Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα φαίνεται να διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή, με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών να καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα που προκαλεί έντονο προβληματισμό στην Ουάσιγκτον και στις διεθνείς αγορές: το Ιράν έχει πλέον αποδείξει ότι μπορεί να διακόψει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ όποτε το επιλέξει, αποκτώντας έναν μοχλό πίεσης με παγκόσμιες οικονομικές προεκτάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το CNN από πηγές σε υπηρεσίες πληροφορίων, η Τεχεράνη εξήλθε από τη σύγκρουση ισχυρότερη απ’ ό,τι αναμενόταν σε στρατηγικό επίπεδο.
Παρά τη συμφωνία-πλαίσιο που προβλέπεται να υπογραφεί για την επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας αρτηρίας και την έναρξη νέου γύρου διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό της πρόγραμμα, οι αμερικανικές υπηρεσίες θεωρούν ότι το Ιράν απέδειξε στην πράξη πως διαθέτει τόσο τη βούληση όσο και τις επιχειρησιακές δυνατότητες να παραλύσει ένα από τα σημαντικότερα περάσματα του παγκόσμιου εμπορίου.
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν τον σημαντικότερο ενεργειακό διάδρομο του πλανήτη. Από εκεί διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και σημαντικό μέρος των εξαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις χώρες του Κόλπου. Οποιαδήποτε διακοπή της λειτουργίας τους μεταφράζεται σε αναταράξεις στις αγορές, αύξηση του ενεργειακού κόστους και κίνδυνο παγκόσμιας οικονομικής αστάθειας.
Αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί πλέον τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πηγές που επικαλείται το αμερικανικό δίκτυο υποστηρίζουν ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να υποτίμησε την αποφασιστικότητα της Τεχεράνης όταν ξέσπασε η κρίση. Η εκτίμηση ότι το κλείσιμο των Στενών θα έπληττε περισσότερο το ίδιο το Ιράν παρά τους αντιπάλους του αποδείχθηκε λανθασμένη, καθώς η ιρανική ηγεσία θεώρησε ότι αντιμετώπιζε υπαρξιακή απειλή και επέλεξε να χρησιμοποιήσει το ισχυρότερο οικονομικό χαρτί που διέθετε.
Το σημαντικότερο στοιχείο, σύμφωνα με τις αμερικανικές αναλύσεις, είναι ότι το Ιράν δεν εξάντλησε τις στρατιωτικές του δυνατότητες. Εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό αριθμό πυραύλων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, κινητών εκτοξευτών και εκατοντάδες ταχύπλοα σκάφη που μπορούν να παρενοχλήσουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα ή να χρησιμοποιηθούν για ναρκοθέτηση. Παράλληλα, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η ιρανική αμυντική βιομηχανία ανασυγκροτείται ταχύτερα από όσο ανέμεναν οι αμερικανικοί σχεδιασμοί.
Την ίδια στιγμή, η Τεχεράνη φαίνεται να έχει ανακαλύψει και ένα δεύτερο όπλο οικονομικής πίεσης: τις στοχευμένες επιθέσεις κατά ενεργειακών υποδομών των αραβικών κρατών του Κόλπου. Οι επιθέσεις αυτές απέδειξαν ότι ακόμη και περιορισμένες στρατιωτικές ενέργειες μπορούν να δημιουργήσουν δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό κόστος για ολόκληρη την περιοχή.
Ωστόσο, οι ανησυχίες δεν σταματούν στα Στενά του Ορμούζ. Αμερικανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η Τεχεράνη διατηρεί και μια ακόμη, πολύ πιο δραστική επιλογή. Μέσω των συμμάχων της Χούθι στην Υεμένη θα μπορούσε να επιχειρήσει το κλείσιμο του στενού Μπαμπ ελ Μαντέμπ, της στρατηγικής θαλάσσιας διόδου που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό.
Ένα ταυτόχρονο μπλοκάρισμα των δύο αυτών θαλάσσιων περασμάτων θα συνιστούσε εφιαλτικό σενάριο για τη διεθνή οικονομία, καθώς θα επηρέαζε τεράστιο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου και της ενεργειακής τροφοδοσίας.
Παρότι η επικείμενη συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης δημιουργεί ελπίδες αποκλιμάκωσης, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών καταλήγουν σε ένα σαφές συμπέρασμα: ακόμη κι αν ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ, τίποτα δεν εγγυάται ότι το Ιράν δεν θα χρησιμοποιήσει ξανά στο μέλλον αυτόν τον μοχλό πίεσης.
Πηγή: tanea.gr
