλειάδα άλλων αριστερών στελεχών, κατάφερε πράγματι να ενώσει το κόμμα (αλλά και τον λαό): εναντίον του.
Η πλειονότητα των πολιτών – σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις – έστρεψε την πλάτη στους Εργατικούς, αξιώνοντας την παραίτηση του Στάρμερ από την πρωθυπουργία. Ομοίως, οι περισσότεροι υπουργοί και βουλευτές του κόμματος διεμήνυσαν στον ηγέτη τους ότι θα τον ανατρέψουν εάν δεν καθορίσει ο ίδιος το χρονοδιάγραμμα της αποχώρησής του. Οπερ και εγένετο: στις 17 Ιουλίου (εκτός αν, αίφνης, υποβληθούν κι άλλες υποψηφιότητες για την αρχηγία, οπότε το «δράμα» θα πάρει παράταση ως τον Σεπτέμβριο), ο Αντι Μπέρναμ θα παραλάβει τα κλειδιά της Ντάουνινγκ Στριτ.
Τον υποδέχονται ως Μεσσία
Ο τέως δήμαρχος Μάντσεστερ – και πρώην υπουργός στις κυβερνήσεις Μπλερ και Μπράουν – είναι, εδώ και καιρό, το δημοφιλέστερο στέλεχος των Εργατικών. Στο πρόσωπό του, πολλοί βουλευτές εναποθέτουν τις ελπίδες τους για την παραμονή του κόμματος στην κυβέρνηση – και την επανεκλογή τους στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Προσεύχονται δε να καταφέρει να αποτρέψει την ανάρρηση του Νάιτζελ Φάρατζ στην εξουσία και τον υποδέχονται περίπου ως Μεσσία: έναν «Μεσσία» αρτιγέννητο, καθώς μέχρι την περασμένη Δευτέρα δεν ήταν καν βουλευτής και – όπως παραδέχονται πρόσωπα του στενού του κύκλου – δεν είναι ακόμη έτοιμος να κυβερνήσει.
Ο κεντροαριστερός (κατά τον Ντόναλντ Τραμπ «υπερβολικά αριστερός») Μπέρναμ καλείται τώρα να παρουσιάσει ένα συνεκτικό οικονομικό πρόγραμμα που θα μπορέσει να συγκρατήσει την κρίση του κόστους διαβίωσης και να αντιμετωπίσει τα χρόνια προβλήματα της χαμηλής παραγωγικότητας, της ισχνής αύξησης των μισθών, της αναιμικής ανάπτυξης και της υποχρηματοδότησης των δημόσιων υπηρεσιών.
Μέχρι σήμερα, όμως, ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς πρεσβεύει ο αποκαλούμενος «βασιλιάς του Βορρά» και ποιο θα είναι το πρόγραμμα της κυβέρνησής του – πέρα από τη φιλοσοφία του «Μαντσεστερισμού» που προωθεί, η οποία περιστρέφεται γύρω από τον… «business-friendly σοσιαλισμό» και την αποκέντρωση, φτάνοντας μέχρι το σημείο να εξετάζει την ίδρυση παραρτήματος της Ντάουνινγκ Στριτ στο Μάνστεστερ!
Ο Μπέρναμ βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ηράκλειο – ενδεχομένως σισύφειο – έργο: πρέπει να ενώσει το κόμμα και να πείσει τους βουλευτές του (πολλοί από τη «δεξιά» πτέρυγα τον βλέπουν με κακό μάτι) να συνταχθούν πίσω του προκειμένου να κυβερνήσει αποτελεσματικά. Με δεδομένο ότι στερείται «νομιμοποίησης», καθώς δεν έχει λάβει λαϊκή εντολή και θα βρεθεί στην Ντάουνινγκ Στριτ με… απευθείας ανάθεση, η προκήρυξη πρόωρων εκλογών σε λίγους μήνες ίσως αποτελέσει μονόδρομο.
Μιλούν στα ΝΕΑ οι βουλευτές Άλ Κάρνς και Πίτερ Σούολοου
Η κυβέρνηση απομακρύνθηκε από την καθημερινότητα
«Οι πολίτες έχουν χορτάσει από συνθήματα. Θέλουν να δουν ικανότητα, αποτελέσματα και ασφάλεια», λέει στα «ΝΕΑ» ο βουλευτής των Εργατικών Αλ Καρνς, ο οποίος πριν από δύο εβδομάδες παραιτήθηκε από υφυπουργός Αμυνας διαφωνώντας με το ύψος των αμυντικών δαπανών που αποφάσισε ο πρωθυπουργός. «Η κυβέρνηση απομακρύνθηκε από τις πραγματικότητες της καθημερινότητας.
Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, δεν θα κατανοήσουμε ποτέ γιατί αντιδρά έτσι ο κόσμος», προσθέτει, στρέφοντας τα πυρά του προς τον Στάρμερ. Ο 46χρονος πρώην πεζοναύτης αποκαλύπτει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να θέσει κι αυτός υποψηφιότητα για την πρωθυπουργία: «Δεν το αποκλείω. Θέλω πρώτα να δω και να πιστέψω στο όραμα που θα παρουσιάσει ο Μπέρναμ και, κατόπιν, θα αποφασίσω», μου λέει (σ.σ. οι υποψηφιότητες κλείνουν στις 16 Ιουλίου).
Τι γνώμη έχει για τον – εκτός απροόπτου – επόμενο πρωθυπουργό; «Ο Αντι είναι ένας άνθρωπος που ξέρει να ακούει. Θα λάβει υπόψη τις ιδέες και τις συμβουλές που θα του δώσουμε και ελπίζω ότι θα καταφέρει να τις μετατρέψει σε πολιτικές με την τόλμη και το θάρρος που απαιτούνται για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή και να βγούμε νικητές στις επόμενες εκλογές» αποκρίνεται. Διατηρεί, όμως, ορισμένες επιφυλάξεις: «Πρέπει να δούμε το πρόγραμμα και τις πολιτικές του.
Ενα όραμα χωρίς σχέδιο είναι, απλώς, ένα όνειρο που μπορεί πολύ γρήγορα να μετατραπεί σε εφιάλτη». «Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για όσα πετύχαμε τα δύο πρώτα χρόνια αυτής της κυβέρνησης των Εργατικών σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της φτώχειας, στον τομέα της υγείας και στη σχέση μας με την ΕΕ. Θέλω να ευχαριστήσω τον Κιρ Στάρμερ για την προσφορά του», λέει στα «ΝΕΑ» ο βουλευτής του Εργατικού Κόμματος Πίτερ Σουόλοου.
«Πρέπει όμως να παραδεχθούμε ότι δεν τα κάναμε όλα σωστά. Η καθυστέρηση στην κατάρτιση του Σχεδίου Αμυντικών Επενδύσεων με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι χρειαζόμασταν μια αλλαγή», προσθέτει. «Στηρίζω τον Αντι Μπέρναμ για να οδηγήσει τη χώρα και το κόμμα μπροστά, να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του προεκλογικού μας προγράμματος και να αντιμετωπίσει το Reform UK του Φάρατζ.
Εχει αποδείξει ότι μπορεί να επικοινωνεί με τους ψηφοφόρους και να προσφέρει πραγματική ελπίδα. Επιπλέον, διαθέτει ένα ισχυρό ιστορικό επιτευγμάτων ως δήμαρχος».
Πηγή: tanea.gr
